فیلم After 2019

«After» ترکیبی عجیب از «Fifty Shades of Grey» و «Riverdale» است، اما هیچ‌گاه به آن لذت ساده و نادیده‌انگاشتهٔ هر دو اثر نمی‌رسد و حتی جذابیت جنسی آن‌ها را هم ندارد (دلیلی وجود دارد که او در پوستر رو به دوربین نیست). «After» شایستگی اکران سراسری را ندارد؛ حتی از استانداردهای نتفلیکس هم پایین‌تر است. بیشتر شبیه یک اثر اوریجینال یوتیوب یا چیزی است که...

«After» ترکیبی عجیب از «Fifty Shades of Grey» و «Riverdale» است، اما هیچ‌گاه به آن لذت ساده و نادیده‌انگاشتهٔ هر دو اثر نمی‌رسد و حتی جذابیت جنسی آن‌ها را هم ندارد (دلیلی وجود دارد که او در پوستر رو به دوربین نیست). «After» شایستگی اکران سراسری را ندارد؛ حتی از استانداردهای نتفلیکس هم پایین‌تر است. بیشتر شبیه یک اثر اوریجینال یوتیوب یا چیزی است که باید رایگان روی واتپد منتشر می‌شد. با این حال دنباله‌های کتاب برای تولید برنامه‌ریزی شده‌اند، پس به نظر می‌رسد دوباره در ۲۰۲۰ مجبور به تحملش خواهیم بود. — کریس دوس سانتوس به طور کلی فیلم داستانی جذاب دارد که توجه را جلب می‌کند، هرچند در آن حفره‌های داستانی و لحظات سؤال‌برانگیزی دیده می‌شود. فیلم تأکید زیادی بر محتوای جنسی دارد و بخش عمده‌ای از تمرکز آن روی این جنبه‌هاست که ممکن است به‌سلیقهٔ همه خوش نیاید. در مجموع، فیلم بد نیست ولی خارق‌العاده هم نیست؛ جایی در میانه قرار می‌گیرد و دست‌کم ارزش یک‌بار دیدن را دارد. «After – Chapter 1» شروع محکمی برای مجموعه بود. قهرمان داستان، تسّا، خیلی زود درگیر کلیشه‌ها می‌شود و ما کم‌کم به شخصیت برجستهٔ فیلم، هاردین با بازی هِرو فاینز، علاقمند می‌گردیم. هاردین مردی متکبر و مست است که وقتش را با توهین به بی‌خانمان‌ها و آزار دادن دوست‌دخترش می‌گذراند. نبود جاذبه و نشانه‌ای از عشق میان این دو شخصیت، تصویر رابطه‌ای آزاردهنده را تقویت می‌کند. در مجموع، تماشای آن را برای خانواده‌ها نیز توصیه می‌کنم.