فیلم Hors la loi 2010

در بحبوحهٔ افزایش مطالبات استقلال الجزایر، سه برادر در فرانسهٔ دههٔ ۱۹۵۰ زندگی می‌کنند. سعید (ژمل دبوز) با ادارهٔ یک کلوب شبانه درآمد نسبتاً خوبی دارد، اما دو برادرش وضعیت پایدارتری ندارند. عبدالقادر (سامی بواجیلا) عضو سازمانی ممنوعه است که برای آزادسازی میهن از روش‌های تروریستی استفاده می‌کند و مصمم است مسعود (روشدی زم) و سعید را به این جنبش جذب کند. سعید چندان علاقه‌ای...

در بحبوحهٔ افزایش مطالبات استقلال الجزایر، سه برادر در فرانسهٔ دههٔ ۱۹۵۰ زندگی می‌کنند. سعید (ژمل دبوز) با ادارهٔ یک کلوب شبانه درآمد نسبتاً خوبی دارد، اما دو برادرش وضعیت پایدارتری ندارند. عبدالقادر (سامی بواجیلا) عضو سازمانی ممنوعه است که برای آزادسازی میهن از روش‌های تروریستی استفاده می‌کند و مصمم است مسعود (روشدی زم) و سعید را به این جنبش جذب کند. سعید چندان علاقه‌ای نشان نمی‌دهد، اما با فشار پلیس بر خانواده و تعطیلی کلوبش، اکنون مجبور به گرفتن تصمیمات سختی است. داستان تا حدی بر مثلِ «یکی برای بعضی مبارز آزادی است و برای دیگران تروریست» تکیه دارد و درواقع تماشاگر را به پرسش می‌کشاند: برای آزادی تا کجا حاضر به رفتن هستیم؟ برادران برای فرار از خشونت‌ ادعاشدهٔ استعمارگران الجزایر را ترک کرده‌اند، اما حالا در فرانسه همان رفتار تهدیدآمیز را نسبت به بی‌گناهان اعمال می‌کنند. آیا دو اشتباه، یک درست می‌سازد؟ آیا وظیفهٔ پلیس محافظت است یا تحمیل؟ تمام این سوال‌ها مطرح می‌شوند، اما متأسفانه به خوبی پاسخ داده نمی‌شوند. بازی‌ها ضعیف‌اند، شخصیت‌ها به‌خوبی پرداخت نشده‌اند و فیلمنامه—چه بر پایهٔ واقعیت تاریخی باشد و چه نباشد—نمی‌تواند این سه مرد را به شکلی قانع‌کننده به نمایش بگذارد. فیلم می‌توانست برداشت مستندسازانهٔ رایج از عدالت و دلایل انقلاب را عمیق‌تر کند، اما در عوض مخاطب و فهم قبلی او از رویدادها را به حال خود رها می‌کند تا به نتیجه برسد. به نظرم ناامیدکننده است.