سیاست اداری برای بازاریاب، پارک یون جو، که فقدان پیشینه آکادمیک مانع از تعهد او به کارش نمی شود، و ریو جائه مین باهوش و عادل، که هیچ انتظاری از شرکتشان ندارد، در کانون توجه قرار می گیرد.
این درام نتوانست با ایدهاش یا حتی قسمت اول مخاطب را جذب کند. بخش عمدهٔ داستان در چرخهای تکراری و آزاردهنده از ناله و شکایت دربارهٔ مشکلات محیط کار سپری شد. نویسنده به این مشکل پی برد و به تدریج تمرکز را به زندگی شخصی و روابط شخصیتها منتقل کرد و جنبههای کاری کمتر برجسته شد. چالشهای محیط کار قادر نبودند بار درام را بر...
دیدگاه های کاربران