فیلم The Ring 2002

آیا او هنوز در آن نقطهٔ تاریک است؟ پس از مرگ مرموز خواهرزاده‌اش، کیتی، خبرنگار ریچل کلر به تحقیق دربارهٔ افسانهٔ شهری نوار ویدئویی‌ای می‌پردازد که بیننده را هفت روز پس از تماشا می‌کشد. اگر نتواند معما را حل کند، عواقب ناگواری در انتظارش خواهد بود. بازسازیِ انگلیسی‌زبانِ فیلم ترسناک موفق ژاپنی معمولاً در میان طرفداران ژانر با بدبینی همراه است، اما خوشبختانه «حلقه» می‌تواند یکی از...

آیا او هنوز در آن نقطهٔ تاریک است؟ پس از مرگ مرموز خواهرزاده‌اش، کیتی، خبرنگار ریچل کلر به تحقیق دربارهٔ افسانهٔ شهری نوار ویدئویی‌ای می‌پردازد که بیننده را هفت روز پس از تماشا می‌کشد. اگر نتواند معما را حل کند، عواقب ناگواری در انتظارش خواهد بود. بازسازیِ انگلیسی‌زبانِ فیلم ترسناک موفق ژاپنی معمولاً در میان طرفداران ژانر با بدبینی همراه است، اما خوشبختانه «حلقه» می‌تواند یکی از بهترین بازسازی‌های آمریکایی محسوب شود و نشان دهد گاهی بازسازی‌ها موفق از آب درمی‌آیند. نائومی واتس در نقش ریچل فوق‌العاده است؛ ورِبنِسکی و نویسندهٔ اهرن کروگر (بر پایهٔ رمان کودجی سوزوکی) با موفقیت اتمسفر ناتاکاتا را به یک سیاتل نمناک و وهم‌آلود منتقل کرده‌اند. فیلم با فضاسازی‌اش اعصاب تماشاگر را تحت فشار قرار می‌دهد؛ پس از تماشای نوار ترسناک و ناراحت‌کننده، خودِ ما هم وارد مسابقهٔ وقت‌کُشی می‌شویم که ریچل را هدایت می‌کند. با باز شدن تدریجی راز، غم جای خود را به یکی از بی‌رحم‌ترین و هولناک‌ترین شخصیت‌های ژانر می‌دهد — تأثیری که زیر پوست آدم می‌خزد و وقتی شب دنبال خواب می‌گردی آرام نمی‌گذارد. اگرچه داستان نسبت به منبع ساده‌تر شده، «حلقه» هنوز کمی پُرگویی دارد. ورِبنِسکی برای دادن مأموریتی فرعی به ریچل نزدیک بود عنصر معمایی را بیش از حد پیچیده کند، اما خوشبختانه کنترل را در دست می‌گیرد تا از هرگونه آشفتگی سبک «اسکوبی‌دو» که می‌توانست حس دلهره را خراب کند جلوگیری شود. پایان‌بندی کارآیی دارد، هرچند تُنِ آن نسبت به نسخهٔ ناکاتا کمرنگ‌تر است — شاید مربوط به خواست سازندگان برای کسب درجه‌بندی PG-13 باشد. در نهایت باقی‌ماندهٔ فیلم یک تریلر واقعی، پرتعلیق و ناخوشایند است؛ فیلمی ترسناک که حتی در بازبینی‌های بعدی هم آزاردهنده است و تماشاگر را روی لبهٔ صندلی نگه می‌دارد. تنها در آمریکا حدود ۸۰ میلیون دلار سود کرد و ساخت دنباله را محتمل ساخت. ۸/۱۰ --- جالب بود و جلوه‌های ویژه‌اش خوب بودند، اما همه‌چیز به داستان برمی‌گردد و در پایان داستان را از دست دادند. معذرت می‌خواهم، بی‌معنی بود — به نظر می‌رسید ایدهٔ خوبی داشتند و خواستند از آن فیلمی ترسناک بسازند، در حالی که یک پایان واضح‌تر بهتر جواب می‌داد. تلاش خوبی بود! --- این فیلم واقعاً خوب است. بازیگری و داستان بسیار خوب‌اند. تا حدودی می‌دانید چه اتفاقی خواهد افتاد، اما فیلم طوری شما را جذب می‌کند که بدون مشکل تا آخر آن را تماشا می‌کنید. شبیه «The Grudge» است؛ برای من مشابه بود. خیلی خوب. 7/10