فیلم Cold Mountain 2003

اودیسه‌ای در جنگ داخلی این فیلم دربارهٔ سربازی کنفدراسیونی به نام اینمن (جود لا) است که در اواخر سال 1864 فرارش را می‌زند تا به کوه‌های غرب کارولینای شمالی و معشوقهٔ واقعی‌اش آدا (نیکول کیدمن) بازگردد. اینمن در طول راه با آدم‌ها، رویدادها و موانع متعددی روبه‌رو می‌شود و در همین حال آدا با مشکلات خودش دست و پنجه نرم می‌کند: مرگ، غم، گارد خانگی بی‌رحم،...

اودیسه‌ای در جنگ داخلی این فیلم دربارهٔ سربازی کنفدراسیونی به نام اینمن (جود لا) است که در اواخر سال 1864 فرارش را می‌زند تا به کوه‌های غرب کارولینای شمالی و معشوقهٔ واقعی‌اش آدا (نیکول کیدمن) بازگردد. اینمن در طول راه با آدم‌ها، رویدادها و موانع متعددی روبه‌رو می‌شود و در همین حال آدا با مشکلات خودش دست و پنجه نرم می‌کند: مرگ، غم، گارد خانگی بی‌رحم، گرسنگی و فقر، و یک خانه و مزرعه که از اداره‌شان چیزی نمی‌داند—تا وقتی که روبی عملی (رنی زلوگر) وارد می‌شود و اوضاع را سامان می‌دهد. فیلم که بر اساس رمان چارلز فریزِ 1997 ساخته شده و عنوان آن Cold Mountain است، دو داستان موازی را روایت می‌کند که در نهایت به هم می‌پیوندند و یادآور اودیسهٔ هومر‌اند. با توجه به سفر بازگشت اینمن، فیلم به‌صورت اپیزودیک پیش می‌رود اما خوشبختانه انسجام خود را از دست نمی‌دهد. قصه نشان می‌دهد جنگ چگونه در سطوح مختلف جنوب را ویران یا فاسد کرده است؛ نه فقط سربازانی که رفتند تا بجنگند، بمیرند یا معلول شوند، بلکه همهٔ کسانی که در عقب مانده‌اند نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. هر کسی که اینمن در مسیرش ملاقات می‌کند به نوعی از جنگ آسیب دیده یا لکه‌دار شده است. برای مثال، در مورد خانواده‌ای که در کلبهٔ بزرگ زندگی می‌کنند، می‌توان شک کرد که خوش‌رفتاری شوهر تا چه حد صادقانه است. مردان شایسته همه به جنگ رفته‌اند و بازگشتگان ناقص و زخمی‌اند. آیا عجیب است که زنان تشنهٔ محبت باشند و برای فراموشی به مستی و روابط سطحی پناه ببرند؟ در بعضی صحنه‌ها تمایلات شهوانیِ مستی در مقابل عشق صمیمانه و متعهد قرار داده شده‌اند؛ این صحنه‌ها برای بزرگ‌سالان مناسب‌اند و باید احتیاط کرد. بازیگرانی مانند ملورا والترز و ناتالی پورتمن در سکانس‌های کلیدی حضور دارند. همچنین «واعظ» بی‌بندوبار و دیوانه‌ای به نام ویسی (فیلیپ سیمور هافمن) هست که ممکن است برخی را به قضاوت شتاب‌زده وادارد که فیلم ضد مسیحیت است، اما با درنظر گرفتن کل داستان و به‌ویژه پایان، چنین برداشتی زودهنگام است. آدم‌های متدین لرزان و دوست‌داشتنی‌ای مانند ویسی در زندگی واقعی هم وجود دارند. همه ممکن نیست تحمل تصویری سخت از وحشت‌های جنگ، جنون و بی‌اخلاقی را داشته باشند، اما فیلم صرفِ مرگ و تاریکی نیست؛ این جنبه‌ها به‌خوبی با زیبایی زندگی، عشق، وفاداری، رفاقت، شعر و موسیقی متعادل شده‌اند. Cold Mountain فیلمی خوش‌ساخت است که ملاحظات اضافی رمان را کنار گذاشته تا داستان مؤثرتری ارائه دهد. زمان فیلم ۲ ساعت و ۳۳ دقیقه است و عمدتاً در رشته‌کوه‌های کارپاتِ رومانی فیلم‌برداری شده، هرچند برخی سکانس‌ها در ویرجینیا، کارولینای جنوبی و کارولینای شمالی ضبط شده‌اند. رتبه: A --- اولین‌باری بود که بعد از مدت‌ها این فیلم را می‌دیدم، احتمالاً آخرین بار در سینما حوالی 2003/2004. بخش‌هایی از فیلم را به یاد داشتم. اجرای نیکول کیدمن و رنی زلوگر خوب بود و جود لا هم عملکرد قابل قبولی داشت، اگرچه من هرگز کاملاً با جنبه‌های رمانتیک داستان همراه نشدم؛ اما نمایش وحشت‌های جنگ داخلی جذاب بود. کارگردانی آنتونی مینگلا محکم است و فیلم‌برداری و طراحی تولید نیز خوب‌اند. امتیاز: 3.5/5 --- آدا (نیکول کیدمن) زندگی نسبتاً راحتی در مزرعه‌اش دارد و همراه با پدرش، واعظ مور (دونالد ساترلند)، در حالی‌که جنگ داخلی آمریکا به پایان می‌رسد. او در این زمان با اینمن (جود لا) آشنا می‌شود و جذب او می‌گردد. وقتی واعظ می‌میرد، آدا مجبور می‌شود تجملات را کنار بگذارد و برای نگهداری املاک و مزرعه و گذران زمستان سخت تلاش کند. خوشبختانه روبی زیرک (رنی زلوگر) می‌آید و موافقت می‌کند کمک کند به شرطی که هر دو زن بار زندگی را تقسیم کنند. در حالی‌که زنان تلاش می‌کنند دوام بیاورند، جنگ به پایان می‌رسد و اینمن راه بازگشت به کارولینای شمالی را در پیش می‌گیرد. با توجه به خطرا‌ت مسیر و قانون‌گریزی منطقه، هر دو باید با ناامنی‌ای که در آنجا حاکم است روبه‌رو شوند؛ نمونهٔ بارز این ناامنی را می‌توان در شخصیت زنندهٔ تیگ (ری وینستون) و همدست بی‌رحم او، جونیور (جیووانی ریبیسی)، دید که در آن حوالی به دنبال فراری‌ها یا کسانی که به آن‌ها کمک می‌کنند می‌گردند. کسانی که با آن‌ها برخورد می‌کنند سرنوشت خشنی در انتظارشان است. آنتونی مینگلا رشته‌های داستان‌های موازی را با مهارت به هم می‌دوزد؛ حس اجتناب‌ناپذیری وجود دارد اما پیش‌بینی‌پذیر نیست. خشونت جنگ، ناامیدی از گرسنگی و سرما، فساد و نیازهای بیشترِ انسانی همه به گونه‌ای روشن شده‌اند زیرا این سفر آزمونی است برای شجاعت و اخلاق اینمن و کسانی که با او دیدار می‌کنند. احتمالاً ری وینستون در اینجا بیشترین تحسین را می‌برد؛ او حس شرارت را به‌خوبی منتقل می‌کند و زلوگر نیز نشان می‌دهد که زنان می‌توانند در دنیایی که ظاهراً متعلق به مردان است، دوام بیاورند. فیلم کمی طولانی است و گاهی اندکی سرگردان می‌شود و روی یک نکته زیاده‌روی می‌کند، اما وقتی که اکشن رخ می‌دهد و با شخصیت‌پردازی قوی همراه است، این کاستی‌ها جبران می‌شوند و فیلم همچنان جذاب و تماشاگرپسند باقی می‌ماند.