بیوگرافی
گابریل باکیه (۱۷ مه ۱۹۲۴ – ۱۳ مه ۲۰۲۰) خواننده باریتون اپرای فرانسوی بود. یکی از باریتونهای برجسته قرن بیستم و بهویژه مرتبط با رپرتوارهای فرانسوی و ایتالیایی، او بهعنوان یک خواننده–بازیگر توانا که هم در نقشهای دراماتیک و هم در نقشهای کمدی راحت بود شناخته میشد و برنامههای منظم...
گابریل باکیه (۱۷ مه ۱۹۲۴ – ۱۳ مه ۲۰۲۰) خواننده باریتون اپرای فرانسوی بود. یکی از باریتونهای برجسته قرن بیستم و بهویژه مرتبط با رپرتوارهای فرانسوی و ایتالیایی، او بهعنوان یک خواننده–بازیگر توانا که هم در نقشهای دراماتیک و هم در نقشهای کمدی راحت بود شناخته میشد و برنامههای منظم آواز (رسیتال) اجرا میکرد. او عضو بلندمدت اپرا-کومیک و اپرای پاریس بود، اما در خانههای اپرای برجسته اروپا و آمریکا نیز دوران حرفهای طولانیای ساخت. دیسکوگرافی وسیع او پنج دهه را دربرمیگرفت و او بهعنوان «سفیر آواز فرانسوی» شناخته میشد.
گابریل آگوستین-ریموند-تئودور-لوئیس باکیه در بزیه، فرانسه، در ۱۷ مه ۱۹۲۴ به دنیا آمد و تنها فرزند کارکنان راهآهن بود. از کودکی مجذوب هر چیزی که به آواز مربوط میشد بود: صفحهها، پخشهای رادیویی و عکس خوانندگان. در ۱۴ سالگی مدرسه را رها کرد و در چاپخانهٔ عمویش کار کرد، در حالی که در مونپُلـیه تحصیل میکرد تا تبدیل به یک هنرمند تجاری شود، اما در دورهٔ رژیم ویشی، برای اجتناب از دستگیریها و اخراجها توسط Service du travail obligatoire، والدینش ترتیبی دادند که او در زمان اشغال برای خدمت ملی در Chantiers de Jeunesse در راهآهن به کار گرفته شود.
در نوجوانی در اوقات فراغت نزد مادام باستار در بزیه درس آواز گرفت و در طول جنگ در نقش Ourrias در اپرای Mireille گونو در میدان شهر نخستین اجرای اپرایی خود را انجام داد. پس از جنگ جهانی دوم، وارد کنسرواتوار پاریس شد، و بهخاطر وضعیت مالی متوسط خانوادهاش بورس گرفت و در ۱۹۵۰ فارغالتحصیل شد. او همدوره و همزیستی دانشجویی با خوانندگان فرانسوی آینده همچون Régine Crespin, Xavier Depraz, Michel Sénéchal و Michel Roux داشت. در سال آخر تحصیل، مدیر کنسرواتوار، Claude Delvincourt، به او اجازه داد در فصل ۱۹۴۹–۵۰ در اپرای نیس کار کند و نقشهای کوچکی در اپراها و اپرتها بخواند؛ این تجربه همراه با اجراهای منظم در سینماها تجربه و درآمد مهمی پیش از گامهای بعدی حرفهای به او داد. او در سال ماقبل آخر خود جایزهٔ اول برای اپرا-کومیک را گرفته بود و در پایان تحصیلات رسمیاش جایزهٔ اول آواز و جایزهٔ دوم اپرا را از آن خود کرد. تقریباً در همان زمان دورهای در فنون نمایشی نیز گذراند.
او در ۱۹۵۰ به گروه اپرایی خوزه بکمنز پیوست و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ عضو La Monnaie در بروکسل بود و در آنجا با نقش عنوانی در Il barbiere di Siviglia روسینی به صحنه آمد. در آنجا رپرتوار فرانسوی را هم در اپرا (Faust گونو، Lakmé دلیب، Manon و Werther ماسنه) و هم در اپرت (Angélique, La belle Hélène, Les cloches de Corneville, Miss Heylett, Monsieur Beaucaire) اجرا کرد. او همچنین در آنجا در La bohème و Madama Butterfly پوچینی و در The Bartered Bride اسمتانا ظاهر شد. در حالی که در مونِه بود، سوپرانوی فرانسوی Martha Angelici، که همسرش فرانسوا آگوستینی مدیر اپرا-کومیک آن زمان بود، در Les pêcheurs de perles با او خواند؛ او پیشنهاد کرد که برای شرکت پاریسی آزمایش بدهد که آن شرکت او را پذیرفت. ...
نمایش بیشتر
