فیلم Survivor 2014

بلوندی زیبا و مناظری خیره‌کننده در یوتا، اما فیلمنامه ضعیف و تعاملات ساختگی پس از فرود اضطراری روی یک سیاره، زنی جوان (دنیل سی. رایان) باید با دو نوع تهدید انسان‌نما روبه‌رو شود تا به کاپیتان زخمی‌اش (کوین سوربو) برسد و شاید نجات پیدا کند. فیلم Survivor (۲۰۱۴) ترکیبی از پرده نخست نسخه اصلی Planet of the Apes با سریال The Land of the Lost (عناصر Sleestak...

بلوندی زیبا و مناظری خیره‌کننده در یوتا، اما فیلمنامه ضعیف و تعاملات ساختگی پس از فرود اضطراری روی یک سیاره، زنی جوان (دنیل سی. رایان) باید با دو نوع تهدید انسان‌نما روبه‌رو شود تا به کاپیتان زخمی‌اش (کوین سوربو) برسد و شاید نجات پیدا کند. فیلم Survivor (۲۰۱۴) ترکیبی از پرده نخست نسخه اصلی Planet of the Apes با سریال The Land of the Lost (عناصر Sleestak و غارها)، و تا حدودی The Descent است. لوکیشن‌های سنگی و بیابانی فیلم چشمگیرند و دنیل با موی بلند و اندام ورزیده‌اش به‌خوبی می‌درخشد، اما بخش زیادی از زمان فیلم به دویدن او در مناظر اختصاص دارد در حالی که نقش سوربو عملاً محدود به افتادن و دراز کشیدن با پای شکسته است. بدتر اینکه نماهای مصنوعی و صحنه‌آرایی تحمیلی زیاد به چشم می‌خورد. عنصر «قدرت زنانه» نیز بیش از حد برجسته شده—مثلاً وقتی قهرمان به‌راحتی از پس شش آنتاگونیست مرد و ورزشکار برمی‌آید، قابل‌باور نیست. افزون بر این، فیلمنامه ضعیف است، به‌ویژه هنگام افشای حقیقت درباره سیاره. نمی‌توان صددرصد بازیگران را مقصر دانست—حتی بازی متاثرِ وستون (بلِیک وب)—مشکل اصلی در فیلمنامه نهفته است. برای نمونه‌ای بهتر از این نوع ماجراجویی علمی‌-تخیلی با بودجه تلویزیونی، The Lost Future (۲۰۱۰) نمونه موفق‌تری است؛ این فیلم اما بیشتر باعث چشم‌گردانی می‌شود. مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۳ دقیقه. فیلمبرداری در دو ناحیه از ایالت یوتا انجام شده است: جنوب‌شرقی—سن جورج، مخزن سند هالو و پارک ایالتی اسنو کنیون؛ شمال—پارک ایالتی استارویشن و پرووو در غرب آن، به‌علاوه پارک ساوث فورک که در شمال پرووو قرار دارد. نمره: C-/D+