فیلم Under Siege 1992

نوعی سرگرمی به‌اصطلاح «خوش‌احمقانه»، Under Siege احتمالاً بهترین کار استیون سیگال است و به نظرم تنها دلیلی که معمولاً نامش در یک جمله با استالونه،シュوارزنگر یا ویلیس آورده می‌شود همین فیلم است. داستان دربارهٔ «کریل» (گری بوزی) است، افسر دوم عصبانی ناو جنگی یو‌اس‌اس می‌سوری که تولد قریب‌الوقوع کاپیتان را فرصتی برای همکاری با «استرنیکس» (تامی لی جونز) می‌بیند تا کشتی را تصرف کند و از...

نوعی سرگرمی به‌اصطلاح «خوش‌احمقانه»، Under Siege احتمالاً بهترین کار استیون سیگال است و به نظرم تنها دلیلی که معمولاً نامش در یک جمله با استالونه،シュوارزنگر یا ویلیس آورده می‌شود همین فیلم است. داستان دربارهٔ «کریل» (گری بوزی) است، افسر دوم عصبانی ناو جنگی یو‌اس‌اس می‌سوری که تولد قریب‌الوقوع کاپیتان را فرصتی برای همکاری با «استرنیکس» (تامی لی جونز) می‌بیند تا کشتی را تصرف کند و از دولت آمریکا اخاذی کند. قضیه با حضور دختری که قرار بود از داخل کیک بیرون بیاید (جردن، با بازی ایرکا آلِنی‌آک) و عملکرد غیرمنتظرهٔ آشپز کشتی که درواقع یک سیل سابق است، پیچیده‌تر می‌شود—به‌خصوص وقتی این ملوان چاقوکش خود را نشان می‌دهد و درگیری‌ها بالا می‌گیرد. سناریو تا حدی دور از واقعیت است، اما اگر منصف باشیم، عملکرد سیگال در نقش آشپزی با طعنه و شوخ‌طبعی، این فیلم را به یک ماجراجویی اکشن قابل‌قبول تبدیل کرده است؛ پر از زد و خورد، صحنه‌های آشپزخانه‌ای پرتنش و جلوه‌های آتش‌بازی که تا حدودی ضعف دیالوگ‌ها و بازی—به‌ویژه از طرف بوزی—را جبران می‌کند. تنها وقتی تامی لی جونز با انرژی تمام وارد می‌شود فیلم واقعاً جان می‌گیرد. هیچ‌وقت احساس خطر واقعی وجود ندارد و پایان فیلم چندان جای شک باقی نمی‌گذارد، اما گاه‌به‌گاه این فیلم به‌عنوان فرارِ مردانه‌ای مفرح که وقت را خوب می‌گذراند، لذت‌بخش است. اکشن‌ها خوب کار شده‌اند و ریتم فیلم به‌درستی تنظیم شده؛ تامی لی جونز رفتارهایی دیوانه‌وار دارد و گری بوزی هم همان آشفتگی همیشگی را دارد، هرچند این‌بار کمی مهارتر. با بودجه‌ای حدود ۳۰ میلیون دلار (که با حساب تورم امروز تقریباً ۷۰ میلیون می‌شود) اجرای فیلم حتی تحسین‌آمیزتر است. امتیاز نهایی: ★★★½ — از آن خوشم آمد؛ قویاً پیشنهاد می‌کنم وقت‌تان را به دیدن آن اختصاص دهید (معادل تقریباً ۳٫۷۵ از ۵).