فیلم هندی Kill 2023

همیشه فکر می‌کنم قطارها برای تریلرها فضایی بسته و اندکی خفه‌کننده به‌وجود می‌آورند و در این فیلم هم لکشیا که جذاب و چابک است — از استفاده از کپسول آتش‌نشانی تا شیر دستشویی — نشان می‌دهد که در همه‌چیز تبحر دارد. گروهی حدود سی‌نفره سوار قطاری به‌سمت دهلی می‌شوند تا مسافران را به‌طور وحشیانه‌ای غارت کنند؛ برنامه‌شان همین است تا وقتی می‌فهمند ثروتمندِ «بالدیو» (هَرش...

همیشه فکر می‌کنم قطارها برای تریلرها فضایی بسته و اندکی خفه‌کننده به‌وجود می‌آورند و در این فیلم هم لکشیا که جذاب و چابک است — از استفاده از کپسول آتش‌نشانی تا شیر دستشویی — نشان می‌دهد که در همه‌چیز تبحر دارد. گروهی حدود سی‌نفره سوار قطاری به‌سمت دهلی می‌شوند تا مسافران را به‌طور وحشیانه‌ای غارت کنند؛ برنامه‌شان همین است تا وقتی می‌فهمند ثروتمندِ «بالدیو» (هَرش چاپیا) با خانواده‌اش سفر می‌کند. دیگر به دنبال چند آیفون قدیمی یا جواهرات نیستند و رهبر جوان و پرشورشان «فانی» (راگهاو جویال) تصمیم می‌گیرد همه را گروگان بگیرد — که این تصمیم بزرگ‌ترین اشتباهش می‌شود، چون دختر بالدیو «تولیکا» (تانیا مانیکتالا) معشوقه قهرمان فیلم، «آمریت»، است. با شدت‌گرفتن اتفاقات و خشونت‌های تراژیک، در آمریت عطش تلافی‌ای شعله‌ور می‌شود که نشان می‌دهد آموزش‌های مدرسه ملی کماندو هند تا چه حد مؤثر است. همراه با همکارش «ویِرش» (ابهیشِک چاوهان) و کمک یکی دو مسافر شجاع، آن دو سرباز به‌شدت دست‌کم‌شده اما خلاقانه عمل می‌کنند. دیالوگ‌ها چندان برجسته نیستند و اهمیت زیادی ندارند؛ این فیلم یک جشن از اکشن پیوسته و ضربات آکروباتیک است که چندان واقع‌گرایانه نیست — به نظر من در زندگی واقعی با ضربات کش‌کاری (کوکری) خیلی زودتر همه کشته می‌شدند — اما نیکیِل ناگِش بهات اجازه می‌دهد کشمکش تا نقطه اوجِ قابل توجهی بالا برود. بعضی صحنه‌های مبارزه بیش از حد طراحی‌شده و تکراری‌اند و بعید است کسی را به سفر با راه‌آهن هند تشویق کنند، ولی در همه‌جنبه‌ها با نمونه‌های هالیوودی‌اش برابری می‌کند. هشدار: خشونت تا حد زیادی گرافیک دارد؛ من از آن لذت بردم و تعجب نمی‌کنم اگر لکشیا در فیلم‌هایی با هدف‌گذاری غربی‌تر بیشتر حضور یابد. خدای من، تقریباً ۴۵ دقیقه از فیلم را همان چند نفر صرف دعوا می‌کنند. بعضی مرگ‌ها جالب‌اند، اما چند بار می‌توان دید کسی با خُکری یا هر نوع چاقویی به شانه‌اش فرو رود تا بمیرد؟ میزان مهارت مبارزان از صحنه‌ای به صحنه دیگر کاملاً تصادفی است. فیلم خیلی طولانی و خسته‌کننده است. 62/100 خانواده‌ای از راهزنان نقشه می‌کشند تا قطاری را غارت کنند؛ برنامه‌شان شامل حضور چند کماندو در قطار حساب نشده بود. برای من شخصیت‌ها هیچ‌گاه باورپذیر نشدند و دلبستگی‌ای نسبت به آن‌ها پیدا نکردم، پس آن لحظات ملودراماتیکِ پررنگ فقط مرا آزرده کرد. با این حال، اکشن بی‌وقفه، خشونت‌آمیز، وحشیانه و خونین است. اگرچه از تکرار مداوم افرادی که انگار شکست‌خورده‌اند اما دوباره بلند می‌شوند و مبارزه را از سر می‌گیرند خسته شدم، فیلم خسته‌کننده نیست و اگر دنبال خشونت مداومِ بسته و بی‌رحمانه‌ای که روبه‌رویتان ریزش می‌کند هستید، این فیلم مناسب شماست.