بیوگرافی
سوپرانو «Loverly» مارنی نیکسون برای خود جایگاه مناسبی در تاریخ سینما تضمین کرده است هرچند بیشتر تماشاگران فیلم او را اگر در خیابان ببینند نمیشناسند. اما اگر صدای او را بشنوید، قضیه فرق میکند. مارنی یکی از آن قهرمانان ناشناس (یا بهتر بگویم «قهرمانانی که بسیار خوانده شدهاند») است که...
سوپرانو «Loverly» مارنی نیکسون برای خود جایگاه مناسبی در تاریخ سینما تضمین کرده است هرچند بیشتر تماشاگران فیلم او را اگر در خیابان ببینند نمیشناسند. اما اگر صدای او را بشنوید، قضیه فرق میکند. مارنی یکی از آن قهرمانان ناشناس (یا بهتر بگویم «قهرمانانی که بسیار خوانده شدهاند») است که استعدادهای شگفتانگیزش در زمان خود نادیده گرفته شد. برای کسانی که فکر میکنند ستارگان سینما مثل Deborah Kerr، Natalie Wood و Audrey Hepburn نه تنها تواناییهای بازیگری فوقالعادهای داشتند بلکه صدای آواز خارقالعادهای هم داشتند... دوباره فکر کنید. نقش آناِ کر در The King and I (1956)، ماریاِ ناتالی در West Side Story (1961) و الیزای آدری در My Fair Lady (1964) همگی توسط مارنی نیکسون دوبله شدهاند، و در هیچکدام از تیتراژها این حقیقت را نخواهید یافت. مارنی که با نام Marni McEathron در آلتادنا، کالیفرنیا متولد شده بود، ابتدا بازیگر کودک و تکخوان گروه کر Roger Wagner Chorale بود. او در اپرا آموزش دید، اما صدایی همهفنحریف برای موسیقی پاپ و استانداردهای سبک نیز داشت؛ او نه تنها برای Arnold Schönberg و Igor Stravinsky آواز خواند، بلکه ترانههای سبک نیز ضبط کرد. مارنی در سال 1954 اولین حضور خود را در نمایش موزیکال برادوی تجربه کرد در نمایشای که دو ماه دوام آورد اما ثمری نداشت. در سال 1955، خوانندهای که قرار بود صدای Deborah Kerr را در The King and I (1956) دوبله کند در یک حادثه رانندگی در اروپا کشته شد و نیاز به جانشینی بود. مارنی استخدام شد... و بقیه ماجرا تاریخ شد. استودیوها از کار او آنقدر تحت تأثیر قرار گرفتند که او را بار دیگر برای «شبحخوانی» صدای خانم کر در فیلم احساسِ عمیق An Affair to Remember (1957) به کار گرفتند. از آن به بعد او باعث شد ناتالی و آدری با آهنگهای کلاسیکی مثل "Tonight" و "Wouldn't It Be Loverly" فوقالعاده به نظر برسند.
او بالاخره در یک موزیکال بر پرده ظاهر شد، در The Sound of Music (1965) با نقشآفرینی Julie Andrews، که از نظر ظاهری به مارنی شباهت دارد. نقش اما کوچک است و او تنها چند خط سولو در «How Do You Solve a Problem Like Maria?» به عنوان یک راهبه خواننده دارد. حرفهٔ آوازهخوانی مارنی در فیلمها تا اواسط دههٔ 1960 رو به افول گذاشت، اما او به کنسرتها و اجرا در سالنهای سمفونی ادامه داد و در نمایشهای تکنفره کابرِه خود را «صدای هالیوود» معرفی میکرد. در طول سالها او بر روی صحنهٔ تئاتر جدی نیز بازی کرد، از جمله نقشهای اصلی در The King and I و The Sound of Music، و در سالهای میانسالیاش به عنوان Fraulein Schneider در Cabaret و در موزیکالهای Follies و 70 Girls 70 به چشم آمد. آخرین صدای آواز فیلمی او در دههٔ 1990، در نقش مادربزرگ در پویانمایی Mulan (1998) بود. او سه بار ازدواج کرد، دو بار با موسیقیدانان؛ یکی از شوهرانش، Ernest Gold، که از او سه فرزند داشت، آهنگساز فیلم بود و بیشتر به سبب حماسهٔ برندهٔ جایزهٔ اسکار Exodus (1960) شناخته میشود.
مارنی نیکسون در 24 ژوئیهٔ 2016 (در 86 سالگی)، در نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحدهٔ آمریکا درگذشت.
نمایش بیشتر
