فیلم I Am a Hero 2015

دستی که مداد را نگه داشته مجبور شد شات‌گان بردارد اگر از طرفداران پروپاقرص فیلم‌های زامبی هستید، این فیلم باید بعدی باشد که تماشا می‌کنید. این اثر، فیلمی زنده‌نمای ژاپنی است که از مانگایی به همین نام اقتباس شده است. نمی‌گویم بهترین فیلم زامبی تمام دوران یا حتی سال بوده، اما مطمئناً از بسیاری از آثار اخیر بهتر است. در اصل داستان مانند اغلب فیلم‌های هم‌موضوع...

دستی که مداد را نگه داشته مجبور شد شات‌گان بردارد اگر از طرفداران پروپاقرص فیلم‌های زامبی هستید، این فیلم باید بعدی باشد که تماشا می‌کنید. این اثر، فیلمی زنده‌نمای ژاپنی است که از مانگایی به همین نام اقتباس شده است. نمی‌گویم بهترین فیلم زامبی تمام دوران یا حتی سال بوده، اما مطمئناً از بسیاری از آثار اخیر بهتر است. در اصل داستان مانند اغلب فیلم‌های هم‌موضوع است: شیوع زامبی هرج‌ومرج می‌آورد و سپس بازی بقا آغاز می‌شود. تفاوت در شخصیت‌ها و چند سکانس ببسیار خوب بود که فیلم را بالا برده است. هیدئو (که گاهی Hero هم تلفظ می‌شود) چند سال پیش جایزهٔ بهترین تازه‌کار مانگا را دریافت کرده بود. حالا در دههٔ سی زندگی‌اش به دنبال جهشی در حرفه‌اش است. پس از اینکه کتابش از چاپ منع شد و پس از جدایی از دوست‌دخترش با واکنش‌های منفی روبه‌رو شد، مجموعه‌ای از اتفاقات عجیب را تجربه می‌کند. وقتی کل شهر در حال فروپاشی و جنون است، او و دختری دانش‌آموز به‌طور تصادفی دست به دست هم می‌دهند تا از آن وحشت فرار کنند. سفر آنها به ناکجاآباد آغاز می‌شود و چند پیچش داستانی هم پایان روایت را رقم می‌زند. فیلمنامه چندان درخور تحسین نیست، اما ساخت فیلم و اجراها قابل توجه‌اند؛ بازیگران تمام تلاششان را کردند. سکانس‌های درگیری میان انسان‌ها و زامبی‌ها به‌طرزی خلاقانه و چشمگیر پرداخته شده‌اند. من به‌عنوان یک علاقه‌مند جدی فیلم با این نوع موضوعات خو گرفته‌ام و معمولاً از این آثار ترس عمیق نمی‌گیرم، چه وحشت علمی-تخیلی باشد چه فراطبیعی؛ این برای من یک نقطه‌ضعف محسوب می‌شود. اما اگر بیننده‌ای معمولی یا کودکی بودم، این فیلم قطعاً در سطحی دیگر قرار می‌گرفت. با این حال از آن لذت بردم، چون در کل سرگرم‌کننده بود. «آنچه دنبال می‌کنی دیگر رؤیا نیست؛ توهم است. تنها گروهی کوچک و ویژه می‌توانند به موفقیت برسند.» من جز چند کلمهٔ ساده ژاپنی بلد نیستم، اما به نظرم هرگز از واژهٔ «زامبی» استفاده نکردند؛ آن را ویروسی به نام ZQN می‌خواندند. نمی‌دانم این حروف مخفف چه هستند، اما تلفظش را مثل «زُکیون» شنیدم؛ در برابر انگلیسی‌اش می‌توان آن را «بنگ» یا صدای ناگهانی و مهیب معنی کرد. شخصیت‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی‌اند و به هیچ‌کدام — به‌جز قهرمان داستان — نمی‌توان کاملاً اعتماد کرد؛ نه فقط به‌خاطر عفونت، بلکه به‌خاطر نیت‌هایشان؛ چیزی شبیه بقای شایسته‌ترین‌ها و ضعف‌ها و قدرت‌طلبی انسان‌ها. پس از هیدئو، دختر دانش‌آموزی به نام هیروومی نقش بعدی را دارد، اما از او چیز زیادی انتظار نداشتم. این نقش بسیار مرموز نگه داشته شده و من دنبال توضیحی بودم که هرگز داده نشد؛ این ناامیدکننده بود، اما می‌تواند نشانه‌ای از احتمال ساخت دنباله باشد. جزئیات فیلم، حتی موارد کوچک، بسیار تأثیرگذار بود. نه تنها روی شخصیت‌های انسانی تمرکز کرده‌اند، بلکه به زامبی‌ها نیز توانمندی و چابکی‌ای داده‌اند تا بازماندگان را بی‌رحمانه و به‌طرزی منحصربه‌فرد — شبیه ورزشکاری — هدف قرار دهند. بنابراین از نظریهٔ سنتی زامبی پیروی نشده و قوانین برای ساخت اثری متفاوت و درعین‌حال سرگرم‌کننده — اغلب با لحن کمدی سیاه — تا حدودی تغییر یافته‌اند. لوکیشن‌ها بسیار مناسب هستند، خصوصاً در نیمهٔ دوم فیلم. این اثر نوعی بازتعریف برای فیلم‌های زامبی ارائه می‌دهد، در دورانی پیش از سیطرهٔ فیلم‌های ابرقهرمانی و فضایی. ترکیبی از کمدی، اکشن و تریلر است. من از بسیاری از کمدی‌های طولانی اخیر که بهترین کمدین‌ها را داشتند بیشتر خندیدم. این فیلم گزینهٔ مناسبی برای بازسازی نیست و انتظار ندارم نسخهٔ غربی از آن ساخته شود. مثل همیشه، از تماشای فیلم‌های ژاپنی یا فرانسوی خوشحال می‌شوم. فیلم کمی طولانی است، اما ارزش وقت گذاشتن را دارد. من آن‌قدر تحت‌تأثیر قرار نگرفتم که بی‌قید و شرط آن را توصیه کنم، اما به‌طور کلی فیلم خوبی است، به‌ویژه اگر از کمدی سیاه خوشتان بیاید. ۷ از ۱۰