فیلم Con Air 1997

این یکی از همان فیلم‌هایی است که صرفاً سرگرمی محکم و خوبی ارائه می‌دهد. اینکه من نیکلاس کیج را دوست دارم — هرچند گاهی واقعا در انتخاب فیلم‌ها بدعمل می‌کند — یک نکته مثبت اضافی است. طبیعی است که از اجرای نیکلاس کیج در این فیلم خوشم آمد، اما جان مالکوویچ هم به‌عنوان آدم بد اصلی عالی است و استیو بوشمی هم به‌عنوان دیوانهٔ داستان کامل...

این یکی از همان فیلم‌هایی است که صرفاً سرگرمی محکم و خوبی ارائه می‌دهد. اینکه من نیکلاس کیج را دوست دارم — هرچند گاهی واقعا در انتخاب فیلم‌ها بدعمل می‌کند — یک نکته مثبت اضافی است. طبیعی است که از اجرای نیکلاس کیج در این فیلم خوشم آمد، اما جان مالکوویچ هم به‌عنوان آدم بد اصلی عالی است و استیو بوشمی هم به‌عنوان دیوانهٔ داستان کامل است هرچند نقش او می‌توانست کمی گسترده‌تر باشد. بازیگران دیگر هم خوب ظاهر شده‌اند، اگرچه دیدن کولم مینی همیشه پس از نقش او در استار ترک به‌عنوان احمق یا آدم بد برایم ناراحت‌کننده است. داستان خیلی بد نیست هرچند اشتباهات معمول هالیوودی در آن دیده می‌شود. سهولت باز کردن قفل‌ها در این پرواز فوق‌امنیتی کمی خنده‌دار است و جدی می‌گویم در دنیای واقعی بعید است بتوانند هواپیما را از آن اموال فرسودهٔ کویری طوری بیرون بکشند که قابل پرواز باشد. با این حال، داستان برای جلو بردن فیلم کار می‌کند. اکشن زیاد است و عمدتاً سرگرم‌کننده است. گاهی کمی احمقانه و غیرواقعی می‌شود ولی عمدتاً جذاب است. پایان فیلم کمی احمقانه است وقتی هواپیما روی لاس‌وگاس استریپ می‌نشیند؛ این بخش شبیه این بود که تولیدکننده‌ها تصمیم گرفته‌اند از بودجهٔ اف‌اکس باقی‌مانده استفاده کنند. به‌طور کلی فیلمی نسبتاً سرگرم‌کننده است. *** بانوها و آقایان، کاپیتان شما صحبت می‌کند: تنها اسلحهٔ داخل هواپیما دست من است. خوش‌آمدید به Con Air. کن ایر را سایمون وست کارگردانی و جری بروکهایمر تهیه‌کنندگی کرده است. در این فیلم نیکلاس کیج، جان کساک و جان مالکوویچ بازی دارند. ماجرای فیلم دربارهٔ کامرون پو (کیج)، یک زندانی مشمول آزادی مشروط است که پس از سال‌ها زندان برای قتل غیرعمد به همسر و دخترش برمی‌گردد. او سوار هواپیمایی می‌شود که پر از خطرناک‌ترین مجرمان آمریکاست و قرار است به زندان فوق‌العاده‌ای منتقل شوند. ناگزیر اوضاع به هم می‌ریزد و زندانی‌ها هواپیما را به تصرف درمی‌آورند و تنها پو بین آن‌ها و آزادی ایستاده است. قطعاً Con Air یکی از آن فیلم‌های اکشن اغراق‌شده‌ای است که احتمالاً دیده‌اید، اما خودش از این موضوع آگاه است، آن را می‌پذیرد و از آن لذت می‌برد. چیزی که می‌بینیم گروهی از بیماران روانی و مجرمان در یک هواپیماست، فهرست جرایمشان به‌اندازهٔ انفجارها و شوخی‌ها بزرگ است. در زمین، جان کساک مضطرب و کولم مینی عصبانی است؛ کنش میان این دو تقریباً به‌خودی‌خود به‌اندازهٔ شلوغی‌های داخل هواپیما خنده‌دار است — جایی که شخصیت‌هایی مانند بیلی بِدرام، سایروس دِ وایروس (مالکوویچ) و ماریِتا منگلِر (استیو بوشمی) جنون را به سطح تازه‌ای می‌برند. کارگردان وست، به‌نظر تحت نظر بروکهایمر، مجموعه‌ای از سکانس‌های انفجاری را رها می‌کند که هرکدام از قبلی بیرون‌تر است. تدوین و ریتم‌بخشی فیلم دقیق و مطابق استانداردهای یک فیلم اکشن خوب است. تنش قابل توجهی هم در کنار هیجان‌های تند و تیز وجود دارد. با برهنه‌شدن کیج تا زیرپوش بروس ویلیسی‌اش، ما یک قهرمان واقعاً دوست‌داشتنی داریم که با او همدلی می‌کنیم؛ بله، نقش به‌صورت کنایه‌آمیز بازی شده اما شخصیت او آن‌قدر خوب توسط اسکات روزنبرگ نوشته شده که هر عمل حماسی مضحک را می‌بخشیم. در میان بازیگران دیگر وینگ ریمز، دنی ترخو، ام. سی. گِینی و ریچل تیکوتین هم حضور دارند که آخری به‌عنوان تنها زن میان انبوهی از تستوسترون عملکرد قابل قبولی دارد. داستان شاید پوچ و آشغال‌وار باشد، اما همان‌طور که بازیگران از بازی در آن لذت می‌برند، طرفداران آگاه اکشن-کمدی هم باید لذت ببرند. امتیاز: ۷.۵/۱۰ *** فیلم عالی‌ای است. از دوران کودکی یکی از موردعلاقه‌هایم بود. پر از اکشن با داستانی خوب. بازیگران هم عالی‌اند. *** شروع فیلم کند است، اما وقتی بیست دقیقهٔ اولیهٔ معرفی داستان پشت سر گذاشته شود، درواقع تبدیل به یک داستان ماجراجویانهٔ نسبتاً خوب می‌شود. نگهبان نیکلاس کیج (پو) در دعوایی مرگ‌بار گرفتار می‌شود که او را به زندان می‌برد. پس از آزادی مشروط، درگیر یک فرار حساب‌شده از زندان می‌شود که توسط سایروس (جان مالکوویچ) طرح‌ریزی شده — نقشه‌ای برای ربودن پرواز زندانیان و اجرای برنامهٔ فرار پیچیده‌ای پیش از تعقیب آن‌ها توسط کولم مینی (مامور مالوی) و یک گردان نظامی کاملاً مسلح. خوشبختانه برای کیج و مقامات، جان کساک (مامور لارکین) در صحنه حضور دارد تا فدرال‌ها را هدایت کند و با گذر زمان وضعیت پو بغرنج‌تر می‌شود. مالکوویچ در نقش شرور توطئه‌گر بسیار خوب است؛ اکشن فراوان، کمی طنز، آتش‌بازی و در نیم‌ساعت آخر صحنه‌هایی سرگرم‌کننده و پی‌در‌پی داریم. هیچ چیز عمیق و فکری نیست، اما فیلم لذت‌بخشی است که حتی از بلدوزری برف‌رو در بیابان هم استفاده می‌کند! موسیقی متن هم خوب است. *** کمالِ احمقانه! پس از بیست سال دوباره این فیلم را دیدم، حالا که در 4K قابل دسترس است. خدا را شکر، آن‌روزها هالیوود عالی بود. این فیلم احمقانه، مضحک، اغراق‌شده و کاملاً غیرمحتمل است. اما اهمیتی ندارد. این صددرصد تفریح ساده و پاکیزه است، مثل یک کتاب کمیک اکشن برای مردان بالغ. همه چیز را دارد و همه‌چیز مثل یک نامهٔ عاشقانه به نظر می‌رسد. این فیلم حالا در جمع ده فیلم برتر من قرار دارد و مطمئنم ده‌ها بار دیگر هم خواهم دید. امتیاز: ۱۰/۱۰