بیوگرافی
بنتِت لستر کارتر (۸ اوت ۱۹۰۷ – ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۳) موسیقیدان جَز آمریکایی، ساکسوفونیست، کلارینتیست، ترومپتزن، آهنگساز، تنظیمکننده و رهبر گروه بود. او همراه با جانی هُدجز پیشگام ساکسوفون آلتو بهشمار میرفت. از آغازِ کارش در دههٔ ۱۹۲۰، بهعنوان تنظیمکننده فعالیت میکرد و از جمله نتهای نوشتهشدهای برای ارکستر بزرگ...
بنتِت لستر کارتر (۸ اوت ۱۹۰۷ – ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۳) موسیقیدان جَز آمریکایی، ساکسوفونیست، کلارینتیست، ترومپتزن، آهنگساز، تنظیمکننده و رهبر گروه بود. او همراه با جانی هُدجز پیشگام ساکسوفون آلتو بهشمار میرفت. از آغازِ کارش در دههٔ ۱۹۲۰، بهعنوان تنظیمکننده فعالیت میکرد و از جمله نتهای نوشتهشدهای برای ارکستر بزرگ فلچر هندرسون تهیه کرد که سبک سویینگ را شکل داد. او دورهٔ کاری فوقالعاده طولانیای داشت که تا دههٔ ۱۹۹۰ ادامه یافت. در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، هشت بار نامزد دریافت جایزهٔ گرمی شد که از جملهٔ آنها دریافت جایزهٔ دستاوردِ یک عمر بود.
کارتر در سال ۱۹۰۷ در نیویورک متولد شد. مادرش و دیگرانِ محله به او درس پیانو میدادند. او ترومپت مینواخت و برای مدت کوتاهی با ساکسوفون سی-ملودی آزمایش کرد تا اینکه در نهایت ساکسوفون آلتو را انتخاب کرد. در دههٔ ۱۹۲۰ او با جون کلارک، بیلی پیج و ارل هاینز اجرا کرد و سپس بهعنوان عضوی از گروه Wilberforce Collegians به رهبری هوراس هندرسون به تور رفت. اولین بار در سال ۱۹۲۷ بهعنوان عضوی از Paradise Ten به رهبری چارلی جانسون روی صفحه ضبط ظاهر شد. او به Collegians بازگشت و تا سال ۱۹۲۹ رهبر گروه آنها شد، از جمله اجرای آنها در سالن ساوی بالروم نیویورک.
در اوایل دههٔ ۱۹۲۰، کارتر پس از آنکه دان رِدمن این سمت را ترک کرد، بهعنوان تنظیمکننده برای فلچر هندرسون کار کرد. او تحصیلات رسمی در زمینهٔ تنظیم نداشت و از طریق آزمون و خطا یاد میگرفت؛ روی زانو مینشست و به نتهای موجود نگاه میکرد و «ابتدا ترومپت لید و سپس ساکسوفون لید را مینوشتم—که البته روش سختی است. مدتی طولانی اینطور کار میکردم قبل از اینکه بفهمم یک اسکُر چیست.»
او از گروه هندرسون جدا شد تا شغل پیشین رِدمن را بهعنوان رهبر McKinney's Cotton Pickers در دیترویت بر عهده گیرد. در سال ۱۹۳۲ او در نیویورک گروهی تشکیل داد که اعضای آن شامل چو بری، سید کتلت، کوزی کول، بیل کولمن، بن وبستر، دیکی ولز و تِدی ویلسون بودند. تنظیمهای کارتر پیچیده بودند. از برجستهترین آنها میتوان به «Keep a Song in Your Soul» که برای هندرسون در ۱۹۳۰ نوشته شد، و «Lonesome Nights» و «Symphony in Riffs» از ۱۹۳۳ اشاره کرد، هر دو نشاندهندهٔ نوشتههای کارتر برای ساکسوفونها هستند.
تا اوایل دههٔ ۱۹۳۰، کارتر و جانی هُدجز بهعنوان برجستهترین ساکسوفونیستهای آلتو شناخته میشدند. کارتر همچنین که دوباره ترومپت را کشف کرده بود، به یکی از سولیستهای برجستهٔ ترومپت تبدیل شد. او در دههٔ ۱۹۳۰ بهطور گسترده روی ترومپت ضبط کرد. ارکستر کوتاهمدت کارتر در باشگاه هارلم نیویورک اجرا میکرد اما تنها چند صفحه برای کولمبیا، اوکه و ووکِیلیون ضبط کرد. آثار اوکه تحت نام The Chocolate Dandies منتشر شد.
در سال ۱۹۳۳، کارتر در جلساتی با آهنگساز/موسیقیدان بریتانیایی اسپایک هیوز شرکت کرد که برای سازماندهی ضبط با موسیقیدانان برجستهٔ آفریقایی-آمریکایی به نیویورک سفر کرده بود. این ۱۴ قطعه بهعلاوهٔ چهار قطعه از گروه بزرگ کارتر که در آن زمان تحت عنوان Spike Hughes and His Negro Orchestra منتشر شده بودند، اولیه تنها در انگلستان منتشر شدند. موسیقیدانان از اعضای گروه کارتر بودند و شامل رد آلن، دیکی ولز، ویمن کارور، کولمن هاوکینز، جی. سی. هیگینباتم و چو بری میشدند. ...
نمایش بیشتر
