بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارجوری مین (زادهٔ مری تاملینسون، 24 فوریهٔ 1890 – 10 آوریل 1975) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر بهعنوان بازیگر قراردادی مترو-گلدوین-مایر و بهخاطر نقش خود بهعنوان ما کیتل در مجموعهٔ دهگانهٔ فیلمهای Ma and Pa Kettle شناخته میشود.
مین در وادویل در چرخهٔ اورفهئوم و در اجراهای چاتاکوا...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مارجوری مین (زادهٔ مری تاملینسون، 24 فوریهٔ 1890 – 10 آوریل 1975) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر بهعنوان بازیگر قراردادی مترو-گلدوین-مایر و بهخاطر نقش خود بهعنوان ما کیتل در مجموعهٔ دهگانهٔ فیلمهای Ma and Pa Kettle شناخته میشود.
مین در وادویل در چرخهٔ اورفهئوم و در اجراهای چاتاکوا کار میکرد و در سال 1916 در برادوی debوت کرد. نخستین فیلم او A House Divided در سال 1931 بود.
مین آغاز کار را با بازی در نقشهای زنان سالخورده از طبقات مرفه داشت، اما نهایتاً در نقشهایی تندخو، سلطهجو و زمخت قالببندی شد، نقشی که صدای متمایزش برای آن مناسب بود. او نقش صحنهای خود را در Dead End در نسخهٔ سینمایی 1937 تکرار کرد و پس از آن مکرراً بهعنوان مادر گانگسترها بازی شد. او بار دیگر اجرای قدرتمند صحنهای خود را، بهعنوان مدیر یک مزرعهٔ تفریحی در The Women، در فیلم 1939 منتقل کرد. در این زمان، او در برنامههای رادیوییای مانند Columbia Presents Corwin و The Goldbergs بهصورت مهمان حضور داشت.
مین در سال 1940 قرارداد با مترو-گلدوین-مایر امضا کرد و تا اواسط دههٔ 1950 در آن استودیو ماند. او در دههٔ 1940 شش فیلم با والاس بری ساخت، از جمله Barnacle Bill (1941)، Jackass Mail (1942)، و Bad Bascomb (1946). او نقش سونورا کسیدی، سرآشپز اصلی، را در The Harvey Girls (1946) بازی کرد. کارگردان جورج سیدنی در تفسیر فیلم اظهار داشت که خانم مین «بانوی بزرگی» بود و همچنین بازیگری بزرگ که در طول سالها بیشتر چکهای حقوق خود را به حمایت از یک مدرسه اهدا میکرد.
شاید مشهورترین نقش او نقش ما کیتل باشد، که نخستینبار در The Egg and I در 1947 مقابل پرسی کیلبراید در نقش پا کیتل بازی کرد. او برای این نقش نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل شد و این شخصیت را در نه فیلم دیگر از مجموعهٔ Ma and Pa Kettle به تصویر کشید.
تا اوایل دههٔ 1950، او در چندین موزیکال مترو-گلدوین-مایر ظاهر شده بود، از جمله Meet Me in St. Louis و The Belle of New York. او نقش خانم رِنلی را در فیلم همهستارهای استودیو It's a Big Country (1951) بازی کرد. در 1954، مارجوری مین آخرین نقشهای خود برای استودیو را ایفا کرد: خانم هیتاوی در The Long, Long Trailer و جین دانستاک در Rose Marie. در 1956، اجرای مین در نقش بیوهٔ هادسپث در فیلم پرفروش Friendly Persuasion مورد توجه قرار گرفت و نامزدی گلدن گلوب بهترین بازیگر زن نقش مکمل را برای او به ارمغان آورد.
در 1958، مین دو بار در نقش زن مرزبان سرسخت کَسی تَنر در قسمتهای «The Cassie Tanner Story» و «The Sacramento Story» از سریال تلویزیونی Wagon Train شبکهٔ NBC حضور یافت. در بخش اول، او به کاروان واگن میپیوندد، به شخصیت میجر آدامز (با بازی وارد باند) علاقهٔ رومانتیک پیدا میکند و علیرغم تهدید پایوتها به قطار کمک میکند تا اسبهای مورد نیاز را بیابد.
نمایش بیشتر
