فیلم The Ghost and Mrs. Muir 1947

هرچند همیشه بازیگری چنده‌سویه نبود، باید به رکس هریسون در این اثر تحسین کرد؛ او نقش روح خودش را با لحنی خوش‌خیم اما پرهیبت اجرا می‌کند، گویی که می‌خواهد فریاد بکشد «آنجاست!» این داستان درباره بیوه‌ای جوان، خانم مویر یا لوسیا (جین تیرنی) و دخترش است که دختری بی‌بخت‌اند و تصمیم می‌گیرند خانه پدرشوهرش را که از او دل خوشی ندارد رها کنند و به...

هرچند همیشه بازیگری چنده‌سویه نبود، باید به رکس هریسون در این اثر تحسین کرد؛ او نقش روح خودش را با لحنی خوش‌خیم اما پرهیبت اجرا می‌کند، گویی که می‌خواهد فریاد بکشد «آنجاست!» این داستان درباره بیوه‌ای جوان، خانم مویر یا لوسیا (جین تیرنی) و دخترش است که دختری بی‌بخت‌اند و تصمیم می‌گیرند خانه پدرشوهرش را که از او دل خوشی ندارد رها کنند و به کنار دریا نقل مکان کنند. برخلاف هشدارهای مشاور املاک، آن‌ها به خانه‌ای می‌رسند که معلوم است تسخیرشده است. به محض بستن در، کاپیتان گرگ ظاهر می‌شود و از این‌که آن‌ها وارد خانه‌اش شده‌اند به‌شدت ناخشنود است. او نه تنها می‌خواست خانه‌اش محفل بازنشسته‌های دریانورد باشد، بلکه از اینکه دیگران فکر می‌کنند او خودکشی کرده—درحالی‌که فقط حادثه‌ای با بخاری گازی برایش رخ داده—به‌دلخور است. پس از تبادل سخنان طنزآمیز و دریاییِ جذابی میان او و زن (ملوان اصطلاحی است که زمینی‌ها به کار می‌برند)، کم‌کم روشن می‌شود که این دو رقیبی مناسب برای یکدیگر یافته‌اند و احتمالاً نوعی عشق میان‌بعدی شکل خواهد گرفت. یا شاید نه؛ ممکن است مانعی در قالب نویسنده متأهلی به نام فِیرلی (جورج سندرز) که چشم به بیوه زیبا دوخته، سر راه باشد، اما او در برابر یک روح کله‌شق چه شانسی دارد؟ به این ترکیب تند و لذت‌بخش، کمی وقار از سوی سرخانه‌دار، مارثا (ادنا بست)، اضافه کنید و با گروه بازیگری محکمی روبه‌رو می‌شوید: جدالی سرگرم‌کننده از زیرکی‌ها، تقابل جنسیتی و لج‌بازی محض که متأسفانه گه‌گاه کمی به احساساتِ بی‌مورد گرایش پیدا می‌کند، اما نه آن‌قدر که از شیطنت‌های این سه شخصیت بازیگوش بکاهد. این فیلم شاید به پای Blithe Spirit (1948) نرسد، ولی رقابت نزدیکی با آن دارد.