فیلم From Black 2023

«From Black» برداشت بسیار تکراری‌ای از روایت‌های متداول ژانر ماورایی است. در کلیت اثر چیز تازه‌ای دیده نمی‌شود و نتیجه نهایی تبدیلِ یک تریلر جنایی کلیشه‌ای به فیلمی درباره شیاطین است که عملاً قرار نیست کسی را راضی کند. فیلم ترسناک نیست و بیش از حد جدی‌ست؛ کارگردانی توماس مارکسه تنها در حد قابل قبول باقی می‌ماند و موسیقی لوئیجی یانسن آن‌قدر پرتب‌وتاب و تهاجمی...

«From Black» برداشت بسیار تکراری‌ای از روایت‌های متداول ژانر ماورایی است. در کلیت اثر چیز تازه‌ای دیده نمی‌شود و نتیجه نهایی تبدیلِ یک تریلر جنایی کلیشه‌ای به فیلمی درباره شیاطین است که عملاً قرار نیست کسی را راضی کند. فیلم ترسناک نیست و بیش از حد جدی‌ست؛ کارگردانی توماس مارکسه تنها در حد قابل قبول باقی می‌ماند و موسیقی لوئیجی یانسن آن‌قدر پرتب‌وتاب و تهاجمی است که قبل از پایان تیتراژ اولیّه حکم مضحکه را پیدا می‌کند (آن‌قدر نامتناسب که گویی هجوآمیزی از آن چیزی‌ست که یک فیلم ترسناک «باید» به‌نظر برسد). کورا (با بازی آنا کمپ) معتاد بهبود‌یابنده‌ای است که هرگز برای غم و تروما ناشی از ناپدید شدن پسر خردسالش، نوح، به آرامش نرسیده است. درگیر بار سنگین گناه، مردی به‌نام ایبل (جان آلس) از گروه بهبودی سراغش می‌آید و ادعا می‌کند در ازای شرکت در یک آیین خاص می‌تواند پسر را بازگرداند. کورا با آنچه بی‌تردید ایده‌ای فاجعه‌بار است موافقت می‌کند و در پی آن شیطانی احضار می‌شود. داستان (هم‌نوشتهٔ مارکسه و جساب فلاور) خسته‌کننده و قابل پیش‌بینی‌ست. بخش اول فیلم شبیه نسخه‌ای ناموفق از «True Detective» به‌نظر می‌رسد، با فلش‌بک‌هایی از صحنه‌های خون‌آلود و تصاویر ناآرام‌کننده مثل کفش کودکی رهاشده در مزرعه. فیلم تا حدی دارای لایه‌های شخصیت‌پردازی است که به‌طور تأسف‌باری قربانی آیین‌های وحشتناک و موجودات زننده می‌شود. نکتهٔ مثبت غافل‌گیرکننده این است که بازی‌ها آن‌قدرها هم افتضاح نیستند، هرچند قصه دائماً در لبهٔ سقوط قرار دارد. «From Black» بیش از آن‌چه هست، شکست‌خورده به‌نظر می‌رسد، احتمالاً به‌خاطر یکنواختی و کلیشه‌ای بودنش. حتی اگر تا به‌حال فیلم ترسناک ندیده باشید، می‌دانید که هرگز نباید برای بازگرداندن یک عزیز مرده، حاضر به احضار چیزی شوید.