فیلم The Deep 1977

شیک، اما متأسفانه خالی از محتوا. شکی نیست که «The Deep» فیلمی بود که می‌خواست از موفقیت عظیم «آرواره‌ها» دو تابستان پیش سود ببرد. فیلم‌نامه که برگرفته از نوشته‌های پیتر بنچلی است، در صفحه جذابیت‌هایی دارد اما در پرده هرگز به‌طور کامل محقق نمی‌شود و فیلم هرگز از محدودهٔ معمول آثار ماجراجویی فراتر نمی‌رود. ابتدای فیلم نویدبخش بود؛ یک ساعت اول پر از کنجکاوی و تنش واقعی...

شیک، اما متأسفانه خالی از محتوا. شکی نیست که «The Deep» فیلمی بود که می‌خواست از موفقیت عظیم «آرواره‌ها» دو تابستان پیش سود ببرد. فیلم‌نامه که برگرفته از نوشته‌های پیتر بنچلی است، در صفحه جذابیت‌هایی دارد اما در پرده هرگز به‌طور کامل محقق نمی‌شود و فیلم هرگز از محدودهٔ معمول آثار ماجراجویی فراتر نمی‌رود. ابتدای فیلم نویدبخش بود؛ یک ساعت اول پر از کنجکاوی و تنش واقعی است که بیننده را جذب می‌کند: کشتی‌های غرق‌شده، گنج، وودو، لوکیشن‌های چشم‌نواز، رابرت شاو خشن و تی‌شرت خیسِ ژاکلین بیست. اما فیلم به سرعت به فرمول‌های تکراری می‌لغزد و در نهایت بی‌اثر و کم‌رمق تمام می‌شود. تماشا کردنش لذت‌بخش است (صحنه‌های زیرآب بسیار زیبا هستند) و بازی بازیگران اصلی تا حدی قابل قبول است، اما یک خط داستانی پراکنده دربارهٔ مواد مخدر به گونه‌ای است که بیننده آرزو می‌کند یک کوسهٔ بزرگ بیاید و کل فیلم را فرو ببرد و با انرژی و اشتیاق بیشتری دوباره بیرون بیاورد. امتیاز: ۵/۱۰ خوب، اما ماجراجوییِ جزیره‌ای/دریاییِ کند و کم‌رمق دربارهٔ شکار گنج یک زوج در تعطیلات در برمودا (نیک نولت و ژاکلین بیست) به یک کشتی غرق‌شده از دوران جنگ جهانی دوم برمی‌خورند و در آن یک آمپول مورفین پیدا می‌کنند، یکی از موارد متعدد داخل لاشه. این موضوع توجه یک قاچاقچی هائیتی (لوئیس گاسه جونیور) و یک شکارچی گنج کهنه‌کار (رابرت شاو) را جلب می‌کند. ایلی والاک و رابرت تسیر نیز در نقش دوستان آن کهنه‌ملوان حضور دارند. «The Deep» (۱۹۷۷) بر پایهٔ اثر پیتر بنچلی پس از موفقیت عظیمِ «آرواره‌ها» ساخته شده و به‌خاطر آن شهرت و حرکت در گیشه تا حدی موفق بود، اما به بزرگی آن کتاب/فیلم نمی‌رسد. آثار مشابه در ژانر ماجراجویی دریایی مثل «Into the Blue» (۲۰۰۵) — که تا حدی بازسازی «The Deep» به‌شمار می‌آید — و «Fool’s Gold» (۲۰۰۸) و حتی دنبالهٔ مستقیم به ویدئو «Into the Blue 2: The Reef» (۲۰۰۹) وجود دارند؛ جالب اینکه از نظر من دنبالهٔ آخر در میان نمونه‌ها از همه بهتر است؛ نشان می‌دهد که برای ساخت یک فیلم خوب در این ژانر لزوماً به بودجهٔ عظیم یا ستاره‌های بزرگ نیاز نیست. این فیلم تا حدودی واقع‌گرایانه است، اما داستان انگیزه و کشش لازم را ندارد و به دلایلی نتوانستم با سه شخصیت اصلی ارتباط برقرار کنم. ژاکلین بیست نقش قابل قبولی ارائه می‌دهد، اما برایم تأثیرگذار نبود؛ هرچند چشمان زیبایی دارد و نمی‌توان برجستگی اندام او را نادیده گرفت. مدت فیلم ۲ ساعت و ۳ دقیقه است و در برمودا، لاشهٔ RMS Rhone (جزایر ویرجین بریتانیا) و استرالیا فیلم‌برداری شده است. نمره: B-/C+