فیلم Spare Parts 2015

از هیچ تا چیزی شدن! اگر فکر می‌کنید این فیلم از نوع «بی» است، می‌گویم تا حدی چنین است، اما نه کاملاً. این کارگردان در همین ژانر آثار قابل‌توجهی دارد و با بودجه کم و کیفیت تولید پایین هم، ارزش دیدن را از دست نمی‌دهد. نکته جالب اینکه ماریزا تومی و جیمی لی کرتیس در نقش‌های مکمل دیده می‌شوند و جورج لوپز در نقشی برجسته حتی...

از هیچ تا چیزی شدن! اگر فکر می‌کنید این فیلم از نوع «بی» است، می‌گویم تا حدی چنین است، اما نه کاملاً. این کارگردان در همین ژانر آثار قابل‌توجهی دارد و با بودجه کم و کیفیت تولید پایین هم، ارزش دیدن را از دست نمی‌دهد. نکته جالب اینکه ماریزا تومی و جیمی لی کرتیس در نقش‌های مکمل دیده می‌شوند و جورج لوپز در نقشی برجسته حتی فراتر از آن‌ها ظاهر می‌شود. فیلم بر اساس داستان واقعی باشگاه رباتیک یک دبیرستان محلی در فینیکس است که برای شرکت در مسابقات ملی ربات‌های زیرآبی راهی می‌شود. سال 2004 است و چهار دانش‌آموز مکزیکی بدون مدارک به‌طور نامحتمل دور هم جمع می‌شوند تا در پروژه‌ای شرکت کنند که معمولاً برای تیم‌های دانشگاهی است. از آنجا داستانِ تحول آن‌ها از هیچ به چیزی آغاز می‌شود. فیلمی بسیار الهام‌بخش، شبیه «October Sky». در ابتدا به‌خاطر کیفیت تولید کمی تردید داشتم، اما زود فهمیدم موضوع چیز دیگری است. به دلیل حضور عمده شخصیت‌های مکزیکی، فیلم احساس یک اثر غیرآمریکایی را القا می‌کند و شبیه کالبدِ معمول هالیوود نیست؛ مثل آثاری که چهره‌های جدید می‌طلبند اما هویت هالیوودی خود را حفظ می‌کنند. این نوجوانان بی‌تجربه، ربات زیرآبی را از قطعات دورریختنی و ارزان‌قیمت ساختند—کل هزینه کمتر از ۸۰۰ دلار بود—و با قهرمانی‌هایی مثل MIT رقابت کردند. مقایسه‌اش با موفقیت‌های کم‌هزینه فضایی کشورهایی مانند ISRO در برابر نهادهای بزرگ‌تر مثل ناسا جالب است: نشان می‌دهد با اراده و تیم‌ورک می‌توان بر موانع بزرگ غلبه کرد. این فیلم، نسخه‌ای مدرسه‌ای از همان روحیه است و مثال روشن این است که هیچ‌چیز غیرممکن نیست وقتی تلاش و ذهنیت درست وجود داشته باشد. «قانون اول مهندسی این است: تا وقتی نمونهٔ اثبات‌مفهوم را نسازی، با مواد اصلی چیزی نمی‌سازی.» سرتاسر روایت دربارهٔ ربات نیست، اما ربات محورِ مرکزی است و قصه‌های شخصیت‌ها به‌طرزی حساب‌شده و تأثیرگذار به آن پیوند می‌خورند. چون این بچه‌ها به‌طور غیرقانونی در کشورند، هر کدام تجربهٔ خاصی از مبارزه در جامعه و خانواده دارند که با احساس بیان می‌شود. جداگانه شاید هر کدام چیزی جز یک دزد، قربانی زورگویی، قربانی خشونت خانگی یا یک نوجوانِ چاق عادی به نظر نرسند، اما استعدادهایشان در حوزه‌های مختلف توجه یک معلم را جلب می‌کند و به‌عنوان تیم، کاری فراتر از معجزه انجام می‌دهند. چنین فیلمی باید در مدارس به نمایش گذاشته شود تا شوق و استعدادهای دانش‌آموزان را برانگیزد. دانشی که یک سارِ خودرو دارد و یک مهندس مکانیک هم دارد، می‌تواند یکسان باشد؛ تفاوت در آموزش و فرصت‌هاست. اگر استعدادها از کودکی به‌درستی هدایت شوند، آینده روشن‌تر خواهد شد. هر مدرسه‌ای باید معلمی داشته باشد که با دانش‌آموزان تعامل کند، استعدادشان را کشف کند و مسیر درست را نشان دهد. زمان‌بندیِ دیدار آن چهار دانش‌آموز و معلم جدید در این فیلم کاملاً مناسب است و همان لحظهٔ تغییر زندگی را رقم می‌زند. چنین فرصت‌هایی همیشه برای همه پیش نمی‌آید؛ گاهی والدین باید در این مسیر باشند و اگر هم والدین و هم معلمان شکست بخورند، آسیب متوجه آن کودک و جامعه خواهد بود. این فیلم، اگرچه چندان شناخته‌شده نیست، اما ناگفته است که ارزش دیدن دارد و الهام‌بخش است—نه فقط برای جوانان بلکه برای همه سنین. بازی‌ها قوی‌اند، به‌ویژه اجرای جورج لوپز که اصالت را به داستان می‌آورد. فیلم به‌خوبی نشان می‌دهد که پشت هر هدف به‌ظاهر غیرممکن، اراده و کار گروهی می‌تواند راه نفوذ را باز کند. امتیاز: 8.5/10