فیلم The Talented Mr. Ripley 1999

پسرش در اروپا در حال خوش‌گذرانی است که مرد ثروتمندی به نام گرینلیف (جیمز ربورن) با تام ریپلی (مت دیمون) آشنا می‌شود و از او می‌خواهد—با کلاس پروازی اول—دیکی (جود لاو) را پیدا کرده و به خانه بازگرداند. تام در سواحل ریویِرا با دیکی و نامزدش مارج (گویینث پالترو) دیدار می‌کند و با تظاهر به اینکه هر دوی‌شان در پرینستون درس خوانده‌اند، دعوت به ناهار...

پسرش در اروپا در حال خوش‌گذرانی است که مرد ثروتمندی به نام گرینلیف (جیمز ربورن) با تام ریپلی (مت دیمون) آشنا می‌شود و از او می‌خواهد—با کلاس پروازی اول—دیکی (جود لاو) را پیدا کرده و به خانه بازگرداند. تام در سواحل ریویِرا با دیکی و نامزدش مارج (گویینث پالترو) دیدار می‌کند و با تظاهر به اینکه هر دوی‌شان در پرینستون درس خوانده‌اند، دعوت به ناهار می‌گیرد. او قبلاً تحقیق کرده بود؛ می‌داند دیکی عاشق جازه و با وانمود کردن به علاقه‌ای تازه به جاز، به‌طور کامل خود را وارد زندگی‌شان می‌کند. ورود دوستشان فردی (فیلیپ سیمور هافمن) باعث ناراحتی گرینلیف می‌شود و او تصمیم می‌گیرد از شر «پارازیت» تازه خلاص شود. مدتی بعد دیکی مثل گرِتا گاربو «می‌خواهد تنها باشد» و تام به ناچار شانه‌ای برای گریه‌ی مارج می‌شود تا اینکه از هم جدا می‌شوند. وقتی می‌بینیم تام دارد زندگی‌ای را که همیشه می‌خواسته زندگی می‌کند—با مرِدیت (کیت بلانشت) که در کشتی ملاقات کرده است وارد رابطه می‌شود—تعجب چندانی نداریم؛ زندگی‌ای از تقلب و خوش‌گذرانی آغاز می‌شود. اما یک دروغ هرگز کافی نیست: بازگشت فردی و برخورد اتفاقی با مارج در اپرا برای تام مشکل‌زا می‌شود و زمانی که گرینلیف می‌رسد تا بفهمد قضیه از چه قرار است، مشکلات شدت می‌گیرند. این فیلم از آن درام‌های معمایی و شخصیت‌محور است که از همان ابتدا سرعت می‌گیرد و با تکیه بر یک بازیگرانی قوی تا پایانی که کمی خوش‌شانس به‌نظر می‌رسد اما همچنان مؤثر است، پیش می‌رود. مت دیمون در فرم خوبی است و به‌راحتی می‌توان دریافت چرا جود لاو در نقش دیکی جذاب به نظر می‌آید. پالترو در ابتدا کمتر به کار گرفته شده اما با پیچیده‌تر شدن داستان بیشتر در نقش خود می‌آید. فیلمبرداری شیک و باکلاس فضاهایی را که این آدم‌های لوس و بدذات در آن قرار می‌گیرند خوب نمایش می‌دهد؛ فیلم کمی طنز دارد و موسیقی جاز بسیار خوبی هم دارد که این تریلر برجسته را خوش‌تماشا می‌کند. یک شبکه‌ی پیچیده از دروغ‌ها که از کنترل خارج می‌شود. جود لاو بسیار دل‌فریب است. دیمون حساب‌شده و زیرک بازی می‌کند. حضور هافمن نیز باید از داستان حذف می‌شد.