فیلم The Snows of Kilimanjaro 1952

«برف‌های کلیمانجارو»؛ نقاله‌ای از داستان‌های همینگوی با بازی پک، های‌وارد و گاردنر در سایهٔ کوه کلیمانجارو، نویسنده‌ای مجروح (گرگوری پک) در حال هذیان‌گویی به گذشته‌اش می‌پردازد و عشق‌ها و ماجراهای زندگی‌اش در پاریس، ریویرا و اسپانیا در دورهٔ جنگ داخلی این کشور را به یاد می‌آورد. «برف‌های کلیمانجارو» (1952) فیلمی ملودرام، رمانتیک و ماجراجویانه است که مانند الگویی برای آثاری چون «افسانه‌های پاییز» عمل می‌کند. فیلم...

«برف‌های کلیمانجارو»؛ نقاله‌ای از داستان‌های همینگوی با بازی پک، های‌وارد و گاردنر در سایهٔ کوه کلیمانجارو، نویسنده‌ای مجروح (گرگوری پک) در حال هذیان‌گویی به گذشته‌اش می‌پردازد و عشق‌ها و ماجراهای زندگی‌اش در پاریس، ریویرا و اسپانیا در دورهٔ جنگ داخلی این کشور را به یاد می‌آورد. «برف‌های کلیمانجارو» (1952) فیلمی ملودرام، رمانتیک و ماجراجویانه است که مانند الگویی برای آثاری چون «افسانه‌های پاییز» عمل می‌کند. فیلم در واقع مجموعه‌ای از چند داستان مستقل همینگوی است—از جمله داستانِ عنوان فیلم—و بخش‌هایی از اثر غیرداستانی او، «مرگ در نیمروز»، را نیز در بر می‌گیرد. شخصیت گرگوری پک، هِری استریت، نمونه‌ای داستانی و نزدیک به خودِ همینگوی است: نویسنده و خبرنگاری عاشق سفر، ماجراجویی، جنگ و زنان. سابقهٔ او به رانندگی آمبولانس در ایتالیا طی جنگ جهانی اول و زخمی شدن اشاره دارد؛ حضورش به‌عنوان خبرنگار در دوران جنگ داخلی اسپانیا، شکار در آفریقا و علاقه‌اش به گاوبازی در اسپانیا و مکزیک نیز در زندگی همینگوی بازتاب داشته است. هری استریت در فیلم مردی خودمحور و تا حدی نمایشی به نظر می‌رسد که با زنان زیبا رفتاری مشکوک دارد. با این حال مناظر آفریقا تا حدودی از یکنواختی آثار می‌کاهد؛ صحنه‌هایی مثل اسب‌آبی‌ها در رودخانه دلپذیرند، اما صحنهٔ کشتن کرگدن تماشاگر را آزار می‌دهد—به‌ویژه برای کسانی که از کشتار بی‌جهت حیوانات متنفرند. روایت فیلم به شکل بازتابی و اپیزودیک ساخته شده و اگر بیننده در روحیهٔ مناسبی نباشد ممکن است فیلم را کند و ملال‌آور بیابد. اما حضور دو بازیگر شاخص هالیوود، سوزان هیوارد و آوا گاردنر—و نیز هیلدگارد کنیف—تا حد زیادی اثر را نجات می‌دهد. گفته می‌شود که ابتدا نقش آوا به هِدی لامار پیشنهاد شده بود. موسیقی چشم‌نوازِ برنارد هرمان هم به غنای تصویری فیلم می‌افزاید. اجرای پک در رساندن احساسات گاهی ضعیف به نظر می‌رسد و حتی با درخشش هم‌بازیانش، فیلم هرگز آن‌طور که باید جرقه نمی‌زند. فیلم تا حدی صحنه‌هایی مرتبط با جنگ داخلی اسپانیا را نشان می‌دهد، اما در مجموع تصویری نسبتاً وفادار به منابعِ مکتوب ارائه می‌دهد و در نهایت تاملات درونی مردی را که زندگی‌ای پرماجرا داشته به‌طور متین و تا حدودی درگیرکننده‌ای بازمی‌نماید. مدت زمان: 1 ساعت و 54 دقیقه. بخش‌هایی از فیلم در نایروبی، قاهره و ریویرا فیلم‌برداری شده‌اند. ارزیابی کلی: B-/C+.