بیوگرافی
فرانسوا داربون بازیگر، کارگردان و نویسندهٔ فرانسوی است. در سال 1938 فرانسوا داربون نخستین تجربیات تئاتری خود را در تونس آغاز کرد. با گروهی از بازیگران آماتور، سه شب در سالن تئاتر شهرداری اجرا داشت. روز بعد، دلتنگ آن شبهای روی صحنه، تصمیم گرفت تئاتر را شغل خود کند. در...
فرانسوا داربون بازیگر، کارگردان و نویسندهٔ فرانسوی است. در سال 1938 فرانسوا داربون نخستین تجربیات تئاتری خود را در تونس آغاز کرد. با گروهی از بازیگران آماتور، سه شب در سالن تئاتر شهرداری اجرا داشت. روز بعد، دلتنگ آن شبهای روی صحنه، تصمیم گرفت تئاتر را شغل خود کند. در سپتامبر 1939، در جریان خدمت نظامیاش نزدیکی بیارریتز، با مردی که هرگز رهایش نخواهد کرد، آندره کلاوِه، آشنا شد که مانند او بهعنوان دانشافسر ذخیره بسیج شده بود. دوستیشان از طریق گفتگو دربارهٔ تئاتر شکل گرفت و در زمانی که آندره کلاوِه موقتا گروهی را که در سال 1936 پایهگذاری کرده بود—Les Comédiens de la Roulotte—با Geneviève Wronecki-Kellershohn، Jean Desailly—که آن زمان یک آماتور بسیار جوان بود—و چند نفر دیگر کناری گذاشته بود، فرانسوا داربون در سپتامبر 1940 دوباره با آنان دیدار کرد تا نمایش La paix chez soi را اجرا کند. ماه بعد،آن گروه به جنبش Jeune France پیوست و سرانجام زندگی حرفهای بازیگری را آغاز کردند.
در فوریه 1941 به آنان Jean Vilar که موافقت کرده بود «صرفاً بهعنوان نویسنده» به La Roulotte بیاید، و Hélène Gerber که هر دو شاگرد Charles Dullin بودند، پیوستند. بهواسطهٔ حمایت مالی Jeune France، گروه تابستان 1941 به تور تئاتری در مرکز فرانسه رفت. تابستان 1942، La Roulotte دوباره راهی سفر شد و در بریتانی و مرکز فرانسه به اجرا پرداخت، اما اینبار بدون یارانه، زیرا Jeune France در پایان زمستان منحل شده بود. به دلایل امنیتی، کلاوِه یک سال پس از پیوستن به شبکه مقاومت برُتوس، مجبور شد از گروه خود کنارهگیری کند.
فرانسوا داربون سالهای پایانی جنگ را صرف تحصیل نزد Charles Dullin کرد. پس از جنگ، بار دیگر به دیدار آندره کلاوِه بازگشت. کلاوِه که از اردوگاههای نازی بوخنفالد و دورا بازگشته بود، در سال 1946 توسط Jeanne Laurent خواسته شد تا گروهش، Les Comédiens de la Roulotte، را بازسازی کند و برای تورهای اکتشافی رهسپار شود. بعداً از او خواستند جای رولان پیهتری را بهعنوان مدیر Centre Dramatique de l’Est در کولمار بگیرد. داربون تا پایان دسامبر 1952 در همهٔ این فعالیتها شرکت داشت، زمانی که میشل سنت-دنی جای کلاوِه را گرفت. سپس داربون و کلاوِه شرکت Clavé-Darbon را با هم بنیان نهادند و تا 1955 در فرانسه و آلمان به اجرا پرداختند، زمانی که آندره کلاوِه مجبور شد تئاتر را رها کند و راههای دیگری را دنبال نماید.
فرانسوا داربون سپس مسیر تنهاتر و مستقلتری در پیش گرفت و از تولیدی به تولید دیگر و از فیلمی به فیلم دیگر کار کرد. با این حال بار دیگر با کلاوِه برخورد نمود — هر دو مردی که به وفاداری پایدار متعهد بودند — زمانی که کلاوِه از او خواست تا مجریان رادیویی آفریقایی را در تلفظ در مدرسهای که اداره میکرد، Studio-École (مدرسهای که توسط Pierre Schaeffer در آمادگی برای فرایند استعمارزدایی ایجاد شده بود) آموزش دهد.
در 25 سالگی، داربون با ناتالی مانوئیلوف، زنی دوستداشتنی با اصالت روسی، ازدواج کرد. آنها دختری بهنام سوفی داشتند. سوفی داربون مانند پدرش نویسنده، بازیگر و کارگردان است. او بهتازگی داستانی کودکان به نام Sotisette Planplan et la clé des fées را با انتشارات Edilivre منتشر کرده است که به والدینش تقدیم شده است.
نمایش بیشتر
