فیلم Bound 1996

بدون شک بهترین فیلمی است که واچوفسکی‌ها ساخته‌اند. کاش آن‌ها در همین مسیر کم‌پَس‌و‌صدا می‌ماندند و باز هم فیلم‌های داغ و تأثیرگذاری مثل این می‌ساختند. تریلری اروتیک و خوش‌ساخت اما نه چندان بدیع. این فیلم که در ۱۹۹۶ منتشر شد، در دوره‌ای عرضه شد که آثار دراماتیک با محتوای قوی جنسی هنوز مد بود. فیلم در زمان اوج ویدئوخانه‌ها زنده بود، بعدها راهی DVD شد و...

بدون شک بهترین فیلمی است که واچوفسکی‌ها ساخته‌اند. کاش آن‌ها در همین مسیر کم‌پَس‌و‌صدا می‌ماندند و باز هم فیلم‌های داغ و تأثیرگذاری مثل این می‌ساختند. تریلری اروتیک و خوش‌ساخت اما نه چندان بدیع. این فیلم که در ۱۹۹۶ منتشر شد، در دوره‌ای عرضه شد که آثار دراماتیک با محتوای قوی جنسی هنوز مد بود. فیلم در زمان اوج ویدئوخانه‌ها زنده بود، بعدها راهی DVD شد و کم‌کم به فراموشی سپرده شد. آیا این فراموشی حقش است؟ شاید نه، اما تا حدی قابل‌درک است: فیلم عالی نیست، اما برای دوست‌داران تریلرهای اروتیک انتخاب خوبی خواهد بود. فیلم‌نامه حول رابطه دو زن می‌چرخد که وارد ماجرا می‌شوند و تصمیم می‌گیرند با مبلغ بزرگی از پول‌های مافیایی فرار کنند و با این کار دوست‌پسر مافیایی یکی از آن‌ها را به دام اندازند. فیلمنامه از نظر بدیع‌بودن چیز زیادی برای عرضه ندارد و تنها جنبه‌هایی که می‌تواند مخاطب را غافلگیر کند، محتوای لزبین و میزان بالای برهنگی است؛ خشونت، الفاظ رکیک، دیالوگ‌های تند و سکانس‌های پرشتاب همه از عناصر موردانتظار در چنین اثری‌اند. کارگردانی بسیار خوب است و در باز کردن راه برای مجموعه «ماتریکس» نقش داشت؛ آن‌ها موفق شدند بسیاری از نکات نوآر را در یک قصه شدیداً اروتیک وارد کنند — از حیث زیبایی‌شناسی، نورپردازی چند سکانس، صحنه‌آرایی، طراحی لباس، فیلم‌برداری و موسیقی که همگی به‌راستی خوب اجرا شده‌اند. بازیگران اصلی، جینا گرشون و جنیفر تیلی، هر کدام بازیگرانی بزرگ به‌معنای مطلق نیستند، اما در نقش‌های کوچک درخشش‌هایی داشته‌اند و در این فیلم تعهد و تلاش قابل‌توجهی نشان می‌دهند. آن‌ها زوج صحنه‌ای محکمی ساخته‌اند و شیمی قابل‌باوری ارائه می‌دهند که فیلم به‌خوبی روی آن بنا شده است. از میان بازیگران، جو پانتولیانو عملکرد برجسته‌تری دارد و بهترین ایفای نقش فیلم را ارائه می‌دهد؛ تماشای او در کنار این دو بازیگر ارزشمند است. «باوند» فیلمی سرگرم‌کننده است. از نوجوانی که با جنیفر تیلی و مجموعه «چاکی» بزرگ شده بودم همیشه می‌خواستم این فیلم را ببینم و خوشحالم که بالاخره این کار را کردم — فیلم واقعاً سرگرم‌کننده است. می‌دانستم بخش عاشقانه‌ای دارد و به‌خوبی از آب در آمده، گرچه تعجبم این بود که عمدتاً در ابتدا رخ می‌دهد و کمتر در ادامه تکرار می‌شود؛ هرچند این برای داستان منطقی‌ست. تیلی و جینا گرشون در کنار هم فوق‌العاده‌اند و شیمی صحنه‌ای قوی‌ای دارند. کمی تعجب‌آور بود که گرشون در قسمتی از فیلم ناپدید می‌شود، هرچند تقریباً در همان حوالی حضور دارد؛ هرچند این موضوع برای داستان کار می‌کند، اما انتظار داشتم تا انتها همراه فیلم بماند. جو پانتولیانو پشت سر آن‌ها قرار دارد و بازیگران مکمل محکمی نیز همراهی می‌کنند. فیلمی‌ست که می‌ارزد دیده شود و جالب اینکه نخستین تجربه کارگردانی واچوفسکی‌ها نیز محسوب می‌شود.