فیلم Easter Parade 1948

پس از اینکه شریک همیشه‌اش «نادین» (آن میلر) او را کمی کنار می‌گذارد، هنرمند مشهور آواز و رقص، «هیوز» (فرد آستر)، در حالتی نیمه‌مست به دوستشان «جاناتان» (پیتر لوفورد) قول می‌دهد که جایگزین‌های او فراوان‌اند. هنوز حرف از دهانش بیرون نیامده که با «هانا» (جودی گارلند) مواجه می‌شود؛ دختری که به‌عنوان رقاصه در یک کلاب هفته‌ای ۱۵ دلار می‌گیرد. هیوز او را بااستعداد می‌بیند، دستمزدش...

پس از اینکه شریک همیشه‌اش «نادین» (آن میلر) او را کمی کنار می‌گذارد، هنرمند مشهور آواز و رقص، «هیوز» (فرد آستر)، در حالتی نیمه‌مست به دوستشان «جاناتان» (پیتر لوفورد) قول می‌دهد که جایگزین‌های او فراوان‌اند. هنوز حرف از دهانش بیرون نیامده که با «هانا» (جودی گارلند) مواجه می‌شود؛ دختری که به‌عنوان رقاصه در یک کلاب هفته‌ای ۱۵ دلار می‌گیرد. هیوز او را بااستعداد می‌بیند، دستمزدش را کمی بالا می‌برد و از او دعوت می‌کند تا با او تمرین کند. از این نقطه به بعد، داستان تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است، پس نباید انتظار غافلگیری چندانی داشت. اما آنچه ارائه می‌شود یک داستان عاشقانه کلاسیک و دلنشین است که با نیم‌دوجین اجرای رقص پرانرژی آراسته شده—نمایشی چشمگیر برای زنی که معمولاً کفش‌های پاشنه‌بلند شش‌اینچی و دامن تا قوزک پا می‌پوشد. همه بازیگران خودشان می‌خوانند؛ از جمله قطعات ایروینگ برلین مانند "It Only Happens When I Dance With You"، "A Couple of Swells" و آهنگ عنوان فیلم. این قطعات نه تنها صدای قدرتمند گارلند را به نمایش می‌گذارند، بلکه صدای لطیف‌تر ولی آرام‌بخش آستر را نیز نشان می‌دهند. لوفورد چندان برجسته نیست اما نقش خود را به‌خوبی ایفا می‌کند و میلر نقش نادینِ کم‌کم خشمگین‌شونده را بازی می‌کند—اجرای او در "Shakin' the Blues Away" هنگام جلو رفتن فیلم بسیار سرگرم‌کننده است. این فیلم نمونه‌ای از فیلم‌سازی دقیق در حالت طبیعی‌اش است: رنگارنگ، پرنشاط، گاهی خوش‌نثر و قطعاً ارزش دیدن دارد.