Betty Farrington

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد بتی فارینگتون (۱۴ مهٔ ۱۸۹۸ – ۳ فوریهٔ ۱۹۸۹) بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که از دههٔ ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ فعال بود. بتی فارینگتون که در بزرگ‌ترین شهر میزوری، کانزاس‌سیتی، به دنیا آمد، عمدتاً نقش‌های مکمل و فرعی ایفا می‌کرد، اگرچه گاه‌گاهی نقش برجسته یا اصلی نیز به...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد بتی فارینگتون (۱۴ مهٔ ۱۸۹۸ – ۳ فوریهٔ ۱۹۸۹) بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که از دههٔ ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ فعال بود. بتی فارینگتون که در بزرگ‌ترین شهر میزوری، کانزاس‌سیتی، به دنیا آمد، عمدتاً نقش‌های مکمل و فرعی ایفا می‌کرد، اگرچه گاه‌گاهی نقش برجسته یا اصلی نیز به او داده می‌شد و در طول دوران حرفه‌ای‌اش در تقریباً ۱۰۰ فیلم ظاهر شد. برخی از فیلم‌های برجسته‌ای که او در آن‌ها حضور داشت عبارت‌اند از: The Lady Eve (۱۹۴۱) ساختهٔ پرستون استورجز، با بازی باربارا استانویک و هنری فوندا؛ My Favorite Blonde (۱۹۴۲) و My Favorite Brunette (۱۹۴۷)، هر دو با بازی باب هوپ؛ نوآر کلاسیک Double Indemnity (۱۹۴۴)، با بازی فرد مک‌موری، استانویک و ادوارد جی. رابینسون؛ The Uninvited (۱۹۴۴)، با بازی ری میلند و راث هاسی؛ Unconquered (۱۹۴۸) اثر سسیل بی. دمیل، با بازی گری کوپر و پولت گاردا؛ حماسی Samson and Delilah (۱۹۵۰)، با ویکتور مِیچور و هِدی لمار در نقش‌های عنوانی؛ Father of the Bride (۱۹۵۰) به کارگردانی وینسنت مینیلی، با بازی اسپنسر تریسی، جون بنت و الیزابت تیلور؛ و The Band Wagon (۱۹۵۳) اثر مینیلی، با بازی فرد آستیر و سید شاریس. آخرین حضور او در پردهٔ سینما مربوط به فیلم The Fastest Gun Alive (۱۹۵۶) با بازی گلن فورد بود. فارینگتون در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ در چندین برنامهٔ تلویزیونی، از جمله Sergeant Preston of the Yukon و Perry Mason، به‌عنوان مهمان ظاهر شد. او در سن دیه‌گو سه ماه و نیم پیش از نود و یکمین سالگرد تولدش درگذشت.