فیلم The Empty Man 2020

«The Empty Man» فیلمی جاه‌طلب و عمیقاً آزاردهنده است که مرزهای معمول ژانر وحشت را درنوردیده است. آنچه با ظاهری شبیه یک معمای افسانه شهری آغاز می‌شود، به‌سرعت به فرودی چندلایه به ترس کیهانی و آیین‌های سری نیهیلیستی تبدیل می‌شود. ساختار فیلم به‌طرز استادانه‌ای غیرمتعارف است: با یک پیش‌درآمد جذاب در بوتان که وجودِ شومی قدیمی و دست‌نخورده را روایت می‌کند و سپس به یک...

«The Empty Man» فیلمی جاه‌طلب و عمیقاً آزاردهنده است که مرزهای معمول ژانر وحشت را درنوردیده است. آنچه با ظاهری شبیه یک معمای افسانه شهری آغاز می‌شود، به‌سرعت به فرودی چندلایه به ترس کیهانی و آیین‌های سری نیهیلیستی تبدیل می‌شود. ساختار فیلم به‌طرز استادانه‌ای غیرمتعارف است: با یک پیش‌درآمد جذاب در بوتان که وجودِ شومی قدیمی و دست‌نخورده را روایت می‌کند و سپس به یک تحقیق نئونوآر زمخت در میانه‌ی غرب آمریکا منتقل می‌شود. بزرگ‌ترین دستاورد فیلم فضای سنگین، غلیظ و بی‌رحمانهٔ آن است. جهان‌پردازی حول مؤسسهٔ پونتیفکس و مفهوم «تولپاها» از صرفِ ترساندن فراتر می‌رود و پرسش‌های فلسفی عمیقی دربارهٔ هویت و «هیچِ بزرگِ متصل‌کننده» مطرح می‌کند. طراحی صوتی نیز برجسته است؛ همکاری با پیشگام موسیقی دارک امبینت Lustmord، فضای صنعتی‌ای خلق کرده که سکوت را نیز به مثابه تهدیدی برابر تصاویر درآورده است. جیمز بِیج دِیل در نقش پلیس سابق خسته‌ی جیمز لازومبرا اجرای قدرتمندی ارائه می‌دهد و واقع‌گرایی لازم را به داستانی می‌آورد که در نهایت خودِ واقعیت را درهم می‌شکند. هرچند زمان طولانی فیلم و اساطیرِ فشرده‌اش ممکن است در یک جلسه هضم‌پذیر نباشد، اما برای کسانی که به دنبال وحشتی پیچیده، پرتنش و ماندگار شبیه خوابِ تب‌آلود هستند، «The Empty Man» اثری برجسته و جسورانه است که فراتر از یک تریلر سطحی پاداش می‌دهد.