مستند I Am Ali 2014

در این بیوپیک با دسترسی کامل بخش‌هایی هست که واقعا تلاش می‌کنند جنبه‌هایی از این مشهورترین سلبریتی را نشان دهند که شاید قبلاً ندیده‌ایم: نوارهایی که با فرزندانش ضبط کرده و مصاحبه‌هایی با حلقهٔ نزدیکان دیرینه‌اش. قابل‌فهم است که در نهایت فیلم طوری به نظر برسد که انگار محصول بخش روابط‌عمومیِ Muhammad Ali Inc. است؛ در بدترین حالت حکمِ صحنهٔ دیگری را دارد که صرفاً...

در این بیوپیک با دسترسی کامل بخش‌هایی هست که واقعا تلاش می‌کنند جنبه‌هایی از این مشهورترین سلبریتی را نشان دهند که شاید قبلاً ندیده‌ایم: نوارهایی که با فرزندانش ضبط کرده و مصاحبه‌هایی با حلقهٔ نزدیکان دیرینه‌اش. قابل‌فهم است که در نهایت فیلم طوری به نظر برسد که انگار محصول بخش روابط‌عمومیِ Muhammad Ali Inc. است؛ در بدترین حالت حکمِ صحنهٔ دیگری را دارد که صرفاً تأکید می‌کند او بهترین بوکسور، مشهورترین سلبریتی، بهترین پدر دنیا، دوست نمونه، فعال اجتماعی و... بوده است. عنوان بهترین بوکسور و مشهورترین فرد شاید قابل قبول باشد؛ اما بقیه القاب چندان. آنچه در تضاد آشکار با یک ساعت و چهل‌وپنج دقیقهٔ ستایش و اعمال خیرنمایانه قرار داشت، همان چند دقیقهٔ معدود بود که او را در حال عذرخواهی و ابراز پشیمانی از خطاب کردنِ جو فریزر به «گوریلا»، «آنکل تام» و امثالش نشان می‌داد. این فرد جو فریزر بود که در مراحل اولیه به علی کمک کرده بود، چه از نظر مالی و چه در تلاش برای بازپس‌گیری مجوز بوکسش. بله، خوشایند است که او بعدها عذرخواهی کرد، اما برای اغلبِ ما واضح است که اصلاً نباید آن حرف‌ها را می‌زد—نه فقط برای جلب توجه به یک مبارزه یا نفوذ در ذهن حریف. نزن گفتنِ چنین اتهاماتی دربارهٔ یک دوست و همکار، به‌همان اندازه طبیعی بود که برای یک بوکسور بزرگ، زدنِ یک ضربهٔ مستقیمِ چپ.