بیوگرافی
ظاهر تیره و جذاب و صادقانهاش در دههٔ ۱۹۸۰ بهطور مداوم در تلویزیون به کار گرفته شد، اما با نگاه به گذشته احتمالاً کِن اُلین بیشتر بهعنوان نیرویی مهم پشت دوربین شناخته خواهد شد. کِن که در شیکاگو به دنیا آمد، به دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا رفت و اواخر دههٔ...
ظاهر تیره و جذاب و صادقانهاش در دههٔ ۱۹۸۰ بهطور مداوم در تلویزیون به کار گرفته شد، اما با نگاه به گذشته احتمالاً کِن اُلین بیشتر بهعنوان نیرویی مهم پشت دوربین شناخته خواهد شد. کِن که در شیکاگو به دنیا آمد، به دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا رفت و اواخر دههٔ ۱۹۷۰ عازم هالیوود شد. پس از مسیر معمولِ پذیرفتن نقشهای کوتاه، بهسرعت در برنامههای برجستهٔ تلویزیونی ترقی کرد. چند نقش ثابت و قوی که هر کدام فقط یک فصل دوام داشتند در هر دو مجموعهٔ Hill Street Blues (1981) و Falcon Crest (1981) در نهایت به انتخاب او برای نقشِ درونگرا و با جذابیتی آرامِ مایکل استدمن در Thirtysomething (1987) انجامید، که چهار فصل روی آنتن رفت و بهخاطر نگارش آزاداندیشانه و محتوای حساسش جوایز متعددی کسب کرد. کِن در این مجموعه همراه همسرش پاتریشیا وتیگ همبازی بود، ولی وتیگ که برندهٔ چندین امی بود نقش همسر کِن را ایفا نکرد (این نقش را بازیگر مل هریس بازی میکرد) و عموم مردم اغلب دربارهٔ اینکه واقعاً همسر کِن کیست دچار سردرگمی میشدند. کِن همچنین فرصتِ گاهبهگاهِ کارگردانی در Thirtysomething را بهدست آورد و این موضوع تأثیر قابلتوجهی بر جهتگیری حرفهاش در سالهای بعد گذاشت. پس از Thirtysomething، کِن به بازی در مینیفیلمها پرداخت، هم در نقش قهرمان (Police Story: Cop Killer (1988)) و هم در نقش شرور (Dead by Sunset (1995))، اما تقریباً همیشه گویی در آستانهٔ ترک کامل بازیگری بود. علاقهٔ رو به رشد او به کارگردانی غالب شد و از آن زمان به بعد مسئولیتهای ثابت کارگردانی در برنامههای محبوبی چون Felicity (1998) و The West Wing (1999) بهدست آورد. درام تلویزیونی او Doing Time on Maple Drive (1992) برای سه جایزهٔ امی نامزد شد.
نمایش بیشتر
