فیلم Exit Humanity 2011

فیلم زامبی کانادایی‌ای جاه‌طلبانه (شاید بیش از حد جاه‌طلبانه) که در تنسی و چند سال پس از پایان جنگ داخلی آمریکا اتفاق می‌افتد. داستان از طریق صفحات دفترچه مصور قهرمان ما، ادوارد، روایت می‌شود: او وقتی از جنگ به خانه بازمی‌گردد با شیوع زامبی‌ها روبه‌رو می‌شود که همسر و پسرش را می‌کُشند. پس از یک دوره کوتاه تمایل به خودکشی، او تلاش می‌کند در دنیایی...

فیلم زامبی کانادایی‌ای جاه‌طلبانه (شاید بیش از حد جاه‌طلبانه) که در تنسی و چند سال پس از پایان جنگ داخلی آمریکا اتفاق می‌افتد. داستان از طریق صفحات دفترچه مصور قهرمان ما، ادوارد، روایت می‌شود: او وقتی از جنگ به خانه بازمی‌گردد با شیوع زامبی‌ها روبه‌رو می‌شود که همسر و پسرش را می‌کُشند. پس از یک دوره کوتاه تمایل به خودکشی، او تلاش می‌کند در دنیایی از زامبی‌ها—یا به قول خودش «مرده‌بیدار»—به زندگی ادامه دهد. در مسیر با مرد دیگری آشنا و به او کمک می‌کند؛ آن مرد می‌خواهد خواهرش را از دست گروه کوچکی از سربازان دیوانه‌ای نجات دهد که برای یافتن درمان روی زندگان و مردگان آزمایش می‌کنند. بعدها آنها با زنی پیر مواجه می‌شوند که رازی تاریک دارد (این‌که قهرمان وقتی راز او را می‌فهمد سرش را نمی‌شکند به نظر من ضعفی در فیلم بود، اما به هرحال). ماهیت «دفترچه مصور» روایت دو پیامد دارد: اول اینکه فیلم بسیار روایت‌محور است. راوی، که صدای بسیار خوبی دارد (برایان کاکس)، مقدار زیادی روایت دارد؛ آن‌قدر که اوایل فیلم فکر می‌کردم شاید تماماً بدون دیالوگ باشد و این تا حدی مرا از فیلم دور نگه داشت، دست‌کم تا وقتی اوضاع آرام‌تر شد. اگرچه از ترسناک‌هایی که خود را جدی می‌گیرند خوشم می‌آید، روایت اینجا از حد جدی فراتر رفته و به لایه‌ای از نوعی تمنای رمانتیک شبیهِ روایت‌های خشک معرفی در برخی بازی‌ها مثل Elder Scrolls IV: Oblivion نزدیک می‌شود. دوم اینکه بسیاری از صحنه‌های پرشکوه‌تر فیلم به‌صورت انیمیشن هستند و طرح‌های دفترچه او را زنده می‌کنند. این انیمیشن‌ها زیبا هستند، اما واضح است که چون ارزان‌تر از صحنه‌پردازی واقعی‌اند به‌کار رفته‌اند؛ پس علاوه بر اینکه وسیله‌ای روایی جالب‌اند، یادآور بودجه پایین فیلم هم هستند. ایرادی در این نیست، اما اگر بودجه محدود است شاید بهتر بود دامنه کار را کمتر و متمرکزتر انتخاب کنند. با وجود این ضعف‌ها (که تا حدی بزرگ‌اند)، فیلم باید به‌خاطر تلاشش تحسین شود—و تا حد زیادی در نوآوری موفق است؛ سعی کرده هم‌زمان دو ژانر را با نگاهی تازه ترکیب کند. دیدنش ارزش دارد. اگر با انتظار یک فیلم زامبی معمولی سراغ این فیلم بروید، ناامید خواهید شد. احتمالاً آن را کسل‌کننده می‌یابید و جلوه‌های ویژه‌اش ضعیف به‌نظر می‌رسد. با این حال، این فیلم یکی از آن ساخته‌های ارزان‌قیمت با فیلمنامه و اجرا ضعیف نیست. به‌عنوان یک فیلم، نسبتاً خوب ساخته شده است؛ اما در اصل درباره سفر یک مرد—چه از لحاظ جسمی و چه روانی—در میانه شیوع زامبی‌ها است که همسر و پسرش را از او می‌گیرد. قطعاً فیلمی با بودجه پایین است. زامبی‌ها در واقع بازیگرانی با گریم خاکستری و سفید هستند و کمی سس گوجه برای تأثیر اضافه شده است. تعداد بازیگران کم است و همه چیز در یک فضای باز و محدود رخ می‌دهد؛ وسوسه می‌شوم بگویم این کار شبیه پروژه‌ای از یک دانشجوی نسبتاً بااستعداد در رشته هنرهای حرکتی است. فیلم اصلاً بد نیست، هرچند دقیقاً همان چیزی نبود که انتظار داشتم و باید بپذیرم گاهی کمی خسته‌کننده می‌شود. نمره پنج ستاره‌ای که گرفته بیشتر به‌خاطر کیفیت‌های صرفاً سینماییِ آن است.