چوی کانگ-چی یک "گومیهو" افسانه ای است که نیمی انسان و نیمی حیوان است . او تلاش میکند تا بعنوان یک انسان عادی به زندگی ادامه دهد و همچنین عاشق شود و.....
چوی کانگ-چی یک "گومیهو" افسانه ای است که نیمی انسان و نیمی حیوان است . او تلاش میکند تا بعنوان یک انسان عادی به زندگی ادامه دهد و همچنین عاشق شود و.....
توجه: این نوشته اسپویلر ندارد، اما ممکن است برخی اطلاعات برای عدهای بهعنوان اسپویلر تلقی شود.
۱. داستان
در این سریال دو خط داستانی وجود دارد: یکی رقابت سیاسی و دیگری رابطه میان شخصیتهای اصلی. بخش رقابت سیاسی خوب نوشته شده و در هر قسمت نکات تازهای ارائه میشد؛ از تکرار کلیشههای حلشده در اپیزودهای قبلی پرهیز شده و در عین حال یک خط روایی کلی حفظ...
توجه: این نوشته اسپویلر ندارد، اما ممکن است برخی اطلاعات برای عدهای بهعنوان اسپویلر تلقی شود.
۱. داستان
در این سریال دو خط داستانی وجود دارد: یکی رقابت سیاسی و دیگری رابطه میان شخصیتهای اصلی. بخش رقابت سیاسی خوب نوشته شده و در هر قسمت نکات تازهای ارائه میشد؛ از تکرار کلیشههای حلشده در اپیزودهای قبلی پرهیز شده و در عین حال یک خط روایی کلی حفظ میشود. داستان بین کانگچی چوئی (با بازی لی سئونگ-گی) و یئو وول-دام (با بازی بائه سو-زی) تقریباً بینقص است. از فرو رفتن صرف در صحنههای رمانتیک و بازیهای قرار گذاشتهشده اجتناب شده که اگر چنین میکردند، کل اثر را خراب میکرد؛ بهجای آن با دقت انتظار و تنش میان شخصیتها را ساختند و در زمان مناسب از احساسات شدید بیننده استفاده کردند. اپیزود پایانی (قسمت ۲۴) فراتر از کمال بود؛ حتی در حال نوشتن این نقد هم هنوز تأثیر و سنگینی آن قسمت حس میشود. هر بینندهای بهراحتی احساسات هر دو شخصیت را درک میکند و دیالوگها واقعی و مطابق آن چیزی است که اغلب مردم در شرایط مشابه میگفتند.
۲. بازیگری
همه بازیگران نقشهای خود را بهخوبی زندگی دادند؛ جدیت، خشم، خنده و جنون در چهرهشان منعکس بود. بازی فوقالعادهای ارائه شد. بازیگران اصلی — لی سئونگ-گی و بائه سو-زی — دل تماشاگران را ربودند و باعث شدند بتوانیم شخصیتهایشان را حس کنیم، مثل آنها فکر کنیم و در نقششان قرار بگیریم. نحوه جاندادنشان به شخصیتها طبیعی بود و انسانیت آنها حس میشد. شایان ذکر است بائه سو-زی؛ اگر اشتباه نکنم این تنها سومین نقش اصلی او در یک مجموعه تلویزیونی بود، نحوه بیان دیالوگها و نشاندادن شخصیتش در سطح بازیگران باتجربه بود. هرچند کاملاً بینقص نبود—مشابه لی سئونگ-گی، چند صحنه کمی ناجور یا درشت بهنظر میرسید که هر دو سریعاً آن را جبران کردند.
۳. موسیقی
بهترین موسیقی متن. در صحنههای مناسب و در زمان مناسب استفاده شد؛ قطعات بهیادماندنی و خوششنوایی داشتند. همچنین قبل از دیالوگها موسیقی زمینه را کمی کاهش میدادند که نکتهای است که در بسیاری از آثار دیگر فراموش میشود.
۴. تولید
مشخص بود بودجه مناسبی برای این اثر در نظر گرفته شده است. بافت و رنگ لباسها و صحنهها روی صفحه عالی بود و به غوطهور کردن مخاطب در دنیای «کتاب خاندان گو» کمک شایانی کرد.
۵. حکم نهایی
بهشدت توصیه میشود. امتیاز: ۲۰ از ۱۰. جای ثابتی در لیست بازبینیهای مجدد دارد. کار بسیار خوبی انجام شده است.
دیدگاه متفاوت
آغاز کار اصلاً جذاب نبود و با برشهای سطحی و تخیلی از شبهعشق همراه بود. حتی پس از جهش زمانی هم در این زمینه بهمرور بهتر نشد. بخش رمانتیک در سراسر دراما تحمیلی بود و نماهای طولانی و رؤیایی باعث میشد مدت زمان طولانی اثر بیشتر آزنده بهنظر برسد. فیلم دشمنی سطحی و خستهکنندهای داشت که صرفاً برای ایجاد مشکل استفاده میشد. بائه سو-زی در نقشی که به او سپرده شده بیش از حد نرم است؛ هر کاری هم بکند، تهدیدآمیز یا خونسرد کافی بهنظر نمیرسد. سونگ جون معمولاً بازی بهتری دارد؛ مشخص نیست چرا در اینجا اینقدر ضعیف ظاهر شده است.
نکته: برای تماشا با زیرنویس چسبیده لطفا از برنامههایی مثل MXPlayer استفاده بفرمایید تمامی عناوین دارای زیرنویس چسبیده سافت ساب میباشند.
کاربران دارای اشتراک از سرورهای پرسرعت و با کیفیت بهرهمند میشوند.
دیدگاه های کاربران