بیوگرافی
هارولد پینتر CH CBE (۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ – ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸) نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس، کارگردان و بازیگر بریتانیایی بود. برنده جایزه نوبل، پینتر یکی از تأثیرگذارترین نمایشنامهنویسان مدرن بریتانیا بهشمار میرفت که حرفهٔ نوشتن او بیش از ۵۰ سال بهدرازا کشید. شناختهشدهترین نمایشنامههای او شامل The Birthday Party (۱۹۵۷)، The Homecoming...
هارولد پینتر CH CBE (۱۰ اکتبر ۱۹۳۰ – ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸) نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس، کارگردان و بازیگر بریتانیایی بود. برنده جایزه نوبل، پینتر یکی از تأثیرگذارترین نمایشنامهنویسان مدرن بریتانیا بهشمار میرفت که حرفهٔ نوشتن او بیش از ۵۰ سال بهدرازا کشید. شناختهشدهترین نمایشنامههای او شامل The Birthday Party (۱۹۵۷)، The Homecoming (۱۹۶۴) و Betrayal (۱۹۷۸) هستند که هر یک را برای پردهٔ سینما اقتباس کرد. اقتباسهای فیلمنامهای او از آثار دیگران شامل The Servant (۱۹۶۳)، The Go-Between (۱۹۷۱)، The French Lieutenant's Woman (۱۹۸۱)، The Trial (۱۹۹۳) و Sleuth (۲۰۰۷) میشوند. او همچنین در تولیدات رادیویی، صحنهای، تلویزیونی و سینمایی آثار خود و دیگران کارگردانی یا بازیگری کردهاست.
پینتر در هکنِی، شرق لندن، زاده و بزرگ شد و در مدرسهٔ Hackney Downs تحصیل کرد. او دوندهٔ سرعت و بازیکن مشتاق کریکت بود، در نمایشهای مدرسه ایفای نقش میکرد و شعر مینوشت. او در آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی (Royal Academy of Dramatic Art) تحصیل کرد اما دوره را به پایان نرساند. بهخاطر امتناع از انجام خدمت سربازی بهعنوان یک معترض وجدان جریمه شد. بهدنبال آن، آموزش خود را در Central School of Speech and Drama ادامه داد و در تئاترهای روبرتوری در ایرلند و انگلستان کار کرد. او در ۱۹۵۶ با بازیگر ویویان مرچنت ازدواج کرد و پسری بهنام دنیل در ۱۹۵۸ بهدنیا آمد. او در ۱۹۷۵ مرچنت را ترک کرد و در ۱۹۸۰ با نویسندهٔ لیدی آنتونیا فریزر ازدواج نمود.
حرفهٔ پینتر بهعنوان نمایشنامهنویس با اجرای The Room در ۱۹۵۷ آغاز شد. نمایشنامهٔ دوم او، The Birthday Party، پس از هشت اجرا بسته شد، اما توسط منتقد هارولد هابسون با شور و شوق بررسی شد. آثار اولیهٔ او توسط منتقدان بهعنوان «کمدیِ تهدید» توصیف شدند. نمایشنامههای بعدی مانند No Man's Land (۱۹۷۵) و Betrayal (۱۹۷۸) بهعنوان «نمایشنامههای حافظه» شناخته شدند. او در اجراهای رادیویی و سینمایی آثار خود بهعنوان بازیگر حضور یافت و همچنین چندین نقش در آثار نویسندگان دیگر بر عهده گرفت. او نزدیک به ۵۰ اجرا را برای صحنه، تئاتر و پردهٔ سینما کارگردانی کرد. پینتر بیش از ۵۰ جایزه، مدال و افتخار دریافت نمود، از جمله جایزهٔ نوبل ادبیات در ۲۰۰۵ و لژیون دونور فرانسه در ۲۰۰۷.
با وجود سلامت ضعیف پس از تشخیص سرطان مری در دسامبر ۲۰۰۱، پینتر به بازیگری روی صحنه و پردهٔ سینما ادامه داد، و آخرین بار نقش عنوانی مونولوگ یکپردهای ساموئل بکت، Krapp's Last Tape، را برای فصل پنجاهمین سالگرد تئاتر Royal Court در اکتبر ۲۰۰۶ اجرا کرد. او در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸ از سرطان کبد درگذشت.
توضیح فوق از مقالهٔ ویکیپدیا «Harold Pinter» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
