بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ویلیام چینگ، که گاهی با نامهای ویلیام بروکس، بیل چینگ و ویلیام بروکس چینگ نیز اعتبار داده میشد (متولد 2 اکتبر 1913، سنت لوئیس، میزوری - درگذشته 1 ژوئیه 1989، توستین، کالیفرنیا) بازیگر نقشهای فرعی آمریکایی بود که در تقریباً 20 فیلم و در تلویزیون در اواخر...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ویلیام چینگ، که گاهی با نامهای ویلیام بروکس، بیل چینگ و ویلیام بروکس چینگ نیز اعتبار داده میشد (متولد 2 اکتبر 1913، سنت لوئیس، میزوری - درگذشته 1 ژوئیه 1989، توستین، کالیفرنیا) بازیگر نقشهای فرعی آمریکایی بود که در تقریباً 20 فیلم و در تلویزیون در اواخر دههٔ 1940 و سراسر دههٔ 1950 ظاهر شد. تا اوایل قرن بیستویکم، چینگ بیشتر به خاطر نقش مکملش در فیلم نوآر درام D.O.A. (1950) به کارگردانی رودولف ماته به عنوان هالیدی، کسی که «زهر درخشان» را در نوشیدنی یک حسابدار که برای تعطیلات آخر هفته به سانفرانسیسکو آمده بود میریزد، و نیز بهخاطر نقش دوستپسر تحکمآمیز شخصیت کاترین هپبورن در کمدی «پت و مایک» (1952) به کارگردانی جورج کوکور شناخته میشد.
چینگ کار خود را بهعنوان خوانندهٔ حرفهای آغاز کرد و در کمدیهای موزیکال مانند «آلِگرو» اثر راجرز و همرستاین (1947) ظاهر شد. اولین نقش سینمایی او در سال 1946 بود. او در سال 1947 با کمپانی Republic Pictures قرارداد بست و در دوازده سال بعد عمدتاً در فیلمهای وسترن و درام بازی کرد. آخرین اعتبار عمدهٔ بازیگری او یک قسمت از سریال تلویزیونی 77 Sunset Strip در سال 1959 بود.
ویلیام چینگ در سال 1989 بهدلیل نارسایی احتقانی قلب درگذشت و در سن 75 سالگی در قبرستان Fairhaven Memorial Park در سانتا آنا، کالیفرنیا به خاک سپرده شد.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیاِ «ویلیام چینگ» گرفته شده، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
