فیلم X 2022

«X» ادای احترامی به اسلشرهای کلاسیک دهه‌های ۷۰ و ۸۰ می‌کند و هم‌زمان با فیلمنامه‌ای عمیق‌تر و هوشمندانه‌تر از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد، به موضوعات مهمی مانند لذت/آزادی جنسی، پیری و پذیرش خود می‌پردازد. تی وست (کارگردان In a Valley of Violence) پس از شش سال با دیدی روشن بازگشته؛ داستانی که پورنوگرافی بی‌پروا را با خالص‌ترین جلوه‌های خون‌آلودی که می‌توان روی پرده...

«X» ادای احترامی به اسلشرهای کلاسیک دهه‌های ۷۰ و ۸۰ می‌کند و هم‌زمان با فیلمنامه‌ای عمیق‌تر و هوشمندانه‌تر از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد، به موضوعات مهمی مانند لذت/آزادی جنسی، پیری و پذیرش خود می‌پردازد. تی وست (کارگردان In a Valley of Violence) پس از شش سال با دیدی روشن بازگشته؛ داستانی که پورنوگرافی بی‌پروا را با خالص‌ترین جلوه‌های خون‌آلودی که می‌توان روی پرده سینما دید ترکیب می‌کند، همه در دل روایتی دائمًا جذاب و پرده پایانی‌ای دیوانه‌وار. میا گاث (در نقش‌های دوگانه‌ای که به‌طور نامحسوس اجرا شده‌اند) فوق‌العاده می‌درخشد و همین نقش‌پردازی فیلمی از لحاظ فنی جالب را به اثری واقعاً تحسین‌برانگیز تبدیل می‌کند — میکاپ، جلوه‌های بصری/عملی و موسیقی متن سزاوار تحسین بسیارند. هم‌زمان خنده‌دار و هراس‌انگیز است؛ فراموش‌نشدنی خواهد بود، فارغ از اینکه بیننده در کدام نقطه طیفِ نظر قرار دارد. امتیاز: B+ هممم — واقعاً نفهمیدم هیاهو سر چه بود. گروهی خانه‌ای را در مزرعه‌ی زوجی مسن اجاره می‌کنند تا فیلم پورن بسازند. آن‌ها می‌رسند و آماده فیلم‌برداری می‌شوند. کارگردان «آر.جی.» (اون کمپبل) از اینکه دوست‌دخترش «لورِین» (جنا اورتگا) می‌خواهد شرکت کند ناراضی است و تصمیم می‌گیرد نیمه‌شب فرار کند. البته موفق نمی‌شود و کمی بعد همه‌شان در خطر مرگ قرار می‌گیرند. این فیلم شامل یکی از مضحک‌ترین سکس‌سکانس‌های میان سال‌هاست که تا به حال دیده‌ام، و راستش جز آن چیز قابل‌ذکری در این فیلم تا حدی کلیشه‌ای نیافتم. بله، یک تمساح گرسنه هم دارد اما پایان‌بندی ضعیف است و شخصیت‌ها همه‌ی عناصر زشت صنعت سرگرمی بزرگسالان اواخر دههٔ ۱۹۷۰ را به شکلی تخت و بی‌روح تکرار کرده‌اند. طولانی طول می‌کشد تا در حرکت بیفتد و قطعاً نیازی به دیدن روی پرده بزرگ نیست. به نظرم بیشتر V تا X. قطعاً یک تریلر-هراسِ آشفته است؛ جاهایی خوب داشت اما مطمئن نیستم چقدر ارزش بازپخش داشته باشد. بازی‌ها نسبتاً خوب بود، به‌ویژه میا گاث، و خود ایده‌ی فیلم هم سرگرم‌کننده بود. ۳.۵/۵ نهایتاً یک اسلشر اوریجینال و باکیفیت! ورود شادابی به ژانر مدرن وحشت. بسیاری از فیلم‌ها گرفتار بازسازی یا عناصر فراطبیعی‌اند؛ دیدن یک هک‌اند-اسلشِ برگشته به ریشه‌ها تازه‌کننده است. اما این فیلم بیش از آن کار می‌کند؛ در عمق، داستانی بسیار مؤثر دربارهٔ پیر شدن و نامرئی شدن وجود دارد. جالب است که تا این حد از نظر احساسی با قاتل همذات‌پنداری می‌کنی و هم‌زمان از اعمالش وحشت‌زده می‌شوی. نمی‌توانم از تحسین این فیلم دست بردارم! خون‌ریزی‌ها، چینش صحنه‌ها، دیالوگ‌ها، کشش داستان — همه‌چیز را دوست داشتم. بسیار مشتاقم ببینم «Pearl» ماه آینده چه خواهد داشت. امتیاز: ۹۳% │ حکم: شاهکار تی وست کارگردانی بسیار بصری است و می‌توان انتظار داشت فیلم‌هایش ظاهر صیقل‌یافته و چشم‌نوازی داشته باشند. این وضعیت دربارهٔ «X» هم صادق است، اولین فیلم از مجموعهٔ اسلشرهای او (شامل پیش‌درآمد «Pearl» و فیلم آینده «MaXXXine»). هرچند «X» زودتر منتشر شد، توصیه می‌کنم اگر از ابتدا به این مجموعه علاقمندید، ابتدا «Pearl» را ببینید تا ترتیب زمانی داستان حفظ شود. «X» ترسِ سبک گِرایند‌هاوس را ارائه می‌دهد و به آثار کلاسیک دههٔ ۱۹۷۰ مثل «The Texas Chainsaw Massacre» ادای احترام می‌کند، اما در عین حال چرخشی تازه و منحصربه‌فرد به ژانر می‌زند. سال ۱۹۷۹ است و ماکسین مینکس (میا گاث)، بازیگر جوان فیلم‌های بزرگسال، همراه گروه بازیگران و تیمِ سازنده (بریتانی اسنو، کید کادی، جنا اورتگا، اون کمپبل و مارتین هندرسون) برای ساخت فیلمی متفاوت به یک خانهٔ دورافتاده در تگزاس می‌روند؛ اما چیزی دربارهٔ صاحبان مسنِ ملک، هاوارد و پرل (استیون اور و گاث در نقش دوگانه)، به‌نظر «غیرطبیعی» می‌آید. میزبان‌های منزوی از آنچه در پشت خانه می‌گذرد بی‌اطلاع‌اند تا اینکه اجراکنندگان را در حال عمل می‌بینند؛ این حادثه زنجیره‌ای از رویدادهای بسیار خشونت‌آمیز را آغاز می‌کند که همه برای جانشان می‌جنگند. فضاسازی نوستالژیکِ ترس به داستان کمک می‌کند، حتی اگر طرح کلی بسیار ساده باشد. چیزی که فیلمنامهٔ وست را متمایز می‌کند طنز خشک و شخصیت‌پردازی‌های خوب و عمیق است. زود است که به این شخصیت‌ها علاقه‌مند شوی و برایشان دلسوزی کنی؛ همین باعث می‌شود سقوط اجتناب‌ناپذیرشان بیش‌تر ضربه بزند. فیلمنامه تم‌هایی مثل پیری، جاه‌طلبی، تماشاگر بودن و حسادت را با لذت رهایی از سرکوب در هم می‌آمیزد. تمنای سرکوب‌شده باعث می‌شود زوج مسن دست به قتل بزنند، اما زیر خون‌ریزی‌ها چیزهای بسیار بیشتری نهفته است. فیلم شامل خشونت صریح، جلوه‌های خونین، برهنگی و سکس است و مستحق رده‌بندی سخت «R» است. وست حتی زمانی که مخاطب به‌طور غریزی نگاهش را برمی‌گرداند هم دوربین را از خون‌ریزی برنمی‌دارد. اگر با وحشت عجین نیستید، این فیلم برای شما مناسب نخواهد بود. بازیگران گروهی از بازیگران مستقل عالی‌اند که به کارگردان‌شان اعتماد دارند؛ این اعتماد در اجرا مشخص است. توانایی احساس راحتی جلوی دوربین، کار پشت دوربین را هم آسان‌تر می‌کند و همهٔ این‌ها به سرگرمی خوبی برای تماشاگر منجر شده است. فیلم باهوش و سرگرم‌کننده است، هرچند پیچیدگی زیادی ندارد. «X» با پایانی کاملاً رضایت‌بخش تمام می‌شود و از آن لغزش‌هایی که بسیاری از فیلم‌های مستقل ترسناک مخاطب را ناامید می‌کنند دوری می‌جوید. قطعاً نوعی سوزش کند است، اما چه سفری پاداش‌دهنده‌ای. من بازبینی ترکیبی برای دو فیلم «X» و «Pearl» انجام خواهم داد. با دیدن نمره‌های بالایی که هم مخاطبان عمومی و هم منتقدان به این فیلم‌ها داده‌اند، واقعاً از خود می‌پرسم یک فیلم خوب به‌راستی چه ویژگی‌هایی دارد. بیایید با «X» شروع کنیم؛ فیلمی که من کاملاً افتضاح یافتم. فیلم حول محور پورنو می‌چرخد تا یک خط روایی منسجم، و حاصل تجربه‌ای پراکنده و زننده است. فیلم‌برداری، بازی‌ها، روایت و فیلمنامه همه زیرِ استاندارد بودند، و با این حال نقدها به طرز نامعلومی از آن ستایش کرده‌اند. تلاش برای ارتقاء فیلم با حضور جنا اورتگا هم جواب نداد، چون زمان فیلم‌برداری او حداقلی است و برهنگی‌های مردانه و بزرگسال بیش از حد وجود دارد، که تماشای عمومی را نامناسب می‌کند. این فیلم بهتر است در خلوت دیده شود؛ من هیچ‌کس را به دیدنش توصیه نمی‌کنم. در ادامه، «Pearl» هم ناامیدم کرد و آن هم خیلی روی تم‌های جنسی تکیه داشت. فیلم به پیچشی عجیب رسید که باعث شد از سالن بیرون بروم. سخت است دیدن ستایش این آثار، مخصوصاً وقتی اجراهایی مثل میا گاث هم قوی نیستند. به نظر می‌رسد تمرکز امروز بیشتر روی تحریک لحظه‌ای است تا روایت‌های معنادار. «X» از تی وست قطعاً نگاهی منحصربه‌فرد به ژانر اسلشر دارد. داستان تازه و غیرتکراری است و معرفی خوبی برای چیزی جدید محسوب می‌شود. بازی بازیگران خوب بود؛ نه بی‌نقص، اما به اندازه‌ای قوی که فیلم را حمل کنند. من تحت تأثیر کامل قرار نگرفتم، اما کار کرد. طرح بسیار سرراست و آسان برای دنبال کردن است، اما شروعش کمی کشدار است. پردهٔ اول حس می‌شود طولانی شده و تا بعد اتفاق زیادی نمی‌افتد؛ مشخص نیست دقیقاً کی وارد پردهٔ دوم می‌شویم. این ریتم می‌توانست منسجم‌تر باشد، اما وقتی داستان شتاب می‌گیرد اوضاع واقعاً پیش می‌رود و پاداش آن ارزشش را دارد. از نظر بصری، فیلم حال‌وهوای دههٔ ۱۹۷۰ را با فیلم‌برداری زبر و در عین حال صیقلی به‌خوبی می‌گیرد. انتخاب استفاده از نسبت‌های تصویر 1.37:1 و 1.90:1 تجربهٔ تماشایی را تقویت می‌کند. در مجموع، فیلم ترسناک محکمی است با چرخشی منحصربه‌فرد؛ اگر به وحشت‌های شیک و کندالمنت علاقه دارید، دیدنش ارزش دارد. «X»… انتظارش را نداشتم! راستش تقریباً کاملاً کور وارد تماشای فیلم شدم، اما فیلم نه تنها از نظر بصری چشم‌نواز است، بلکه از ابتدا تا پایان سفری کاملاً دیوانه‌کننده است. یک اسلشر فوق‌العاده که هم جلوی دوربین و هم پشت صحنه به‌خوبی جان می‌گیرد. میا گاث اجرای بسیار خوبی ارائه می‌دهد؛ فریادی هست که از یادم نمی‌رود… هم‌بازی‌اش جنا اورتگا هم در همان بخش‌ها خوب ظاهر می‌شود، شاید حتی بهتر. من اسم گاث را مدت‌ها می‌شناختم، اما این اولین فیلم اوست که دیده‌ام. جنا اورتگا هم خیلی خوب است، و بقیهٔ بازیگران این اثر ۲۰۲۲ نیز همین‌طور؛ بریتانی اسنو نقش خوبی دارد — شاید فقط من باشم که شباهت ظاهری‌ای بین او و کریستین لاکین می‌بینم. کید کادی (اسکات مسکودی) یک نمای تک هست که واقعاً دیوانه‌کننده است. مارتین هندرسون، اون کمپبل و استیون اور هم نقش‌هایشان را خوب ایفا می‌کنند. مرگ‌ها فوق‌العاده‌اند — خیلی خوب انجام شده‌اند. آن برش ثانویهٔ چشم که بیرون می‌پرد مرا حساس کرد؛ تدوین در سطح بالا است. در مورد لوکیشن‌ها هم کنجکاو شدم: فیلم‌برداری در نیوزیلند بوده؟ من کاملاً مطمئن بودم که مزرعه همان مکانی است که برای «The Walking Dead» استفاده شده — خانه و طویله به یاد من از مقر هرشل شباهت داشت. معلوم است که نه، اما شگفت‌آور است. در نهایت، تازه متوجه شدم تا وقتی ویکی‌پدیا را نگاه نکردم که گاث نقش پرل را هم ایفا کرده است… پروتزهای دیوانه‌واری بوده! این موضوع باعث می‌شود که جلد پیش‌درآمد هم منطقی‌تر به‌نظر برسد (وقتی می‌دانستم آن فیلم پیش‌درآمد است). این فیلم ظاهراً از جایی که پیش‌درآمد ما را رها کرد ادامه می‌دهد، و دیوانگی هنوز در قلب و ذهن این شخصیت بسیار بارور است. به اندازهٔ کافی ترسناک است که بخواهی بدانی قرار است به کجا برسد، حتی اگر رفتارهای دیده‌شده تا کنون نشانگر نتایجی هولناک باشد. پایان فیلم چنین لبخند بزرگی روی صورتم نشاند که حتی صورتم درد گرفت — لذت‌بخش و سرگرم‌کننده.