فیلم Immortal Beloved 1994

ده سال پس از موفقیت «آمادئوس»، هالیوود تصمیم گرفت فیلم زندگی‌نامه‌ای از این غول موسیقی قرن نوزدهم که وین را به مکه موسیقی کلاسیک آن زمان بدل کرد، عرضه کند. گری اولدمن چندوجهی و توانمند در بهترین فرمش ظاهر شده و برنارد رز ما را از زندگی و عشق‌های نسبتاً مکرر این نابغه همراهی می‌کند. نقص‌هایش از همان ابتدا مشهودند: تربیتگاهی گاه خشن و عشقبازی‌هایش...

ده سال پس از موفقیت «آمادئوس»، هالیوود تصمیم گرفت فیلم زندگی‌نامه‌ای از این غول موسیقی قرن نوزدهم که وین را به مکه موسیقی کلاسیک آن زمان بدل کرد، عرضه کند. گری اولدمن چندوجهی و توانمند در بهترین فرمش ظاهر شده و برنارد رز ما را از زندگی و عشق‌های نسبتاً مکرر این نابغه همراهی می‌کند. نقص‌هایش از همان ابتدا مشهودند: تربیتگاهی گاه خشن و عشقبازی‌هایش او را آدمی دلنشین جلوه نمی‌داد؛ و با پیشرفت ناشنوایی، خلق و خویش تندخو و غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر می‌شود. داستان به‌صورت بازنگری گذشته روایت می‌شود، با شروع از تشییع جنازه‌اش، و عمدتاً از منظر دوستش آنتون شیندلر بیان می‌گردد (جِرون کرابه بازی سنجیده‌ای ارائه داده است). می‌بینیم که طبیعت او چگونه بین مهربان، بی‌رحم، پرشور و عاشق تا خودخواه و پست نوسان می‌کند. ایزابلّا روسلینی و یوهانا ریس نقش‌های مکمل قوی‌ای ایفا می‌کنند که به متمرکز و جذاب ماندن فیلم کمک می‌کنند. فرصت‌های زیادی برای شنیدن برخی از آثارش فراهم شده، احتمالاً در فضاهایی که خودش نیز در آن‌ها حضور می‌یافته. دقت در جزئیات فوق‌العاده است: لباس‌ها، طراحی صحنه و لوکیشن‌ها همگی درخشان‌اند. دیالوگ‌ها کم‌حرف‌اند، اما آنچه بازیگران—به‌ویژه گری اولدمن—با آن انجام می‌دهند باعث برجسته شدن فیلم می‌شود. دو ساعت فیلم چون برق گذشت؛ اگر طرفدار موسیقی او هستید و به شخصیتش علاقه دارید، تماشای این فیلم انتخاب خوبی است.