فیلم Mary Poppins Returns 2018

مری پاپینزِ اصلی یکی از فیلم‌های موردعلاقه‌ام در کودکی بود و هنوز هم تا حدی هست. بنابراین وقتی دیروز این نسخه را همراه بچه‌ها تماشا کردم کمی نگران بودم؛ بالاخره راه‌های زیادی وجود داشت که یک نویسنده‌ی بی‌توجه بتواند این اثر را خراب کند، به‌خصوص اگر مقاصد خاصی در سر داشته باشد. خوشبختانه این‌طور نشد و باید بگویم که از این فیلم خوشم آمد. دیزنی موفق...

مری پاپینزِ اصلی یکی از فیلم‌های موردعلاقه‌ام در کودکی بود و هنوز هم تا حدی هست. بنابراین وقتی دیروز این نسخه را همراه بچه‌ها تماشا کردم کمی نگران بودم؛ بالاخره راه‌های زیادی وجود داشت که یک نویسنده‌ی بی‌توجه بتواند این اثر را خراب کند، به‌خصوص اگر مقاصد خاصی در سر داشته باشد. خوشبختانه این‌طور نشد و باید بگویم که از این فیلم خوشم آمد. دیزنی موفق شد حال و هوای فیلم اصلی را حفظ کند و واقعاً حس فیلم‌های خوب قدیمی دیزنی را داشت؛ روزهایی پیش از آنکه هر کسی که خیلی زود ناراحت می‌شود تلاش کند هر فیلمی را به صحنه‌ای برای موعظهٔ اهداف شخصی‌اش تبدیل کند. نیمهٔ اول فیلم را بیشتر دوست داشتم؛ انفجاری از ترانه، جادو و برای من نوستالژی بود. با وجود فناوری خیلی پیشرفته‌ای که برای صحنه‌های جادویی در دسترس داشتند، احساس می‌کردم می‌توانستیم این فیلم را پشت سر همان نسخهٔ اصلی ساخته شده ببینیم. آنها واقعاً توانستند آن فضای قدیمی را بازسازی کنند. اگر بخواهم دو نسخه را مستقیماً با هم مقایسه کنم، هنوز هم نسخهٔ اصلی را ترجیح می‌دهم؛ آن فیلم تخیلی‌تر بود و برایم کمی دلنشین‌تر بود. داستان تا حدی بازپردازی از نسخهٔ اصلی است و می‌توانستند ایده‌ای اصیل‌تر ارائه دهند. نیمهٔ دوم نسبت به نیمهٔ اول کمی افت داشت. دوست داشتم باز هم صحنه‌هایی از جذابیت و جادوی مری پاپینز ببینم، همان‌گونه که در نیمهٔ اول بود، نه اکثراً اتفاقات معمولی. همچنین برخورد با شخصیت منفی فیلم کمی کم‌اثر بود. به‌جز این‌ها، فکر می‌کنم دنباله اصلاً بد نبود. من از این فیلم لذت بردم، همان‌طور که فیلم اصلی مری پاپینز را دوست دارم. فکر می‌کنم ساخت دنباله برای فیلم‌های محبوب کار پرزحمتی است و اغلب بی‌محبتیِ طرفداران نسخهٔ اصلی را به‌دنبال دارد؛ مثال‌هایی مانند کریستوفر رابین و هُک هم این تجربه را داشتند. بازسازی‌ها هم معمولاً طرفداران کمتری دارند که شاید به‌حق باشد. سازندگان Mary Poppins Returns دنبال بازآفرینی کامل نبودند، فقط با کمی تخیل تلاش کردند داستان اصلی را برای مخاطب امروزی‌تری روایت کنند. دلیلی نیست که بیش‌ازحد ناراحت شویم. شاید این نسخه را به اندازهٔ فیلم اصلی بارها نبینم، اما سرگرم‌کننده بود و بی‌ادب، رکیک، زمخت یا خشن نبود؛ چیزی که این روزها کمی نادر است. هرگز به اندازهٔ نسخهٔ اصلی جذاب نبود. فیلمنامه تنها نکتهٔ خوب فیلم بود؛ در غیر این صورت فیلم ناامیدکننده بود.