بیوگرافی
امی جید واینهاوس (۱۴ سپتامبر ۱۹۸۳ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۱) خواننده-ترانهسرای بریتانیایی بود که به خاطر صدای کنتراالتوی قدرتمند و تلفیق متنوع ژانرهای موسیقی از جمله آراندبی، سول و جاز شناخته میشد. آلبوم آغازین واینهاوس در ۲۰۰۳، Frank، در بریتانیا با استقبال منتقدان روبهرو شد و برای جایزه مرکوری نامزد...
امی جید واینهاوس (۱۴ سپتامبر ۱۹۸۳ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۱) خواننده-ترانهسرای بریتانیایی بود که به خاطر صدای کنتراالتوی قدرتمند و تلفیق متنوع ژانرهای موسیقی از جمله آراندبی، سول و جاز شناخته میشد. آلبوم آغازین واینهاوس در ۲۰۰۳، Frank، در بریتانیا با استقبال منتقدان روبهرو شد و برای جایزه مرکوری نامزد شد. آلبوم بعدی او در ۲۰۰۶، Back to Black، منجر به شش نامزدی گرمی و پنج برد شد، که رکورد بیشترین جوایز کسبشده توسط یک هنرمند زن در یک شب را برابر کرد، و واینهاوس را نخستین خوانندهٔ بریتانیایی کرد که پنج گرمی به دست میآورد، از جمله سهتای «چهار جایزهٔ بزرگ»: بهترین هنرمند نوظهور، رکورد سال و ترانهٔ سال. در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۰۷، او برندهٔ جایزهٔ BRIT برای بهترین هنرمند زن بریتانیایی شد؛ او همچنین برای بهترین آلبوم بریتانیایی نامزد شده بود. او سه بار جایزهٔ آیور نوولو را برد: یکبار در ۲۰۰۴ برای بهترین ترانهٔ معاصر (از نظر موسیقی و شعر) برای «Stronger Than Me»، یکبار در ۲۰۰۷ برای بهترین ترانهٔ معاصر برای «Rehab» و یکبار در ۲۰۰۸ برای بهترین ترانه از نظر موسیقی و شعر برای «Love Is a Losing Game»، در میان سایر افتخارات برجسته. این آلبوم سومین پرفروشترین آلبوم دههٔ ۲۰۰۰ در بریتانیا بود. به واینهاوس نقش مؤثری در افزایش محبوبیت هنرمندان زن و موسیقی سول، و همچنین در احیای موسیقی بریتانیا نسبت داده شد. سبک متمایز واینهاوس او را الهامبخش طراحان مدی مانند کارل لاگرفلد کرد. مشکلات واینهاوس با سوءمصرف مواد مخدر و الکل و رفتارهای خودویرانگرش از سال ۲۰۰۷ تا زمان مرگش خبرهای ثابت مطبوعات زرد بود. او و همسر سابقش، بلیک فیلدر-سیویل، گرفتار مشکلات قانونی شدند که باعث شد او مدتی را در زندان بگذراند. در ۲۰۰۸، واینهاوس با مجموعهای از مشکلات سلامت مواجه شد که هم حرفهٔ او و هم جانش را تهدید میکرد. واینهاوس در ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ در خانهاش در لندن در سن ۲۷ سالگی بر اثر مسمومیت با الکل درگذشت.
نمایش بیشتر
