بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرانسیسکو رابال (۸ مارس ۱۹۲۶ – ۲۹ اوت ۲۰۰۱)، که شاید بیشتر با نام پاکو رابال شناخته میشود، بازیگری اسپانیایی بود که در آگیلاس، شهری کوچک در استان مورسیا، اسپانیا متولد شد.
در سال ۱۹۳۶، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا، رابال و خانوادهاش مورسیا را ترک کردند...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرانسیسکو رابال (۸ مارس ۱۹۲۶ – ۲۹ اوت ۲۰۰۱)، که شاید بیشتر با نام پاکو رابال شناخته میشود، بازیگری اسپانیایی بود که در آگیلاس، شهری کوچک در استان مورسیا، اسپانیا متولد شد.
در سال ۱۹۳۶، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا، رابال و خانوادهاش مورسیا را ترک کردند و به مادرید نقل مکان کردند. فرانسیسکو جوان مجبور شد بهعنوان فروشندهٔ خیابانی و در یک کارخانهٔ شکلات کار کند. وقتی ۱۳ ساله بود، تحصیل را رها کرد تا بهعنوان برقکار در Estudios Chamartín کار کند.
رابال کارهای پراکندهای بهعنوان هنرور گرفت. دماسو آلونسو و دیگران به او پیشنهاد کردند که شانسش را در حرفهٔ تئاتر امتحان کند.
در سالهای بعدی، او نقشهایی در لِیبی شرکتهای تئاتری مانند Lope de Vega و María Guerrero بهدست آورد. در آنجا با بازیگر خانم آسونسین بالاگِر آشنا شد؛ آنها ازدواج کردند و تا پایان عمر رابال با هم ماندند. دخترشان ترزا رابال نیز بازیگر است.
در سال ۱۹۴۷، رابال مشاغل ثابتی در تئاتر بهدست آورد. او از نام کاملش، فرانسیسکو رابال، بهعنوان نام هنری استفاده کرد. با این حال، کسانی که او را میشناختند همیشه او را پاکو رابال صدا میزدند. (پاکو شکل محاورهای نام فرانسیسکو است.) «پاکو رابال» نام هنری غیررسمی او شد.
در دههٔ ۱۹۴۰، رابال بهعنوان هنرور در فیلمها بازی را آغاز کرد، اما تا سال ۱۹۵۰ اولین بار در نقشهایی با دیالوگ بهکار گرفته شد و نقشهای عاشقانه و تبهکاران را بازی کرد. او در سه فیلم کارگردان لوئیس بونوئل بازی کرده است: Nazarín (۱۹۵۹)، Viridiana (۱۹۶۱) و Belle de jour (۱۹۶۷).
ویلیام فریدکین رابال را برای نقشِ شرور فرانسوی در فیلمش The French Connection (۱۹۷۱) در نظر داشت. با این حال، نام «آن بازیگر اسپانیایی» را به یاد نمیآورد. بهاشتباه، دستیارانش بازیگر اسپانیایی دیگری، فرناندو ری، را استخدام کردند. فریدکین پی برد که رابال انگلیسی یا فرانسوی صحبت نمیکند، بنابراین تصمیم گرفت ری را نگه دارد. رابال قبلاً با ری در Viridiana کار کرده بود. با این حال رابال با فریدکین در فیلم کمتر موفق اما نامزد دریافت جایزهٔ اسکار و کالت Sorcerer (۱۹۷۷)، بازسازی The Wages of Fear (۱۹۵۳)، همکاری کرد.
در طول حرفهاش، رابال در فرانسه، ایتالیا و مکزیک با کارگردانانی مانند گیلو پونتهکورو، میکلآنجلو آنتونیونی، لوچینو ویسکونتی، والریو زورلینی، ژاک ریوت و آلبرتو لاتودا کار کرد.
بهطور گسترده تصور میشود که بهترین اجراهای رابال پس از مرگ فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۷۵ رخ داد. در دههٔ ۱۹۸۰، رابال در Los santos inocentes نقشآفرینی کرد و جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ کن را دریافت کرد، همچنین در El Disputado Voto del Señor Cayo و در سریال تلویزیونی Juncal بازی کرد. در سال ۱۹۸۹، او عضو هیئت داوران در سی و نهمین جشنوارهٔ بینالمللی فیلم برلین بود. در سال ۱۹۹۹ نقش فرانسیسکو گویا را در فیلم کارلوس ساورا Goya en Burdeos بازی کرد و جایزهٔ گویا را برای بهترین بازیگر مرد دریافت کرد.
فرانسیسکو رابال تنها بازیگر اسپانیایی است که از دانشگاه مورسیا درجهٔ دکترای افتخاری (honoris causa) دریافت کرده است.
آخرین فیلم رابال Dagon بود، فیلمی که درست پیش از تیتراژ به او تقدیم شده بود. تقدیمنامه اینگونه نوشته شده بود: «تقدیم به فرانسیسکو رابال، بازیگری شگفتانگیز و انسانی حتی بهتر.»
رابال در سال ۲۰۰۱ در اثر آمفیزم اتساعیِ جبرانی در حالی که در هواپیمایی در حال سفر به بوردو بود و از دریافت جایزه در جشنوارهٔ فیلم مونترال بازمیگشت، درگذشت.
توضیح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «فرانسیسکو رابال» گرفته شدهاست، تحت مجوز CC-BY-SA قرار دارد، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
