فیلم هندی The Lovers 2015

تلاش دو زن از دو خط زمانی متفاوت برای نجات معشوق‌شان. این فیلم بیش از یک دهه در پیش‌تولید بود تا اینکه پس از بازتنظیم و بازیگری مجدد ساخته شد. قرار بود همکاری هند-استرالیا باشد، اما بعدها یک شرکت تولید بلژیکی هم به پروژه اضافه شد. پس از پشت سر گذاشتن چند مانع، فیلم بالاخره تکمیل شد. این اثر یک درام عاشقانه تاریخی انگلو-هندی است که...

تلاش دو زن از دو خط زمانی متفاوت برای نجات معشوق‌شان. این فیلم بیش از یک دهه در پیش‌تولید بود تا اینکه پس از بازتنظیم و بازیگری مجدد ساخته شد. قرار بود همکاری هند-استرالیا باشد، اما بعدها یک شرکت تولید بلژیکی هم به پروژه اضافه شد. پس از پشت سر گذاشتن چند مانع، فیلم بالاخره تکمیل شد. این اثر یک درام عاشقانه تاریخی انگلو-هندی است که در دوران حکمرانی بریتانیا در هند می‌گذرد و درباره خیانت، کودتا، انتقام و سفر است. هم‌زمان در دنیای مدرن نیز جریان دارد و زوجی باستان‌شناس جواهری باستانی هندی را در لاشه یک کشتی کشف می‌کنند. از آنجا داستان شروعی مناسب دارد و سپس به هند بازمی‌گردد. نمی‌فهمم موسیقی چینی چه تناسبی با داستانی داشت که در هند قرن هجدهم می‌گذرد. هرچند موسیقی خوب و هماهنگ بود، اما هنگام روایت درباره هند و فرهنگ هندی هویت مشخصی ارائه نمی‌داد. اگر با هر دو موسیقی چینی و هندی آشنایی نداشته باشید، شاید این موضوع آزاردهنده نباشد؛ اما استفاده از اسامی هندو همراه با سربازان هندی‌ای که لباس‌های پارسی، شمشیرها و تجهیزات دیگری به تن دارند، ناهماهنگ به نظر می‌رسد. اسم «گلوی اژدها» چگونه به منطقه‌ای از هند نسبت داده شده و به‌عنوان نام خانوادگی شخصیت‌های هندی در یک شاهزاده‌نشین اشتباه به کار رفته، نمونه‌ای از موارد بی‌منطق فیلم است—به‌ویژه برای کسانی که از آن منطقه آگاهند. به نظرم پژوهش برای ساخت این فیلم ضعیف بوده؛ باید یک موسیقیدان، طراح لباس و مورخی از هند را در تیم می‌داشتند. «عشق صورت‌های زیادی دارد، و یکی از آن‌ها حسادت است.» کیفیت ساخت فیلم در سطح عالی بود و بازیگران همراه با اجراهایشان بسیار خوب بودند. با این حال نتوانستم حالت‌های چهره بیپاشا باسو را تحمل کنم؛ او تقریباً همیشه چهره‌ای غمگین داشت که بسیار افسرده‌کننده بود. شاید چنین حالتی متناسب با شخصیت او طراحی شده باشد، اما به‌عنوان اثر بین‌المللی، اجرا ناامیدکننده بود، زیرا داستان ضعیف و گاهی کم‌مایه به نظر می‌رسید. لوکیشن‌ها شگفت‌انگیز بودند و تصویربرداری قانع‌کننده نشان می‌داد که زیرقاره در قرن هجدهم چگونه ممکن است به نظر آمده باشد. مشکل اصلی فیلم این است که پایان آن برای بیننده مبهم باقی می‌ماند؛ نحوه شکستن مرز زمان برای عبور به خط زمانی دیگر هرگز توضیح داده نمی‌شود. نقش کشیش/قدیس هندو که درباره فضا و زمان سخن می‌گفت، بیشتر مضحک بود تا آموزنده یا فکری. بنابراین فیلم به توضیحات بیشتری به مخاطب بدهکار است تا اینکه صرفاً سرگرمش کند. می‌خواهم به آن امتیاز بدهم، اما صادقانه بگویم فیلم آنچه انتظار داشتم نبود؛ ادغام موضوع تاریخی با علمی-تخیلی برایم هیجان‌انگیز بود اما فیلم نتوانست از پس آن به‌خوبی برآید. خوشبختانه فیلم از بدترین‌های سال نبود—فیلم‌های بدتری دیده‌ام که حتی ارزش نقد نداشتند. من این فیلم را توصیه نمی‌کنم، اما احتمال کمی هست که برای برخی جذاب باشد؛ پس با احتیاط انتخاب کنید. ۵ از ۱۰