فیلم Galaxy Quest 1999

اگر فکر می‌کنید این فیلم تقلیدی از استار ترک است، در مسیر درستی هستید. تیم آلن (معروف از Home Improvement و Last Man Standing) با کمیک‌پردازی درخشانی به این بازیگران نام‌آشنا می‌پیوندد: سیگورنی ویور، تونی شالوب، آلن ریکمن و سم راکول. آن‌ها بازیگران سال‌خوردهٔ سریال پُرطرفدار سابق Galaxy Quest هستند. از پایان سریال تاکنون کار زیادی نکرده‌اند و با بازی دوباره در نقش‌هایشان در گردهمایی‌های...

اگر فکر می‌کنید این فیلم تقلیدی از استار ترک است، در مسیر درستی هستید. تیم آلن (معروف از Home Improvement و Last Man Standing) با کمیک‌پردازی درخشانی به این بازیگران نام‌آشنا می‌پیوندد: سیگورنی ویور، تونی شالوب، آلن ریکمن و سم راکول. آن‌ها بازیگران سال‌خوردهٔ سریال پُرطرفدار سابق Galaxy Quest هستند. از پایان سریال تاکنون کار زیادی نکرده‌اند و با بازی دوباره در نقش‌هایشان در گردهمایی‌های علمی-تخیلی یا حتی افتتاحیه‌های فروشگاه‌ها روزگار می‌گذرانند. تیم آلن از بازی برای هواداران دوآتیشه به‌عنوان «فرمانده جیسون نس‌میت» لذت می‌برد، اما دیگر اعضای گروه از این حضورها راضی نیستند و از توجهی که به «فرمانده» می‌شود دلخورند. در یکی از افتتاحیه‌ها آن‌ها ماکتی بسیار دقیق از سفینهٔ سریال را می‌بینند و چند بازیگر فرعی را می‌بینند که کاملاً در نقشِ یک نژاد بیگانه ظاهر شده‌اند و طلب کمک می‌کنند. قبل از آن‌که بفهمند چه اتفاقی افتاده، خود را در فضا درگیر یک ماجراجویی واقعی می‌یابند. این فیلم بسیار بامزه است و تا پایان من را می‌خنداند—وقتی تمام شد واقعاً افسوس خوردم، آن را خیلی دوست داشتم. تماشای بسیار خوبی است؛ دوباره هم خواهم دید و مخصوصاً به طرفداران استار ترک توصیه می‌کنم. ارزش تولید فیلم بالاست؛ به‌نظر می‌رسد بخش عمدهٔ بودجه صرف بازیگران و ساخت لوکیشن‌ها، به‌ویژه سفینه، شده است. احتمالاً به‌همین دلیل است که از زمان سریال اصلی، بسیاری خواسته‌اند از استار ترک تقلید کنند، اما تنها «Galaxy Quest» و «The Orville» واقعاً تلاش کرده‌اند. معمولاً واکنش‌ها به سمت اثری جدی‌تر می‌رود، اما این فیلم در ژانر کمدی می‌ماند. نکته‌ای که من بیش از همه دوست داشتم شباهتش به فیلم «اختراع دروغ» است: نژادی بیگانه یک سفینه می‌سازد، آن را به انسان‌ها می‌دهد و ما هم نقش را ادامه می‌دهیم تا سفینه را داشته باشیم. در حالی که جنبه‌های تأمل‌برانگیز انسانی و تعامل میان بیگانگان و انسان‌ها یادآور استار ترک است، فیلم در سرتاسر مدت به شما می‌فهماند که یک کمدی است. همهٔ بازیگران بامزه‌اند، حتی جاستین لانگ جوان هم اینجاست. در کنار میزان کافی اکشن و درام برای پیشبرد داستان، آنچه در ذهن می‌ماند کمدی فیلم است: درگیری‌های آلن ریکمن و تیم آلن، ترجمه‌های سیگورنی ویور از انسان به سفینه و کلی موقعیت‌های ناراحت‌کننده و بامزه. فیلم خوبی است و فکر می‌کنم چه طرفدار استار ترک باشید چه نه، چیزهایی هست که شما را بخندانَد. معمولاً با فیلم‌های کمدی مشکل دارم، اما ترکیب بازی‌گیری عالی، فیلمنامهٔ کمدی خوش‌ریتم و جلوه‌های ویژهٔ دوست‌داشتنی از استن وینستون این فیلم را پُرانرژی نگه می‌دارد. با شوخی‌های نیمه‌طعنه‌آمیز نسبت به ژانر علمی-تخیلی (و به‌خصوص استار ترک) که با دل‌گرمی و گیرایی اجرا شده‌اند، «خدمه» مجموعه‌ای از بازیگران فرسوده‌اند که دور گردهمایی‌های طرفداران می‌چرخند؛ تیم آلن نقش کاپیتانی مغرور را دارد، آلن ریکمن در نقش پزشکی مأیوس و تا حدودی شبیه به یک سخت‌پوستان بازی می‌کند، سیگورنی ویور «تونی مدیسون» را با ظاهری برجسته اما عملاً بی‌اثر ایفا می‌کند و تونی شالوب مهندسِ کشتی NSEA Protector است. در یکی از این برنامه‌ها آن‌ها با «ترمیان‌ها» برخورد می‌کنند که برای مبارزه با شرورِ همه‌چیزخوار «ساریس» به کمک نیاز دارند. ترمیان‌ها پس از تماشای پخش‌های Galaxy Quest و در نظر گرفتن آن به‌عنوان سند تاریخی، سفینهٔ واقعی‌ای ساخته‌اند و امیدوارند گروه به اندازهٔ نقش‌های تلویزیونی‌شان به شخصیت‌ها وفادار بمانند و همه را نجات دهند. همهٔ بازیگران در فرم خوبی‌اند، حتی سم راکول در نقشی شبیه «پیراهن قرمزِ» طرفداران که انتظار دارد هر لحظه کشته شود. شاید به‌صورت مداوم شما را از خنده رها نکند، اما اگر از این ژانر خوشتان می‌آید، بارها لبخند خواهید زد؛ صحنه‌های درگیری به‌طرز کمیک طراحی شده‌اند، البته پیراهن کاپیتان پاره می‌شود و هرکدام اندکی قهرمانی از خود نشان می‌دهند. من عاشقش شدم!