فیلم The Hound of the Baskervilles 1959

دلیلی وجود دارد که احتمالاً این فیلم هامر با بازی کاشینگ و لی را نشنیده‌اید. اوایل قرن، شرلوک هولمز (پیتر کاشینگ) و دکتر واتسون (آندره مورل) تلاش می‌کنند وارث ملک باسکرویل (کریستوفر لی) را در جنوب‌غربی انگلستان محافظت کنند، پس از آن‌که مالک قبلی جسدش یافته و گفته می‌شود قربانی نفرینی است که به زمان جنگ داخلی انگلستان در میانهٔ قرن هفدهم بازمی‌گردد. «سگ باسکرویل‌ها» (۱۹۵۹)...

دلیلی وجود دارد که احتمالاً این فیلم هامر با بازی کاشینگ و لی را نشنیده‌اید. اوایل قرن، شرلوک هولمز (پیتر کاشینگ) و دکتر واتسون (آندره مورل) تلاش می‌کنند وارث ملک باسکرویل (کریستوفر لی) را در جنوب‌غربی انگلستان محافظت کنند، پس از آن‌که مالک قبلی جسدش یافته و گفته می‌شود قربانی نفرینی است که به زمان جنگ داخلی انگلستان در میانهٔ قرن هفدهم بازمی‌گردد. «سگ باسکرویل‌ها» (۱۹۵۹) برداشت هامر از داستان پرفیلمِ آرتور کانن دویل است. هرچند در داستان تغییرات جزئی دیده می‌شود، اما به‌آن‌صورتی که بعضی منتقدان گفته‌اند از اصل داستان «وحشیانه» منحرف نمی‌شود. فیلم از رنگ‌های پرطراوت و فضای ویکتوریایی مطلوب هامر برخوردار است و با حضور پیتر کاشینگ و کریستوفر لی اشتباه نمی‌رود. مارلا لاندی نقشی زنانه و سرزنده دارد و جودی موینز در نقش کوتاه افتتاحیه چشم‌گیر است. اگر از آثار هامر و بازیگران اصلی خوشتان می‌آید، فیلم تا حدی لذت‌بخش است، اما دلیل کم‌شهرت بودنش در میان فیلم‌های هامر مشخص است: آن‌چنان نافذ و درگیرکننده نیست؛ بخش آغازینِ خوب، بهترین قسمت فیلم است. مدت فیلم ۱ ساعت و ۲۷ دقیقه است و در استودیوهای بری، کمی غرب لندن، و دو محل در ناحیه ساری — چوبهم کامن و استخرهای فرنشام — فیلم‌برداری شده است. نمره: C آندره مورل به شکلی جدی‌تر و سنجیده‌تر به نقش دکتر واتسون نزدیک می‌شود تا آنچه نایجل بروس در سری داستان‌های شرلوک هولمز به‌همراه بزیل رات‌بون نشان داد. در کنار پیتر کاشینگ به‌عنوان کارآگاه دقیق و سخت‌گیر، آن‌ها درامی محکم می‌آفرینند که علم و خرافه را به‌طرزی سرگرم‌کننده درهم می‌آمیزد. این جفت کارآگاه توسط دکتر مورتیمِر (فرانسیس دو ولف) پس از مرگ سر چارلز باسکرویل فراخوانده می‌شوند. وارثِ ثروتمند از آفریقای جنوبی رسیده و همسایهٔ جدید نگران جان اوست. سر هنری (کریستوفر لی) به عمارت دورافتاده‌اش در دارتمور می‌رود؛ باتلاق‌های وهم‌انگیز، مه غلیظ، زندانیان فراری و چراغ‌هایی که از دور چشمک می‌زنند، برای مالک جدید این ملک تقریباً یک‌میلیون پوندی صحنه‌ای تهدیدآمیز می‌سازند. اگرچه نقش لی تا حدی پیرامونی است، اما کافی و مؤثر است؛ باقی بازیگران فرعی — به‌ویژه اسقف پی‌کَن‌نَوشِ مایلز مالِسون و جان لو مِسوریه در نقش پیشخدمت — به‌خوبی کار می‌کنند، و نمرهٔ جیمز برنارد نیز در تقویت فضای سنتی، کمی گوتیکِ فیلم، مؤثر است. همهٔ این‌ها چارچوبی برای یک تحقیق سریع‌الگام فراهم می‌آورد که به کاشینگ و مورل اجازه می‌دهد مکمل یکدیگر باشند و کم‌کم به این شک برسند که قطعاً چیزی در کار است — یا شاید چیزی با پنجه در میان است؟ تماشای فیلم لذت‌بخش است، هرچند شاید اگر سیاه‌وسفید ساخته شده بود، نتیجه بهتر می‌بود.