Luther Vandross

بیوگرافی

لوتِر وندراس که به‌عنوان «ضربان قلب» آر‌اندبی در دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شناخته می‌شد، زندگی پرباری در خوانندگی و ترانه‌سرایی داشت. در ۳۰ سالگی بالاخره نخستین آلبوم انفرادی‌اش را با تک‌آهنگ شمارهٔ یک آر‌اندبی و از موفقات جدول پاپ «Top 20»، «Never Too Much»، ضبط کرد. او به‌طور پیوسته با آلبوم‌هایی...

لوتِر وندراس که به‌عنوان «ضربان قلب» آر‌اندبی در دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شناخته می‌شد، زندگی پرباری در خوانندگی و ترانه‌سرایی داشت. در ۳۰ سالگی بالاخره نخستین آلبوم انفرادی‌اش را با تک‌آهنگ شمارهٔ یک آر‌اندبی و از موفقات جدول پاپ «Top 20»، «Never Too Much»، ضبط کرد. او به‌طور پیوسته با آلبوم‌هایی مثل «Forever, for Always, for Love» (۱۹۸۲) و «Give Me the Reasons» (۱۹۸۶) ادامه داد، اما تا سال ۱۹۸۹ نخستین تک‌آهنگ «Top 10» خود را با «Here and Now» (شمارهٔ ۶) نداشت که این قطعه در نهایت او را به‌طور محکم بر جایگاه خوانندهٔ ترانه‌های عاشقانه نشاند. دیگر تک‌آهنگ‌های شمارهٔ یک آر‌اندبی او شامل «Stop to Love»، «There's Nothing Better than Love» و «Any Love» نیز بودند. دههٔ ۱۹۹۰ از نظر کاری بار دیگر قوی‌تر از همیشه به نظر می‌رسید، با یک موفقیت در Top 40 که در سال ۱۹۹۴ به‌صورت دوآهنگ با ماریاه کری در «My Endless Love» اجرا کرد و انتشار نسخهٔ امضایی شمارهٔ یک آر‌اندبی او از «Always and Forever» (۱۹۹۴). حضورهای بازیگری او در فیلم و تلویزیون شامل یک نقش کوتاه در فیلم رابرت تاونسند، The Meteor Man (۱۹۹۳)، و قسمت‌هایی از «Beverly Hills 90210» (در نقش خودش) و «Touched by an Angel» بود. یک مستند با عنوان Luther Vandross: Always and Forever (۱۹۹۴) نیز موجود است. در طول دوران حرفه‌ای‌اش، لوتِر همچنان برای هنرمندان دیگر از جمله ویتنی هیوستون، دیون وورویک، تدی پندرگراس، شرایل لین و آرتا فرانکلین می‌نوشت و تهیه‌کنندگی می‌کرد. پس از سکتهٔ شدیدش در آوریل ۲۰۰۳، او با انتشار آلبوم ۲۰۰۳ خود «Dance With My Father» که پیش از بیماری‌اش ضبط شده بود، بازگشتی پنهان به صحنه داشت. در مراسم اهدای جوایز، لوتِر که حضور نداشت، با چهار جایزهٔ گرمی از جمله جایزهٔ آهنگ سال تقدیر شد. این موفقیت همچنین نخستین آلبوم شمارهٔ یک او در جدول پاپ و چهار جایزهٔ NAACP Image را برایش به‌ارمغان آورد. این موسیقیدان محبوب ۵۴ ساله در مرکز پزشکی JFK در ادیسون، نیوجرسی، به‌دنبال عوارض ماندگار درگذشت و از خود مادر مبلّغش، مَری آیدا وندراس، بازماند؛ مادری که پس از ناتوانی شدید پسرش نقش بسزایی در ارتقای آخرین اثر او تا رسیدن به افتخار گرمی ایفا کرد.