بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
چیل تئودور ویلز (۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۲ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸) بازیگر سینمای آمریکا و خوانندهٔ کوارتت آوالون بویز بود.
او از کودکی اجرا میکرد و در دههٔ ۱۹۳۰ گروه آواز آوالون بویز را تشکیل داد و رهبری کرد. پس از بازی در چند وسترن، گروه را در ۱۹۳۸...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
چیل تئودور ویلز (۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۲ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸) بازیگر سینمای آمریکا و خوانندهٔ کوارتت آوالون بویز بود.
او از کودکی اجرا میکرد و در دههٔ ۱۹۳۰ گروه آواز آوالون بویز را تشکیل داد و رهبری کرد. پس از بازی در چند وسترن، گروه را در ۱۹۳۸ منحل کرد و به دنبال کاری انفرادی در بازیگری رفت.
یکی از نقشهای بهیادماندنی او، صدای متمایز الاغ فرانسیس در مجموعهای از فیلمهای محبوب بود. صدای عمیق و زمخت ویلز، با لهجهٔ غربیاش، با شخصیت الاغ بدبین و طعنهآمیز هماهنگ بود. مطابق با عرف آن زمان، ویلز برای کار صوتی خود اعتباری دریافت نکرد، هرچند در صحنه بهعنوان ژنرال پرخاشگر بن کِی در قسمت چهارم، Francis Joins the WACS، حضور برجستهای داشت. او همچنین صدای عمیق اجرای استن لورل در «راه کَندهدار کاج تنها» (The Trail of the Lonesome Pine) در فیلم Way Out West (۱۹۳۷) را تأمین کرد، که در آن کوارتت آوالون بویز ظاهر شده بود.
ویلز در نقشهای جدی متعددی بازی کرد، از جمله نقشِ «شهر شیکاگو» که بهصورت یک گروهبان پلیس خیالی در فیلم نوآر City That Never Sleeps (۱۹۵۳) تجسم یافته بود، و نقش عمو بَولی در Giant (۱۹۵۶) که در آن راک هادسن، الیزابت تیلور و جیمز دین نیز حضور داشتند. ویلز برای نقشِ همراه دیوی کراکت «زنبوردار» در فیلم The Alamo (۱۹۶۰) برای جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزد شد. با این حال، کمپین تهاجمی او برای کسب جایزه توسط بسیاری بیمزه و نامناسب دانسته شد، از جمله ستاره/کارگردان/تهیهکنندهٔ فیلم، جان وِین، که بهصورت علنی از ویلز عذرخواهی کرد. مأمور تبلیغاتی ویلز، دبلیو.اِس. «بَو-وَو» وویچیخوویچ، سرزنش را پذیرفت و ادعا کرد که ویلز از این اقدام بیخبر بوده است. اسکار در نهایت به پیتر اوستینوف برای نقشِ لنتولوس باتیاتوس در Spartacus رسید.
در سریال وسترن شبکهٔ سیبیاس The Texan به تهیهکنندگی روری کالهون، ویلز در نقش اصلی در قسمت سال ۱۹۶۰ با عنوان «چشمهای کاپیتان وایلی» ظاهر شد.
ویلز در سریال کوتاهمدت Frontier Circus که تنها یک فصل (۱۹۶۱–۶۲) در شبکهٔ سیبیاس پخش شد، نقشآفرینی کرد. در سال ۱۹۶۶، او در نقش یک دامدار مشکوک تگزاسی، جیم اِد لاو، در سریال کمدی/وسترن کوتاهمدت شبکهٔ اِیبیسی The Rounders بازی کرد (نقشی که در فیلم The Rounders سال ۱۹۶۵، با بازی هنری فوندا، نیز تکرار شده بود)، با همبازیان ران هیز، پاتریک وِین و واکر ادمیستون.
در سالهای ۱۹۶۳–۶۴، ویلز همراه با ویلیام لاندیگان، والتر برِنین و افرم زیبمیست جونیور در حمایت از سناتور ایالات متحده باری گولدواتر، نامزد جمهوریخواهان در رقابت با رئیسجمهور لیندون بی. جانسون، در چندین محفل حضور یافتند.
در ۱۹۶۸، ویلز از حمایت ریچارد نیکسون برای ریاستجمهوری خودداری کرد و در ایستگاههای مبارزاتی جورج سی. والِیس، فرماندار سابق آلاباما، در کارزار انتخاباتی او در ایالت کالیفرنیا مجری برنامهها بود.[5] ویلز از جمله معدود ستارههای هالیوود بود که حمایت خود را از نامزدی والِیس در برابر نیکسون و هابرت ه. هومفری اعلام کرد؛ والتر برنین نیز از حامیان او بود.
همچنین در ۱۹۶۸، او در قسمت «طناب دار برای دوبی پرایس» از سریال Gunsmoke نقش ایلیهو گُرمن را بازی کرد، یک قانونشکن سابق که با مارشال مت دِیلِن (با بازی جیمز آرنس) همکاری میکند تا یکی از اعضای سابق باندش را که از زندان فرار کرده تعقیب کنند. آخرین نقش او در ۱۹۷۸ بود، بهعنوان سرایدار در Stubby Pringle's Christmas. CLR
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «Chill Wills» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
