فیلم Blood Vessel 2019

شکستن کلیشه‌های یک ژانر پرکلیشه کار ظریفی است: آغاز داستان باید ظاهراً معمولی به‌نظر برسد، اما اگر خیلی کلیشه‌ای باشد، مخاطب ممکن است قبل از رسیدن پیچش داستان خسته شود. Blood Vessel در این تعادل موفق نیست؛ با وجود کار قابل قبول (هرچند آشنا) تیم گریم، پروتز و جلوه‌های ویژهٔ عملی، کندی ریتم و نبود نوآوری واقعی در نتیجه نهایی حس یکنواخت و کم‌جان به‌جا...

شکستن کلیشه‌های یک ژانر پرکلیشه کار ظریفی است: آغاز داستان باید ظاهراً معمولی به‌نظر برسد، اما اگر خیلی کلیشه‌ای باشد، مخاطب ممکن است قبل از رسیدن پیچش داستان خسته شود. Blood Vessel در این تعادل موفق نیست؛ با وجود کار قابل قبول (هرچند آشنا) تیم گریم، پروتز و جلوه‌های ویژهٔ عملی، کندی ریتم و نبود نوآوری واقعی در نتیجه نهایی حس یکنواخت و کم‌جان به‌جا می‌گذارد. از سوی دیگر، محدودیت‌های بودجه تا حدی فیلم را عقب نگه داشته‌اند، اما آنچه به‌دست آمده برای یک فیلم ترسناک کم‌بودجه رضایت‌بخش است. ضعف اصلی این است که بیش از یک ساعت و پانزده دقیقه طول می‌کشد تا خون‌آشام‌ها دست به حمله بزنند و تا رسیدن اکشن، داستان کشدار می‌شود. وقتی هم اکشن آغاز می‌شود، بیشتر بر برش‌های سریع و دوربین لرزان تکیه دارد تا صحنه‌آرایی‌های منسجم و مبارزاتِ از پیش‌طراحی‌شده. نکات مثبت اما چشمگیرند: دکور، لباس‌ها، طراحی موجودات، گریم و جلوه‌های عملی برای فیلمی با بودجهٔ محدود کیفیت خوبی دارند—چشم‌های خون‌آشام‌ها به‌ویژه جلوهٔ بصری جذابی دارند. گروه شخصیت‌ها هم ناهمگون ولی دوست‌داشتنی و تلاش‌شان برای بقا گیراست. در مجموع، Blood Vessel فیلمی برجسته نیست، اما تماشای آن خالی از لطف نیست.