فیلم هندی The Fall 2006

شاید این درام که در قالب یک قصه کودکانه روایت می‌شود، کمی بیش از حد جاه‌طلبانه باشد. با این حال فیلم‌برداری عالی است. این فیلم بازنمایی لذت‌بخشی از چندین موقعیت به‌سبک «هزار و یک شب» و چندزبانه است؛ ما «روی» (لی پیس) را در بیمارستانی در لس‌آنجلس دهه ۱۹۲۰ می‌بینیم. او قبلاً بدلکار سینما بوده اما در اثر حادثه‌ای پاهایش فلج شده و به‌خاطر محدودیت‌های پزشکی...

شاید این درام که در قالب یک قصه کودکانه روایت می‌شود، کمی بیش از حد جاه‌طلبانه باشد. با این حال فیلم‌برداری عالی است. این فیلم بازنمایی لذت‌بخشی از چندین موقعیت به‌سبک «هزار و یک شب» و چندزبانه است؛ ما «روی» (لی پیس) را در بیمارستانی در لس‌آنجلس دهه ۱۹۲۰ می‌بینیم. او قبلاً بدلکار سینما بوده اما در اثر حادثه‌ای پاهایش فلج شده و به‌خاطر محدودیت‌های پزشکی تقریباً بی‌حرکت روی تخت افتاده است. در همان بیمارستان «الکساندریا»ی جوان (کاتینکا انتارو) نیز هست که از شکستگی بازو بهبود می‌یابد و به کمی سرنشین و شادمانی نیاز دارد. با تخیلی سرزنده و متنوع، روی شروع به تعریف قصه‌های شگفت‌انگیزی از راهزنان و بردگان می‌کند که همه در تلاش‌اند با شیطان تجسم‌یافته‌ای به نام «اودیوس» مقابله کنند. در این میان الکساندریا مجذوب می‌شود، وقتی «راهزن سیاه» برای انتقام از کشته‌شدن برادر «آبی» خود، با «لوئیجی» (رابین اسمیت) که در خرابکاری و منفجر کردن وسایل تبحر دارد، همکاری می‌کند. خیلی زود چندین شخصیت مصمم می‌شوند تا دشمن بدذات را به مجازات برسانند. در پس این قصه‌گویی جسورانه، هدفی نهفته است: الکساندریا مأمور می‌شود دارویی برای او تهیه کند که از پرستاران نمی‌تواند بگیرد. وقتی متوجه می‌شویم آن دارو چیست، درمی‌یابیم که روی نیات تیره‌تری دارد. سؤال این است که آیا داستان‌های او می‌توانند پیوندی میانش و دخترک ایجاد کنند که او را از مسیر تاریکش منصرف سازد؟ فیلم بسیار سرگرم‌کننده است و دو ساعت آن پر از اکشن و هیجان است که سریع می‌گذرد. اجرای دانیل کالتاگیرون به‌عنوان آدم بد فیلم من را اندکی به یاد گروهبان سریال قدیمی «زورو» انداخت — تهدیدآمیز، اما تا حدی با رفتاری عموگونه. با عناصر پردامنه‌ای از شمشیرزنی و بدل‌کاری، آتش‌بازی و رمز و رازهای فانتزی، به همان اندازه که الکساندریا مجذوب می‌شود، بیننده هم در داستان‌ها غوطه‌ور می‌شود. بازی کاتینکا انتارو در نقش الکساندریا خوب است؛ او شور و اشتیاق، قدری شگفتی و در ادامه حسِ تلخ‌تری از احساسات را منتقل می‌کند. موسیقی متن سرزنده است، دیالوگ‌ها اغلب خنده‌دارند و ساختار فصل‌بندی‌شده روایت هم کارآمد است. فیلم برای بزرگسالان مناسب است؛ از همان ابتدا می‌توان این را فهمید و من واقعاً از آن خوشم آمد.