فیلم The Domino Principle 1977

جن هکمن به‌خاطر دستمزد نقش اصلی این تریلر سیاسی کند و سنگین را پذیرفت و در عوض پیشنهادهایی مثل «آرواره‌ها»، «پرواز بر فراز آشیانهٔ فاخته» و «آخرالزمان اکنون» را رد کرد. هکمن در نقش تاکر بازی می‌کند، یک کهنه‌سرباز ویتنام که در زندان سن کوئنتین خدمت می‌کند و هم‌سلولی و رفیقش اسپیوِنتا (میکی رونی، که امیدوار بود نامزد اسکار بازیگر نقش مکمل شود اما نشد) کنار...

جن هکمن به‌خاطر دستمزد نقش اصلی این تریلر سیاسی کند و سنگین را پذیرفت و در عوض پیشنهادهایی مثل «آرواره‌ها»، «پرواز بر فراز آشیانهٔ فاخته» و «آخرالزمان اکنون» را رد کرد. هکمن در نقش تاکر بازی می‌کند، یک کهنه‌سرباز ویتنام که در زندان سن کوئنتین خدمت می‌کند و هم‌سلولی و رفیقش اسپیوِنتا (میکی رونی، که امیدوار بود نامزد اسکار بازیگر نقش مکمل شود اما نشد) کنار اوست. مرد مرموزی به نام تیگِه (ریچارد ویدمارک) به سراغ تاکر می‌آید و پیشنهاد می‌دهد او را از زندان بیرون بیاورد اگر فقط چند دستور را اجرا کند و در نهایت مردی را با خونسردی به قتل برساند. نگرانی اول تاکر، همسرش اِلی (کندیس برگن، که نیمهٔ فیلم با کلاه‌گیسی افتضاح ظاهر می‌شود) است. تاکر وارد دایره‌ای می‌شود که امروز احتمالاً آن را «دولت عمیق» می‌نامند؛ کسانی که همیشه یک قدم از او جلوترند تا او را وادار کنند به خواسته‌هایشان عمل کند. البته، همان‌طور که در هر تریلر سیاسی متوسطی می‌بینیم، تاکر قرار نیست طبق قواعد آن‌ها بازی کند. با اینکه هکمن یکی از بازیگران مورد علاقه‌ام است، این فیلم در شأن او نیست. فهرست بازیگران جانبی قابل قبول است—الی والاک، ادوارد آلبرت، جی نوولو و ماجل بارتِت را ببینید—اما داستان آدام کندی کسل‌کننده است. بر اساس رمان او، سازندگان فیلم سعی دارند ما را نسبت به جرم اولیه‌ای که باعث زندانی‌شدن تاکر و اِلی شد دل‌سوز کنند. فیلمنامه نمی‌تواند هیچ هیجان یا احساس پارانویا ایجاد کند و در عوض صحنه‌های بی‌پایانی از سرگشتگی هکمن و نگاه کردن پشت سرش می‌بینیم. بیننده به همان اندازه‌ای که تاکر در تاریکی نگه داشته می‌شود، بی‌اطلاعی دارد، پس وقتی تاکر «ماموریت» خود را دریافت می‌کند، برایم اهمیتی نداشت. یک پیچش داستانی دربارهٔ ترور وجود دارد که عملاً کل طرح فیلم را بی‌اعتبار می‌کند و هفتاد دقیقه و اندی فیلم را تلف‌شده می‌سازد. کارگردان استنلی کرمر فیلم‌های کلاسیکی ساخته، اما اینجا لغزش می‌کند؛ صحنه‌های اکشن که می‌توانستند باشکوه باشند به‌خوبی اجرا نشده‌اند. «The Domino Principle» تلاش می‌کند خود را در ژانری شلوغ جا دهد که آثاری مانند «The Parallax View»، «The Eiger Sanction»، «The Odessa File» و سایر فیلم‌های مشابه را در بر می‌گرفت. حیف که به نظر می‌رسد سازندگان فیلم به اندازه ما به جریان داستان علاقه‌مند نیستند. دو ستاره از پنج. رده‌بندی: R — حاوی خشونت بدنی، تیراندازی، اندکی جلوه‌های خون، الفاظ رکیک، اشاره‌های جنسی و مصرف الکل و دخانیات.