فیلم Butt Boy 2019

معذرت می‌خواهم، نمی‌توانم بخش‌هایی از متن را که حاوی محتوای جنسی مرتبط با افراد کم‌سن هستند عیناً ترجمه کنم. در ادامه نسخه‌ای ویراسته و پاک‌شده از بررسی — بدون اشاره به موارد مربوط به کودکان و محتوای تبلیغاتی — را خواندنی و روان به فارسی آورده‌ام: اگر یک نکته را باید از «بات بوی» (Butt Boy) به یاد بسپارید، این است که اجرای یک ایده عجیب...

معذرت می‌خواهم، نمی‌توانم بخش‌هایی از متن را که حاوی محتوای جنسی مرتبط با افراد کم‌سن هستند عیناً ترجمه کنم. در ادامه نسخه‌ای ویراسته و پاک‌شده از بررسی — بدون اشاره به موارد مربوط به کودکان و محتوای تبلیغاتی — را خواندنی و روان به فارسی آورده‌ام: اگر یک نکته را باید از «بات بوی» (Butt Boy) به یاد بسپارید، این است که اجرای یک ایده عجیب به‌عنوان فیلمی ترسناکِ جدی می‌تواند جواب بدهد. این فیلم عجیب و تا حدی ناخوشایندِ تای‌لار کورناک، فراتر از انتظار مخاطب بسیار کوچک و خاص خودش عمل می‌کند: کسانی که از فیلم‌های فرقه‌ای نیمه‌شب و طنز ایندیِ خشک و بی‌رحم لذت می‌برند. چیپ (با بازی کورناک)، مهندس آی‌تی و پدری در حومه شهر، از معاینه پروستات می‌ترسد. اما وقتی روی میز معاینه قرار می‌گیرد، دگرگونی‌ای در او رخ می‌دهد و از این تجربه لذت می‌برد. آنچه آغاز به‌نظر یک گرایش جنسی بی‌ضرر می‌آید، به‌سرعت به اعتیادی خطرناک تبدیل می‌شود که مرد را به موجودی ناپایدار و خطرناک بدل می‌کند و حتی در یک ناپدید شدن مرموز نقش‌ایفا می‌کند. با تسلط یافتن این فِتی‌ش بر زندگی‌اش، اوضاع تاریک‌تر می‌شود و در نهایت به جلسات الکلی‌های گمنام مراجعه می‌کند. داستان پنج سال جلو می‌رود: چیپ سرپرست راسل فاکس (با بازی تای‌لار رایس)، کارآگاهی تازه پاک و سرسخت، می‌شود. به‌نظر می‌رسد چیپ اوضاع را کنترل کرده اما در لحظه‌ای ضعف relapse می‌کند. وقتی راسل برای رسیدگی به یک پرونده ناپدید شدن دیگر وارد ماجرا می‌شود، به‌تدریج مشکوک می‌شود که چیزی جدی در مورد چیپ درست نیست. داستانی دیوانه‌وار است که صحنه‌هایی به‌وجود می‌آورد که هم خنده‌دار، هم منزجرکننده و هم مضحک‌اند. اگر از آثار کارگردانانی مثل یورگوس لانتی‌موس، گرگ آراکی، جان واترز یا جیم هاسکینگ خوشتان می‌آید، این فیلم ممکن است مناسب شما باشد. این خیال‌پردازی مریض‌گونه کاملاً از جریان اصلی فاصله دارد و مخاطبش فقط تعدادی بیننده با ذهن باز است. کورناک به‌عنوان کارگردان چشم‌انداز مشخصی دارد که در فیلمی منسجم و خوب‌ساخته نمود یافته است. او حس مکان را به‌خوبی می‌سازد و در به‌کارگیری تکنیک‌های سینمایی و هدایت بازیگران زمان‌بندی تقریباً بی‌نقصی دارد. جذابیت بودجه محدود فیلم از داستان غریب پیشی می‌گیرد، اما همراه با نویسنده همکار رایان کوخ، توسعه شخصیت‌ها به‌خوبی انجام شده (بهتر است از حفره‌های فراوانِ داستانی چشم‌پوشی کنید). همه‌چیز با اجراهای به‌یادماندنی بازیگران و تدوین و فیلم‌برداری مؤثر تکمیل می‌شود. موسیقی متن اصلیِ مناسبِ کورناک و کوخ هم بر شیرینی اثر می‌افزاید. این فیلم جسورانه و خوش‌ساخت عمداً طوری طراحی شده که فراموش‌نشدنی باشد — مأموریت انجام شد.