سریال Poirot

از LWT (و در نهایت ITV Studios) بابت ارائه این مجموعهٔ تلویزیونی باشکوه سپاسگزارم. پوآرو، با اجرای درخشان سر دیوید سوچت، یکی از بهترین سریال‌های تلویزیونی است که تاکنون ساخته شده است. حتی برخی از آثار آگاتا کریستی هم به اندازهٔ نگارش این سریال تأثیرگذار نیستند؛ تا وقتی این اثر خوش‌ساخت، پرتعلیق، خوش‌نویس و خوش‌اجرایی را ندیده‌اید واقعاً شگفت‌زده نشده‌اید. دکورهای منحصربه‌فرد به سبک آرت دکو...

از LWT (و در نهایت ITV Studios) بابت ارائه این مجموعهٔ تلویزیونی باشکوه سپاسگزارم. پوآرو، با اجرای درخشان سر دیوید سوچت، یکی از بهترین سریال‌های تلویزیونی است که تاکنون ساخته شده است. حتی برخی از آثار آگاتا کریستی هم به اندازهٔ نگارش این سریال تأثیرگذار نیستند؛ تا وقتی این اثر خوش‌ساخت، پرتعلیق، خوش‌نویس و خوش‌اجرایی را ندیده‌اید واقعاً شگفت‌زده نشده‌اید. دکورهای منحصربه‌فرد به سبک آرت دکو در این سریال بسیار دل‌نشین‌اند و موسیقی متن نیز به‌خوبی با فضای ظریف، سبک‌دار و نوستالژیک قصه‌های جنایی پوآرو هم‌خوانی دارد. بازی بازیگران فوق‌العاده است و روابط دوستی میان شخصیت‌ها بسیار دلپذیر و بامزه‌اند. بازرس ارشد جپ (با بازی جکسن) برخوردی صریح و گاهاً طنزآمیز دارد؛ کاپیتان هستینگز (فرِیزر) با کمرویی دوست‌داشتنی‌اش جذاب است؛ خانم لِمون (موران) وفادار، منظم و دلسوز است؛ و آریادنه اُلیور (واناماکر) شخصیت خنده‌دار و در عین حال زیرکی است. آنها به یکدیگر احترام می‌گذارند، در مواجهه با پیچیدگی‌ها و هراس جنایت گاهی نگران می‌شوند اما هنوز می‌توانند بخندند و از زیبایی‌های دنیا غافل نمی‌شوند. روابط کاری و دوستی‌شان نمونه‌ای آموزنده است. سر دیوید سوچت بهترین بازی را در نقش هرکول پوآرو ارائه داده است. بازی او به‌قدری دقیق و حساب‌شده است—و این نقش را تقریباً برای بیست و پنج سال ایفا کرد—که باورش سخت است او واقعاً بزرگ‌ترین کارآگاه بلژیکی جهان نباشد (و برای خاطر پوآرو یادآوری می‌کنم که او فرانسوی نیست). نحوهٔ راه رفتنِ سوچت، مراقبت سفت و سخت از سبیلش، واکنش او نسبت به زشتی‌ها و آلودگی‌های دنیا با انزجار و تمایل به پاکسازی، تأکیدش بر بهترین‌ها و به‌کارگیری «خرد کوچک خاکستری»‌اش همگی بسیار واقعی و باورپذیرند. دلتنگِ خودروها و مد اوایل قرن بیستم شده‌ام. دلتنگ سفرهای شکوهمند همراه پوآرو در سراسر جهان‌ام، کنکاش در عظمت‌ها و کوشش برای درکِ تلخی‌ها کنار هم، و دیدن زندگی از منظر هوشمندانه ولی معصوم و گاه تنهاِ او.