فیلم Devil’s Pass 2013

من معمولاً طرفدار فیلم‌های وحشت با قالب «یافته‌شده» نیستم. اما آماده بودم به The Dyatlov Pass Incident نمره‌ای قابل‌قبول — شاید حتی مثبت — بدهم. تا رسیدم به پایان فیلم. ظاهر ناگهانی گرافیک‌های شبیه بازی‌های پلی‌استیشن ۲ به خودیِ خود آزاردهنده بود (خصوصاً برای چیزی که قرار است با دوربین واقعی ضبط شده باشد)، اما در همان سکانس اتفاقی می‌افتد که به‌هیچ‌وجه قابل‌قبول نیست، حتی...

من معمولاً طرفدار فیلم‌های وحشت با قالب «یافته‌شده» نیستم. اما آماده بودم به The Dyatlov Pass Incident نمره‌ای قابل‌قبول — شاید حتی مثبت — بدهم. تا رسیدم به پایان فیلم. ظاهر ناگهانی گرافیک‌های شبیه بازی‌های پلی‌استیشن ۲ به خودیِ خود آزاردهنده بود (خصوصاً برای چیزی که قرار است با دوربین واقعی ضبط شده باشد)، اما در همان سکانس اتفاقی می‌افتد که به‌هیچ‌وجه قابل‌قبول نیست، حتی اگر صرفاً در چارچوب ساختار داستانی خود فیلم در نظر گرفته شود. این موارد کاملاً من را از تجربه فیلم بیرون کشید و آن چیزی را که می‌توانست تجربه‌ای شگفت‌انگیز باشد، تا حدی خراب کرد. امتیاز نهایی: 2.5 از 5 ستاره — نکات زیادی داشت که به‌دلم نشست، اما به‌عنوان یک مجموعه کلی چندان موفق نبود. داستان (خلاصه): پنج دانشجوی دانشگاه اورگن با دریافت یک گرنت، به‌قصد کشف حقیقت ماجرای گذرگاه دیاتلوف ۱۹۵۹ به ارتفاعات شمالی کوه‌های اورال می‌روند تا بفهمند سرنوشت نه کوهنورد روسی که ۵۳ سال قبل در آن‌جا جان باختند چه بوده است. سفر در ابتدا نویدبخش است، اما اوضاع کم‌کم از بد به بدتر تبدیل می‌شود. Devil’s Pass (۲۰۱۳) فیلمی ترکیبی از ژانرهای found-footage، ماجراجویانه، وحشت و علمی‌تخیلی است که از آنچه انتظار داشتم، بهتر از کار درآمد، آن‌هم با وجود اینکه معمولاً از طرفداران این شکل فیلم‌ها نیستم مگر آن‌ها خوب ساخته شوند. نکته مثبت این فیلم این است که گروه بازیگران و سازندگان عملاً برای فیلم‌برداری به کوه‌های برفی روسیه سفر کردند. با این حال فیلم اصلاً در نزدیکی گذرگاه دیاتلوف فیلم‌برداری نشده، بلکه در حوالی کیروفسک در شمال غربی روسیه و جنوب شرقی منطقه ساپمی (لاپلند) فیلم‌برداری شده که با خودرو حدوداً ۳۴۰۰ مایل دورتر است. واضح است که انتخاب این محل به‌خاطر دسترسی آسان‌تر و هزینه کمتر نسبت به منطقه دورافتاده گذرگاه بوده؛ علاوه بر این، کوه‌های خیبی‌نی از منظر چشم‌انداز خشن و دیدنی‌تر به‌نظر می‌رسند. خوشم آمد که در داستان نظریه‌های مختلف مطرح می‌شوند و به آزمایش فیلادلفیا در حوالی ۱۹۴۳ هم اشاره می‌شود. هرچند آن واقعهٔ ادعایی هیچ ارتباطی با تلپورت نداشت و اساساً مربوط به تلاش برای نامرئی کردن رزمناو USS Eldridge در برابر رادار با دست‌کاری میدان‌های مغناطیسی بوده است. در مورد آن‌چه دانشجویان در Kholat Syakhl (کوه مرده) پیدا می‌کنند، باید گفت فیلمنامه‌نویس ایده‌ای را به‌طرزی فرانکنشتاینی با مفهوم نایت‌کالر از مجموعه مردان ایکس ترکیب کرده است. البته این فیلم روایتِ تخیلی است؛ اما واقعاً در گذرگاه دیاتلوف ۱۹۵۹ چه اتفاقی افتاد؟ نظریهٔ اصلی این است که حدود سه فوت برف جابجا شده در طوفان شبانه روی چادر فرو ریخته و ساکنان داخل را وحشت‌زده کرده است. آن‌ها از ترس ریزش به‌سرعت خود را از چادر با ارّه یا هر وسیلهٔ دیگری آزاد کردند و بدون لباس مناسب گریختند. وقتی فهمیدند که احتمال بهمن وجود ندارد، بعضی تلاش کردند به چادر بازگردند اما در هوای بسیار سرد و دمای حدود منفی ۱۳ درجه فارنهایت دچار سرمازدگی شده و جان باختند (یافتن اردوگاه در آن شرایط قطعاً دشوار بوده). آنچه برای دیگران اتفاق افتاد در یک مستند یازده دقیقه‌ای با عنوان «آیا معمای گذرگاه دیاتلوف بالاخره حل شده؟» به‌خوبی تشریح شده است. مدت زمان فیلم: ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه. بخش‌هایی نیز در کراسنایا پولیانا در سوچی، نزدیک کوه‌های قفقاز و شمال‌غربی گرجستان، فیلم‌برداری شده‌اند. نمره: B