فیلم Lake Mungo 2008

هشدار: این نقد شامل اسپویلر است. فیلم در قالب مستندنما ساخته شده و به نظر می‌رسد کارگردان تصویری از آن در ذهن داشته و براساس ایده‌ای نه‌چندان محکم، اثر را شکل داده است. هنگام تماشای این فیلم صبرم را از دست دادم؛ چون انتظار داشتم یک فیلم خوب ببینم، اما تنها چیزی که دیدم تلاشی برای «بودنِ آنچه می‌خواست باشد» بود — چیزی که شاید قابل...

هشدار: این نقد شامل اسپویلر است. فیلم در قالب مستندنما ساخته شده و به نظر می‌رسد کارگردان تصویری از آن در ذهن داشته و براساس ایده‌ای نه‌چندان محکم، اثر را شکل داده است. هنگام تماشای این فیلم صبرم را از دست دادم؛ چون انتظار داشتم یک فیلم خوب ببینم، اما تنها چیزی که دیدم تلاشی برای «بودنِ آنچه می‌خواست باشد» بود — چیزی که شاید قابل تحسین باشد ولی برای من نفرت‌برانگیز بود. مدام به این فکر می‌کردم که چرا این فیلم شبیه برنامه‌های کم‌ارزش شبکه‌های اطلاع‌رسانی است تا یک فیلم سینمایی؟ در ذهنم فیلم‌هایی چون Häxan (1922) و It Follows تداعی شد؛ فیلم‌هایی که هم سرگرم‌کننده‌اند و هم از لحاظ تصویربرداری و روایت بسیار قوی عمل کرده‌اند. در کل، فیلم چیز جدیدی به ما نشان نمی‌دهد و کارگردانی در هدایت بازیگران برای بازگو کردن تراژدی حرفی برای گفتن ندارد. یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف، ترکیب دیالوگ‌ها و موسیقی است؛ موسیقی پس‌زمینه ارزان‌قیمتی که به‌زور ما را به حس تعلیقی که کارگردان می‌خواهد وادار می‌کند، به‌شدت بلند و مصنوعی است و به جای ایجاد اضطراب، فقط آزاردهنده و دردسرساز می‌شود. اگر داستان براساس واقعیت است، تنها چیزی که برایم ناراحت‌کننده بود نقض حریم شخصی خانوادهٔ درگیر بود. راجع به اولین عکسِ ترسناکِ جسد و آخرین ویدئوی زندهٔ همان چهرهٔ مشمئز‌کننده، حدس من این است که یک آزارگر سادیست یا یک روان‌آسیب‌دیده چنین جنایتی را مرتکب شده؛ کسی که پیش از کشتن قربانی او را شکنجه و ضبط کرده و سپس آثار را دفن کرده تا کسی پیدایش نکند. ممکن است او را با مواد مخدر آسیب‌زده یا مورد آزار جنسی قرار داده باشند که باعث اضطراب و وضعیت روحی وخیم او شده است. چنین ایده‌هایی برای برخی تماشاگران جذاب خواهد بود، اما برای من نتیجهٔ نهایی همراه با آن موسیقی ارزان و صدای پس‌زمینه دردسرساز، واقعاً آزاردهنده بود. خلاصه داستان: دختر شانزده‌ساله‌ای در آب ناپدید می‌شود و اعضای خانواده و دیگران ادعا می‌کنند او را به‌صورت اشباح مشاهده می‌کنند، در حالی که رازهایی به تدریج فاش می‌شوند. فیلم Lake Mungo (2008) یک ایندی مرموز با طعمِ کمی وحشت است که به شکل مستندنما روایت می‌شود. مثل برخی آثارِ «مستندِ ساختگی»، فیلم شامل مصاحبه‌های ساختگی و بازبینیِ فیلم‌های پیدا شده است. اما مشکل اینجاست که مدت زیادی (حدود پنجاه‌و‌سه دقیقهٔ ابتدایی) صرف همین مصاحبه‌های ساختگی می‌شود که برایم خسته‌کننده بود؛ خوشبختانه در حدود سی‌و‌چهار دقیقهٔ پایانی وضعیت بهتر می‌شود. افشای مربوط به برادر (بدون اشاره به جزئیات) کمی از اثر اصلی کم می‌کند، اما افشای دوم در دریاچه مؤثر و واقعاً ترسناک است و طرح جالبی دارد. احتمالاً اگر با دقت به فیلم فکر کنید، همه‌چیز به هم ربط می‌یابد، اما به نظر من ارزش صرف این زمان را ندارد مگر اینکه از هواداران مستندنماها یا فیلم‌های «پیدا‌شده» باشید. نوسان مداوم بین اینکه پدیده‌ها ماورایی‌اند یا نیستند نیز آزاردهنده است. با این همه، فیلم از لحاظ فنی برای آنچه هست خوب ساخته شده، بازیگران قابل‌قبول‌اند و نمایش گوشه‌هایی از جنوب‌شرقی استرالیا هم جالب بود. نمره: C-/C (4.5/10)