سریال Education

مختصر می‌گویم. من یک مرد سیاه‌پوست هستم و از آوردن همجنس‌گرایی در شخصیت‌های سیاه‌پوست خوشم نمی‌آید. شاید نتوانم آن‌طور که دلم می‌خواهد دربارهٔ این سریال رک باشم، اما تا جایی که می‌توانم صادق خواهم بود. من به مسائل جنسی علاقه‌مندم و فیلم‌ها و سریال‌هایی را می‌پسندم که احتمال نمایش برهنگی جنسی در آن‌ها زیاد است. دیدن مرد برهنه برایم مشکل‌ساز نیست، هرچند می‌فهمم که تا قبل...

مختصر می‌گویم. من یک مرد سیاه‌پوست هستم و از آوردن همجنس‌گرایی در شخصیت‌های سیاه‌پوست خوشم نمی‌آید. شاید نتوانم آن‌طور که دلم می‌خواهد دربارهٔ این سریال رک باشم، اما تا جایی که می‌توانم صادق خواهم بود. من به مسائل جنسی علاقه‌مندم و فیلم‌ها و سریال‌هایی را می‌پسندم که احتمال نمایش برهنگی جنسی در آن‌ها زیاد است. دیدن مرد برهنه برایم مشکل‌ساز نیست، هرچند می‌فهمم که تا قبل از دههٔ ۲۰۱۰ سینما به ندرت مرد برهنه را نشان می‌داد؛ از نظر زیبایی‌شناختی آلت مردان چندان جذاب یا چشمگیر نیست. اما در دنیایی که ادعای برابری کاذب دارد، «هرچه برای غاز خوب است، برای قوچ هم خوب است»؟ علاقهٔ من به فیلم‌ها و سریال‌های جنسی وجود دارد، اما وقتی این نوع سرگرمی درگیر دیدگاه‌های لیبرال اجتماعی شود، دیگر شور و شوق سابق را ندارم. نظریهٔ نژادی انتقادی (CRT)، همجنس‌گرایی، شمول‌گرایی، هویت جنسی، مردستیزی، نتایج نابرابر طرح‌های برابری و فرهنگ لغو، همگی جنبه‌های سمی‌ای هستند که سرگرمی را از بین می‌برند. وقتی این رویکردها در یک اثر وجود دارد، سخت می‌توان فهمید کِی بخش‌های خنده‌دار واقعاً مؤثرند؛ به‌ویژه وقتی واکنش اولیهٔ طرفداران این دیدگاه‌ها به بازخورد منفی، سرکوب یا قلدری منتقدان است. نوشتن داستانی که برای کسی اهمیت داشته باشد دشوار است وقتی هیچ‌کس نتواند با هیچ‌یک از شخصیت‌ها ارتباط برقرار کند. اینکه این مسائل اجتماعی می‌توانند خیلی از جذابیت‌های یک اثر را از بین ببرند، فاجعه‌بار است. چه اهمیتی دارد بدن جذاب یک زن را ببینم وقتی می‌دانم (به‌خاطر سیاست‌های شمول) هرگز برهنه در صحنه نشان داده نخواهد شد؟ چرا باید علاقه‌مند باشم دو مرد را ببینم که همدیگر را می‌بوسند، چه برسد به اینکه در تختخواب لخت باشند؟ چرا باید باور کنم زنی رهبر یک تیم رزمی است، در حالی که حتی بازی‌های تیراندازی اول‌شخص هم بازی نمی‌کند؟ وقتی شخصیت لزبینی با مدل موی مردانه و لباس‌های مردانه با زن دیگری شروع به بوسیدن می‌کند، چرا نباید کانال را عوض کنم؟ دیدگاه‌های لیبرال اجتماعی سرگرم‌کننده نیستند چون هنجار نیستند؛ اگر هنجار نباشند، علاقه‌ای وجود ندارد. نبود علاقه باعث می‌شود هر فیلمنامه به زحمت پیش برود تا خط داستانی منسجم و باورپذیر بماند. همین ایراد برای این سریال هم صادق است. من علاقه‌ای ندارم چون انتظار دیدن این چیزها را ندارم — برایم هیجان‌انگیز نیستند. شخصاً از اینکه در چنین سریال‌هایی بخواهم مردها را از زن‌ها تشخیص دهم خسته می‌شوم؛ حتی باید منتظر بمانم ببینم در ادامه با چه کسی جفت می‌شوند تا نوعی زمینه برای چرایی انتخاب‌هایشان پیدا کنم. خیلی پیچیده و بدون ضرورتی بیش از حد پیچیده است. حتی اگر این سریال از نظر آمار بینندگان خوب ظاهر شده باشد، با تردید می‌پذیرم. چون گروه‌های «الفبایی» پول کافی دارند تا نظرات را خریداری کنند. اگر بخواهم بگویم، نقد من در رده‌بندی تماشاگران به شکل «سبزیجات قرمز گندیده» قرار می‌گیرد و امتیازش بسیار پایین است. من به این سریال امتیاز ندادم چون حتی نیم‌ستاره هم بیش از حد لطف است. نباید به میان‌مایگی کمک کرد — باید از آن روی گرداند. یک کمدی تازه، سرشار از درام دبیرستانی و اندکی پند و حکمت. من این سریال را امتحان کردم و شروعش نسبتاً خوب بود. اما هر چه جلوتر رفت، عملاً سراشیبی شد. به نظر می‌رسید دیگر سعی در دنبال کردن خط داستانی پایه نداشت و شروع به تیک‌زدن کلیشه‌ها کرد؛ ظاهراً هر قسمت تلاش می‌کرد حداقل یکی از کلیشه‌ها را پوشش دهد. خیلی سریع خسته‌کننده شد. اگر به‌جای علامت‌زدن همهٔ نقاط، روی ساختن داستان خودشان تمرکز می‌کردند، نتیجه خیلی بهتر می‌شد. از سوی دیگر، موسیقی متن در تمامی جنبه‌ها فوق‌العاده است؛ از آهنگ‌های پخش‌شده تا گروه‌هایی که دربارهٔ آن‌ها صحبت می‌شود.