فیلم Tolkien 2019

برای طرفداران ادبی جی. آر. آر. تالکین، این فیلم فصل بسیار هیجان‌انگیزی در دلبستگی شماست؛ وقتی شخصیت «سم» را می‌بینید، احتمالاً از سرِ خوشحالی نفس‌تان بند می‌آید — و باید بگویم نام او را واقعاً برجسته می‌کنند، همراه با انبوهی از لحظات مشابه. از دست‌شان نخواهید داد. سازندگان می‌دانند این فیلم برای چه کسانی ساخته شده است، چون به‌هیچ‌وجه برای دیگران جذاب نخواهد بود. — جس...

برای طرفداران ادبی جی. آر. آر. تالکین، این فیلم فصل بسیار هیجان‌انگیزی در دلبستگی شماست؛ وقتی شخصیت «سم» را می‌بینید، احتمالاً از سرِ خوشحالی نفس‌تان بند می‌آید — و باید بگویم نام او را واقعاً برجسته می‌کنند، همراه با انبوهی از لحظات مشابه. از دست‌شان نخواهید داد. سازندگان می‌دانند این فیلم برای چه کسانی ساخته شده است، چون به‌هیچ‌وجه برای دیگران جذاب نخواهد بود. — جس فنتون اعتراف می‌کنم وقتی شنیدم قرار است فیلمی دربارهٔ تالکین ساخته شود، کمی کنجکاو شدم، اما حالا که آن را دیده‌ام، واقعاً نمی‌فهمم این فیلم برای چه کسانی ساخته شده است؟ این صرفاً یک زندگی‌نامهٔ بیش از حد کلیشه‌ای است که می‌کوشد همهٔ آیتم‌های اجباریِ یک بیوپیک را تیک بزند. نمی‌فهمم چگونه این فرمول به زور در داستان واقعی هر کسی که زندگی‌اش به فیلمنامه درآمده، فرو می‌رود. فیلم خیلی کسل‌کننده و کاملاً تکراری است. چه کسی مشتاق فیلمی بود که زندگی نویسندهٔ مشهور جی. آر. آر. تالکین را بررسی کند، وقتی او... از وضعیتی نسبتاً نامحبوب در مدرسهٔ اشرافی به وضعیتی نسبتاً محبوب در همان مدرسه منتقل می‌شود؟ نه وقتی که مشهورترین مجموعهٔ فانتزی تاریخ را می‌نوشت. نه وقتی که در جنگ بود (یا دست‌کم بیش از حدود شش دقیقهٔ جمع‌شده از فلش‌فورواردهای جنگ نشان داده نمی‌شود). نه دربارهٔ رابطه‌اش با سی. اس. لوییس. حتی نه دربارهٔ رفتن به مدرسهٔ رمزگشایی. تصویر تالکین جوان در فیلم چندان دوست‌داشتنی نیست و برای کسی که قرار است از ریشه‌ای فقیر آمده باشد، کمی متکبر به نظر می‌رسد. اشاره‌هایی به نوشته‌های آینده‌اش دارد و قدری عنصر فانتزی اضافه می‌کند، اما از این بخش — که احتمالاً بهترین بخش فیلم است — آن‌قدر می‌ترسد که عملاً القا می‌کند تالکین بدون محرک خارجی هرگز حتی یک ایده برای «ارباب حلقه‌ها» نداشته است. باز هم یک کلیشهٔ دیگر از بیوپیک‌ها. امتیاز نهایی: ★★ — چیزهایی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است. این روایت خوش‌نوشت و ملایم، زندگی اولیهٔ جی. آر. آر. تالکین را — روابطش، تحصیلاتش و تجربیات ترسناک او در جنگ جهانی اول — بازگو می‌کند. نیکلاس هولت نقش را با حساسیت و باورپذیری بازی می‌کند. کولم مینی، سر درک جیکوبی و لیلی کالینز نیز نقش‌های پشتیبان را شایسته اجرا می‌کنند. جزئیات ظریف صحنه‌های جنگ از طریق نور و صدا و نه با خون‌ریزی و خشونت روایت می‌شود که به‌طرز غیرمنتظره‌ای مؤثر است. اگرچه فیلم تلاش چندانی برای مقایسهٔ زندگی او با مفاهیم سرزمین میانه نمی‌کند و این ممکن است کمی به روایت لطمه بزند، اما از نظر بصری فیلم خوش‌ساخت و چشم‌نواز است.